Langzaam liep ik de grote lange trap af die zich in de inkomst hal van ons huis bevond, mijn toren hoge naaldhakken klikte op de marmeren treden van de trap. Ik hoorde het orkest al spelen, en een hoop rumoer uit de grote kamer naast de inkomst hal. De maandelijkse borrel van de familie Bokdanov was aan de gang. Anastasia Bogdanov is mijn naam. Mijn achternaam was heel bekend door heel Engeland. Mijn vader bestuurde het belangrijkste advocaten bureau van het hele land. Elke maand hield hij een borrel met al zijn belangrijke partners en grote bedrijven net zoals vanavond. Zoals altijd moest papa's kleine meid schitteren. Ik liep de zaal binnen en zag allemaal vaag bekende gezichten. Ik plakte een plastic glimlach op mijn gezicht en liep richting mijn vader die me met de grootste glimlach aankeek.

" Darling" kwam uit mijn vaders mond en gaf me voorzichtig een kus op mijn wang. " hebben jullie mijn dochter Anastasia al ontmoet" grijnsde hij trots en stelde me aan de mensen voor waarmee hij stond, ik lette niet eens op de namen en gaf ze gewoon beleefd een hand. Ik wist al wat hij nu ging zeggen hij zou over mijn studie beginnen en dat ik in mijn 2de jaar rechten zat, en dat ik uiteindelijk zijn bedrijf over zou nemen en het nog beter dan hem zou gaan doen. Dus toen ik merkte dat hij klaar was zei ik beleefd. " Niemand kan het beter dan jou Pap" en zoals altijd wanneer ik dat zei glimlachte de mensen om ons van het aandoenlijke moment want niks ging boven de liefde van een vader naar zijn dochter. Zo zou het de komende paar uur gaan gesprekken met mensen waarvan ik altijd al wist wat ze gingen zeggen en ik hoefde niet te luisteren om antwoord te geven. Mijn moeder naast mijn vader in een dure jurk die ze dan speciaal voor zo'n avond had gekocht ook al had ze tienduizenden jurken in haar kast had die ze allemaal pas één keer had gedragen want je kon niet dezelfde jurk dragen, daarom kocht ze ook voor mij een jurk die ik dan gedwongen moest dragen.

Ik vond al snel een moment dat ik eindelijk weg kon lopen en vluchtte naar de bijkeuken om dan een glas dure champagne voor mezelf in te schenken, dit was altijd een momentje van rust in die keuken. Er kwam niemand dat wist ik dus kon ik even een adempauze nemen. " Ik wist dat je hier zou zijn" hoorde ik een zware stem, de man met een licht Duits accent liep naar me toe. " Je ziet er zoals altijd weer super sexy uit" "Wolfgang " bracht ik zijn naam uit. " Jij bent lang niet meer geweest " Ik beet op mijn lip. Wolfgang een man van 32 en één van de partners waar mijn vader heel nauw mee samenwerkt. " Ik was drie maanden in Duitsland voor zaken" " Gewonnen?" " natuurlijk ik verlies nooit" Ik rolde met mijn ogen hij was veel maar bescheiden was er geen één van. Hij kwam nu heel dicht bij me staan en bekeek hoe ik een slok van mijn champagne nam. Ik reek mijn glas naar hem toe en hij nam heel beheerst een glas. " zo Dom Perignon had je pa iets te vieren" zei hij grijnzend en legde zijn hand op mijn dij, voor hij hem onder de stof van mijn jurk werkte. Ik slaakte een verheerlijkte zucht. Naast het feit dat hij met mijn vader werkte, werkte wij ook samen maar dan op een andere manier.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen