||Seth Harry Clearwater.

Met een grote grijns, warrig haar zat ik aan de keukentafel aan het ontbijt. Gisteravond bij thuiskomst, na mijn wachtronde trof ik mijn kleine nichtje Nymphadora slapend aan op de keukenstoel. Haar wangen waren donkerrood gekleurd in haar roestbruin getinte huid. Zo licht als een veertje, bracht ik haar zonder dat ze het door had, te bed.
Mam had haar helemaal niet meer opgemerkt nadat ze met haar gesproken had.
We waren er al met zijn drie over eens dat er iets niet helemaal klopte aan het meisje.
Dat er iets vreemds aan en met haar was, en er ook niet echt een vinger op neer te leggen was. Ze was mysterieus, vindingrijk, nieuwsgierig, koppig, eigenwijs, vriendelijk, maar leek ook nog zo jong.
Met spraak leek ze op het ene moment volwassen en het andere moment kinds.
Haar karakter was gemengd, leek helemaal niet op het karakter van haar vader, over de moeder van het meisje was niets bekend. Tenminste niet voor mijn moeder of ons, Lucas vond dat niet de moeite waard te bespreken, vertellen.
Hij had mam gezegd dat hij iets moest rechtzetten, voor zijn dochter. Als hij het nu niet zo doen zou ze er de rest van haar leven aan onder blijven lijden.
Maar nu de weken verstreken, Nymphadora al z'n drie weken bij ons verbleef, kreeg mijn mam een vreemd naar gevoel in haar maag.
Het gevoel dat met de dag, dieper en dieper in haar begon te nestelen, leek ze zich ook met de dag meer zorgen te maken om haar nichtje. Mam denkt dat Lucas zijn dochter heeft achtergelaten, dat hij de zorg niet meer wilde dragen.
Dat ze beter af is in La-Push - Washington, D.C dan in Philadelphia – Pennsylvania, V.S.
Ook wij voelde dat mam ergens mee zat, dat er iets niet klopte aan het meisje dat mijn nichtje moest wezen.
Ze leek iets te verbergen, en ook met heel erg veel moeite.
Mam, Leah noch ik wisten haar leeftijd niet, haar vriend keuze, of verdere interesses dan het oude bruine versleten muffe dikke boek dat ze aldoor met zich droeg. Waar ze zo vreemd over sprak, bepaalde woorden met een dubbele betekenis gebruikte.



||Nymphadora ELoise ULey.

Stampend rende ik de trap af, mijn golvende lange goudblonde haren stonden wild op mijn hoofd. Bij de laatste tree klapte ik tegen tante Sue aan die mij verbaasd aankeek.
"Vanwaar z'n haast" lachte ze, moederlijk een hand door mijn goudblonde golvende lange haren halend, het zo iets wat te verbeteren. Ik fronste vragend mijn wenkbrauw op. Had ik haast dan?!
Rende verder naar de keuken waar ik mij op een van de houten stoelen liet zakken.
"Doornroosje is wakker" werd er grinnikend gegrinnikt aan tafel. Verbaasd liet ik mijn blik over het tafelblad glijden, tegenover mij zat Seth, een brede grijns sierde zijn lippen.
"Ben geen Doornroosje, heb geen 100 jaar geslapen" sprak ik tegen, en schudde mijn hoofd. Griste een warme croissant van de schaal en begon hem te beleggen met boter en yorkham. Tante Sue zette een beker thee en een beker melk voor mijn neus en verdween de woonkamer in. Met een starende neef voor mij aan, begon ik gulzig, gretig te eten.
"Ja, ik zou ook honger hebben als ik als een blok in slaap was gevallen nog voor ik mijn avondmaal weggewerkt had" lachte Seth zijn hoofd schuddend. Ik keek mijn neef, fronsend aan, schudde mijn hoofd dat ik het niet begreep.
"Je bent zo licht als een veertje, overigens erg schattig als je slaapt" lachte Seth verder.
Hij drukte zich recht griste een beker van het aanrecht en liet zich na wat handelingen weer zakken op de houtenstoel aan de keukentafel.
Het duurde even voor ik door had dat de blik van Seth veranderd was van vrolijk naar nieuwsgierig.
Zijn priemende warme bruine ogen voelde ik rusten op mijn lichaam.
"Toevallig gister niet in het bos geweest" was zijn stille, oprechte vraag. Ik voelde mijn wangen beginnen kleuren, haalde mijn schouders op en knabbelde verder aan mijn croissant.
"Het bos is gevaarlijk, 't is beter er niet te komen, uit de bossen te blijven" weergalmde de bezorgde, dringende stem van mijn neef. Het klonk een beetje mysterieus, niet gevaarlijk zoals de jongen het verwoorde. Alsof hij iets probeerde te verbergen, geheim te houden. Zijn ogen stonden op een vreemde stand, alsof hij mij probeerde te doorgronden.
"Waarom" vroeg ik stil, oprecht nadat ik mijn mond had leeggegeten.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen