Foto bij Chapter 55.3 ||

Anne Ramsey


Aandachtig luisterde ik naar het verhaal van de jongen die trouwens Pablo heette. Het verbaasde me hoeveel gelijkenissen zijn verhaal toonde met Alexis' jeugd. Een afwezige vader, amper geld om mee rond te komen, slechte punten op school,... Het enige verschil was dat deze jongen geen voetbal had die een redding kon bieden en in het milieu waarin hij opgroeide, waren drugs altijd gemakkelijk te verkrijgen. Té gemakkelijk.
'So yeah, that's my story,' sloot Pablo af en keek opnieuw met grote ogen naar Alexis, alsof hij een bovennatuurlijke verschijning was. 'I- I still can't believe that the Alexis Sanchez saved me.'
Alexis glimlachte gevleid, maar richtte zich toen tot mij. 'Thanks but actually it was my girlfriend who knew exactly what to do.'
Nu keek Pablo met een ongelovige blik naar mij en ik besloot om mijn verleden met hem te delen. Misschien kon het hem helpen.
'Pablo, listen,' zei ik en schraapte even mijn keel. 'A few years ago I also went down the wrong path. I got involved in drugs, using and dealing. One day everything changed and sadly that was because something horrible happened. Some guy from our group took too many pills and he reacted very badly. He started shaking and passed out, just like you, but I didn't help him. None of us did because we were too scared. We thought he would get through it... except he didn't. He didn't wake up anymore... It was the darkest moment of my life but it's also when I decided I wanted to better myself. I quit drugs immediately and look at me now. My life is so much better.'
Pablo hing echt aan mijn lippen en was zwaar onder de indruk van mijn verhaal. 'Wow... I had no idea...'
'You can do it too, Pablo,' zei Alexis met een oprechte blik in zijn ogen. 'You can turn your life around. You're so young! Finish school and then there are so many opportunities for you, I promise!'
'Muchas gracias, seriously, I can't thank you enough,' stamelde hij emotioneel en het leek erop dat hij een klik had gemaakt. Ik hoopte ook echt dat hij weer op het goede pad ging komen.

Theo Walcott


'Thank you so much for your hospitality, Mel,' zei ik hartelijk toen we afscheid namen. Onze trip in LA zat erop, maar gelukkig hadden we nog een extra weekje gepland in Arizona, voor alleen Nadieh en mij.
'It was a pleasure to see you again, I mean it. I'm glad we can let the past behind us,' zei ze en omhelsde me even. Daarna omhelsde ze zelfs Nadieh en het ging er allemaal erg vriendschappelijk aan toe. En toen was het moment aangebroken om van Finley afscheid te nemen.
'We're gonna see each other again soon, little man,' beloofde ik hem toen ik hem optilde. Finley lachte en ik smolt helemaal weg toen hij nog even mijn wang aanraakte.
Op de luchthaven van LA scrollde ik nog even door mijn foto's die ik de afgelopen dagen had gemaakt. Ik voelde een heerlijke warme gloed door mijn lichaam elke keer dat ik een nieuwe foto met Finley zag.
'It's hard saying goodbye, isn't it?' vroeg Nadieh die terugkwam van het drankautomaat. Ze legde haar hoofd op mijn schouder en keek mee naar de foto's.
'Yeah, but it's not going to be forever. Remember when Mel and I were fighting throughout the divorce and after? I had no security that I was gonna see Finley again but now I have and it brings me so much peace.'
Nadieh glimlachte en wreef zachtjes over mijn rug. 'Yeah, I'm so happy for you, babe. You're the greatest dad and you deserve to see your little baby. I'm glad Mel finally came around.'
We bekeken nog de rest van de vakantiefoto's totdat er werd omgeroepen dat de gate open was. De vlucht zelf duurde helemaal niet lang aangezien we maar één staat verder vlogen. We verbleven in een hotel aan de rand van het Grand Canyon National Park waar we morgen een tour per helikopter gingen doen.
'I'm so excited! I've never seen the Canyons before!' riep Nadieh enthousiast.
'Me neither! It's going to be really special.'
Die avond aten we lekker in het hotel en deden het voor de rest rustig aan. We namen nog een duik in het zwembad en keken naar de ondergaande zon op ons balkon. Vanaf hier kon je de canyons nog niet zien en dat maakte het des te spannender voor morgen!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen