||Nymphadora ELoise ULey.

Seth had een heel verhaal verteld over de bossen, de dieren en de gevaren ervan. Het meeste was langs me heen gegleden, soms vroeg ik mij wel is af of die kwek van de jongeman wel is stil zou staan en zo ja, voor hoelang dat dan wel niet was. Volgens mij kon Seth maar moeilijk zwijgen, tijdens zijn gebrabbel propte hij zonder gêne een stuk brood in zijn mond en begon er op te kauwen.
Het was misschien eerder te zien hoe hij erop zou reageren.
Nu ik wist dat hij er een heel verhaal over begon te vertellen, had ik spijt als haren op mijn hoofd dat ik ernaar gevraagd had. Hij had zijn antwoord zo gevormd dat er geen spelt tussen te brengen was. Dat de bossen o zo gevaarlijk waren en de dieren onvoorspelbaar waren. Hij liever had dat zijn kleine nichtje ver van de bossen bleef.
Een zucht rolde geërgerd over mijn lippen.
Om mijn neef maar het zwijgen op te leggen, stak ik mijn hand op.
"Er leeft in ieder bos gevaar, zowel met of zonder of zelfs door de dieren. En daarbij, de meeste dieren slapen bij dag en worden pas wakker bij nacht, zal ze echt niet zomaar wekken of treiteren of gevaar opzoeken" sprak ik wijs, mijn wenkbrauw fronsend.
Seth keek mij verontrustend, verbaasd, doch een beetje argwanend aan.
"Blijf toch maar uit de bossen, je weet het maar nooit met die beren en wolven" sprak Seth bedenkelijk.
Ik zuchtte verslagen, haalde mijn schouders op en schudde mijn hoofd.
Mijn neef daarin tegen leek eindelijk klaar met zijn ontbijt, na zo'n 7 croissants, 4 bruine boterhammen, 5 crackers en een schaal muesli leek de jongen eindelijk vol te zitten. Hij drukte zich recht via het tafelblad, greep zijn stenenbord beet en plaatste het op het aanrecht.
De volgende beweging was zijn gloeiendhete roestbruin getinte hand door mijn goudblonde golvende lange haren.
"Zie je later, kleintje" lachte hij, de keuken verlatend hoorde ik hem via de voordeur vertrekken.
"Lieverd" weerklonk de moederlijke warme stem van mijn tante.
"Zou je, je willen klaarmaken. Ik breng je naar Emily, ben gebeld door het werk" tinkelde haar heldere warme moederlijke stem. Je kon het in haar stem horen dat ze er niet al te blij mee was. Dat ze het waarschijnlijk deed voor de persoon die haar gevraagd had. Ik knikte bedenkelijk op haar woorden en stoof de trap op naar boven. Met een lichte dreun was de deur dichtgevallen.
Snapte niet dat ze me steeds naar Emily bracht wanneer ze naar haar werk moest.
Seth of Leah zouden vast niet de hele dag weg zijn, ze zouden best ook een oogje in het zeil konden houden voor mij. Huize Uley, bij Sam en Emily was het altijd zo druk, een zoete inval. Iedereen liep binnen, de vrouw des huizes was erg gastvrij, waar er vier personen konden eten, konden er volgens haar ook wel acht mensen eten. Nooit een probleem.
"Wel een beetje voortmaken, Nymphadora" weergalmde de stem van mijn tante door het huis.
Een vermoeide, zucht verliet mijn mond, en ik was nog maar net een paar uur wakker.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen