Foto bij Chapter thirty-six

Voor ik het in de gaten heb, staan Atsuya en Shiro voor me. De dreigende houding die ze aannemen bevalt me niet en grijp ze beide bij de schouder. ‘Relax, jongens,’ zeg ik zuchtend. Ze duwen mijn handen weg en kijken strak voor zich uit. ‘Vertrek, de wedstrijd is voorbij. Je hebt een nederlaag ondergaan door gelijk te spelen. Je hebt hier niets te zoeken,’ zegt Shiro op een doordringende toon. De uitgestrekte hand van Desarm wordt aan de kant geslagen door Atsuya en hij kijkt hem woest aan. ‘Niemand, ontneem ons onze Ice Queen. Al helemaal niet een stelletje ‘aliëns’. Wie denk je wel niet dat je bent?’ zegt hij spottend. Duidelijk vergeten dat hij zojuist een wedstrijd heeft verloren van Aliea Academy, laat Atsuya zich nog steeds niet kleineren. ‘Jullie kunnen haar niet bieden wat ze nodig heeft. De kracht die zij zoekt en gebruikt, dat kan ik haar geven,’ beantwoord Desarm de Fubuki broertjes. Opnieuw reikt hij zijn hand naar mij uit, maar ditmaal stap ik er vandaan. De doordringende blik van Desarm, zorgt er echter voor dat ik mijn twijfels ga krijgen. Met gebalde vuisten blijf ik me veilig achter de Fubuki broertjes nestelen en slik even. ‘Je kunt je niet verstoppen voor het lot, Ice Queen. Jij hoort bij Aliea Academy. Waarom zou je je laten tegenhouden door zwakke mensen?’ vraagt Desarm. ‘Je zal boven iedereen staan.’ De manipulerende manier van praten, dat is dezelfde manier hoe ik bij Teikoku terecht ben gekomen. Het zorgt ervoor dat ik mee wil gaan, ook al weet ik dat het fout is. Ik houd me stevig geklemt aan het shirt van Atsuya en bijt hard op mijn lip. ‘Vertrek,’ spreken Atsuya en Shiro op een bevelende manier uit. ‘Ik-’ begin ik. Iedereen keert zich tot me. Ik laat Atsuya los en zet mezelf recht. Met een zelfverzekerde blik in mijn ogen, kijk ik op naar Desarm. ‘Ik zal-’ ‘Thunder Strike!’ Een doffe klap is te horen en ik kijk met grote ogen op. Als verdooft kijk ik toe hoe er een voetbal onze kant op komt razen en het mij schept. Ik maak een harde smak tegen de grond en kijk verbaasd op. Desarm is vertrokken en de woeste blik in Kai zijn ogen zorgt ervoor dat de rillingen over mijn rug lopen. Het is duidelijk dat voetballen niet zijn dagelijkse bezigheid is. Hij moet moeite doen om goed te blijven ademen, maar dat zorgt er echter niet voor dat hij daardoor relaxer is. Terwijl Shiro me overeind helpt, staat Atsuya voor om Kai tegen te houden. ‘Wie ben je en wat wil je?’ vraagt hij doordringend. Kai kijkt hem echter alleen woest aan en keert zich dan tot mij. ‘Jij. Over tien minuten ben je dáár. Anders zwaait er wat,’ sist hij kwaad. Hij werpt nog even een boze blik op Atsuya die hem duidelijk tegenhoudt als hij dichterbij wilt komen en loopt dan weg. ‘Waar sloeg dat op? Wie is dat Milou?’ vraagt Atsuya nog een beetje geïrriteerd. Hij schudt zuchtend zijn hoofd en kijkt dan bezorgt naar me om. ‘Gaat het?’ Ik knik rustig en glimlach de jongens toe. ‘Ik moet gaan. Ik ben zo weer terug. Kunnen jullie zeggen dat mijn vader me nodig heeft? Ik leg het allemaal nog uit, maar alsjeblieft, help me nu even,’ smeek ik de jongens. Ze kijken elkaar even moeizaam aan en zuchten. ‘Milou, je weet-’ ‘Ik weet het, Atsuya. Geen zorgen,’ zeg ik hem met een glimlach. Ik geef ze allebei een knuffel en ren het schoolterrein af.
Eenmaal aangekomen bij het huis van Kai, twijfel ik even voordat ik aanklop. Als ik de enorme woede op zijn gezicht weer voor me haal, ril ik weer even, maar zet het van me af. Ik klop kort aan en stap geschrokken naar achter als de deur open vliegt. In plaats van een kwaad gezicht, wordt ik met een vriendelijke glimlach begroet door Kai. Ik knipper even verbaasd met mijn ogen en wrijf er een paar keer in voordat ik weer naar Kai kijk. ‘Heb jij..’ ‘Twee persoonlijkheden? Ja. Als ik voetbal dan heb ik dat. Sorry daarvoor,’ zegt hij verontschuldigend. Hij woelt even ongemakkelijk door zijn haren en aait over mijn bol. Nog steeds een beetje verward stap ik naar binnen en loop naar de achterste kamer waar mijn vader zit. Hij zit met zijn armen over elkaar en kijkt me strak aan. ‘Wat heb jij uitgespookt?’ vraagt hij me serieus. Ik kijk hem onschuldig aan en neem plaats aan de andere kant van de tafel, waar hij niet bij kan. ‘Voetballen. 1 tegen 1 met de aanvoerder van een team van Aliea Academy?’ Mijn vader kijkt me strak aan. ‘En?’ vraagt hij. Ik kijk van mijn vader, naar Kai, die me even teleurgesteld aankijkt en zijn blik van me afdraait, voordat ik weer terugkijk naar mijn vader. ‘Ik heb niets gedaan. Als je denkt dat ik me bij Aliea Academy wil voegen, dan heb je het fout!’ val ik uit naar de twee voor me. ‘Maar je twijfelde.’ Met grote ogen kijk ik om naar Kai en knars zacht mijn tanden. ‘Dat is niet mijn fout,’ verdedig ik mezelf. ‘Als ik je daar niet aan de kant had geschoten en Desarm niet had laten vertrekken, dan was je meegegaan,’ zegt Kai schouderophalend. ‘Dat is niet mijn fout!’ roep ik kwaad. Ik duw mezelf overeind en stap dreigend op Kai af. ‘Jij hebt geen idee! Geen idee wat ik doorstaan heb!’ snauw ik hem toe. ‘De manipulerende toon in zijn stem.. Het deed me denken aan mijn tijd bij Teikoku. Ik kon er niets. Ik kon alleen maar luisteren. Ze manipuleerde me waardoor ik blind was. Tot ik doorhad wat ze deden, maar dat maakt me niet minder kwetsbaar voor manipulaties. Ik ben er juist meer kwetsbaar voor. Daarom was ik aan het schuilen bij Atsuya en Shiro!’ snauw ik boos. Ik bal kwaad mijn handen tot vuisten en geef een klap op de tafel. Het blijft een lange tijd stil, totdat mijn vader diep zucht. ‘Milou, ik heb de omgeving gescand en de abnormale energiebron is groter geworden. Het komt echter niet bij Aliea Academy vandaan,’ zucht mijn vader. Ik kijk hem verbaasd aan. ‘Niet? Maar waar dan?’ vraag ik hem. Mijn vader woelt even zuchtend door zijn haren en kijkt mij strak aan. ‘De grootste pieken komen bij jou vandaan, Milou.’

Reacties (1)

  • Luckey

    wat!!!
    milou is sterker ?!?!?!?!?
    snel verder!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here