||Nymphadora ELoise ULey.

Tante Sue was gelukkig niet al te boos, ze keek me dan wel heel erg streng, bezorgd zoals elke moeder aan. Toch schreeuwde, riep ze niet naar me, ze nam mij over van Leah, die mij ruw naar voor trok. Sue trok mij gelijk nadat Leah mij los gelaten had in een stevige knuffel, waarna ze mij opnieuw los liet, mijn hoofd in haar handen nam en mij bezorgd, nieuwsgierig doch onderzoekend, licht vragend aankeek.
Ze leek me te willen vragen waar ik had uitgehangen.
Maar Leah leek mij of haar moeder al voor te zijn, "ze leek uit het bos te komen, weet het niet voor de volle 100% zeker" sprak ze nors, chagrijnig dat ik duidelijk haar tijd heb gekost. Sue fronste bedenkelijk haar wenkbrauwen, keek van Leah naar mij en wisselde daarna nog een betekenis volle blik met haar dochter, die met grote versnelde passen het bos in verdween.
Mijn tante drukte mij naar de voordeur van het roodgeverfde huisje en begon moederlijk aan mijn rugtas te trekken.
Meewerkend liet ik haar mijn rugtas overnemen, gooide ik mijn jas op de kapstok en schopte als volgt mijn laarzen onder de kapstok.
"Nymphadora, keuken alsjeblieft" sprak mijn tante dodelijk kalm.
Haar stem leek ergens een beetje boos, monotoon te klinken alsof ze zich probeerde in te houden.
Doch leek ze eerder buiten niet al te kwaad, eerder bezorgd en ongerust, zoals elke moeder deed omtrent haar kind dat te laat thuis kwam.
"Je bent té laat voor het avondeten, heb wat bewaard voor je" begon mijn tante met haar preek.
Ik wist dat er meer ging komen, dat ze mij als het niet anders kon zou straffen met huisarrest of zelfs iets anders wat zei vond dat passend was als straf.
"Ik ben erg teleurgesteld, je had me op ze minst kunnen zeggen waar je naartoe ging. Heb uren naar je lopen zoeken, Seth, Leah, Paul, Sam en Quil zijn alle naar je opzoek geweest. Had bijna de sheriff gebeld, voor een vermissing" sprak mijn tante verder. Ze was op de houten stoel aan de grote tafel gaan zitten. Uit respect naar de vrouw nam ik haar voorbeeld aan.
Op het moment voelde ik mij best wel schuldig dat ik haar zo ongerust had gemaakt. Had er niet meer bij stil gestaan dat zei het 12 jarige meisje zag, dat mijn lichaam zich toonde. Maar in werkelijkheid, was ik maar een paar maanden jonger dan Seth, mijn eigen neef.
"Het spijt me enorm tante Sue, wilde u absoluut niet ongerust maken, was volkomen de tijd vergeten had het erg naar me zin" fluisterde ik, mijn stem kraakte, klonk hees, vermoeid, van alle inspanning die ik had uitgevoerd in het water. Ik was rozig geworden van al het zwemmen, zonnen, lezen en wandelen, dat mijn stem oversloeg. Mijn tante knikte begrijpend, fronste haar wenkbrauw en zuchtte stilletjes.
"Nou goed dan, voor deze ene keer zien ik het door de vingers. Mocht je trek hebben kan je - je portie opwarmen in de microgolf" sprak mijn tante bedenkelijk, maar toch standvastig van haar besluit. Uit opluchting verliet een zucht mijn mond. Liet ik mij wat meer onderuit zakken op de houten stoel in de keuken. Voelde als gelijk mijn ogen dichtzakken, zo moe dat ik was.
Een laatste gaap rolde over mijn lippen, voelde ik mij langzaam maar zeker naar het diepe donkere dromenland zakken.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen