Aella keek zwijgend toe hoe Hayes haar jas aanpakte en ophing. Daarna toonde hij haar een stralende glimlach en legde een hand op haar onderrug. Met zachte dwang leidde hij haar door de klapdeuren, verder het restaurant binnen.
      Ze kon best begrijpen waarom hij dacht dat hij leuk was. Maar in haar ogen was hij te gladjes, te gewoontjes. Al wist ze niet waar ze hem mee vergeleek. Ze was de laatste drie jaar van haar middelbare school verliefd geweest op iemand met wie ze nooit een relatie zou willen. Het zou haar niet verbazen als hij in de bak bleek te zitten en in al die jaren had ze nog steeds niet ondervonden wat ze nou zo interessant aan hem vond. Misschien voelde het gewoon veilig, naar iemand zwijmelen waarbij het toch alleen bij zwijmelen zou blijven. Ze schudde haar hoofd om die gedachte. Ze wist niet eens of die gevoelens echt waren geweest. Misschien had ze ook gewoon over een jongen willen praten tegen haar vriendinnen.
      Aella schoof een stoel naar achteren voordat Hayes dat voor haar kon doen en ging zitten. Een beetje opgelaten zag ze toe hoe hij tegenover haar plaatsnam. Het werd nu al ongemakkelijk. En de avond was pas net begonnen. Ze hoopte dat de ober gauw een menukaart kwam brengen, zodat ze zich daarachter kon verschuilen.
      ‘Heb je weleens eerder een date gehad?’ vroeg Hayes. Hij leunde met zijn ellebogen op tafel en had zijn vingers verstrengeld.
      ‘Nou, je bent niet vies van persoonlijke vragen, hè?’
      ‘Ik heb zo het idee dat je niet zo van koetjes en kalfjes houdt.’
      ‘Ik ben niet zo’n dierenliefhebber, nee.’
      Ze had ooit een cavia gehad die ze iets te vaak vergeten had eten te geven. Dat was alleen niet echt relevante informatie om te delen. Hij dacht vast dat ze grappig probeerde te zijn, maar het was eigenlijk dieptriest.
      Hayes trok een mondhoek op, zichtbaar wachtend op antwoord. Wat moest ze zeggen? Ze had geen zin om hem aan zijn neus te hangen dat ze inderdaad nooit eerder een date had gehad. Dan ging hij nog meer naast zijn schoenen lopen.
      ‘Niemand was zo vasthoudend als jij,’ bromde ze uiteindelijk. ‘En jij? Speel jij date-bingo met je vrienden?’
      Hij bewoog zijn wenkbrauwen op en neer. ‘Bijna volle kaart.’
Ze kon het niet helpen dat ze moest grinniken. Het was fijn dat hij zo ad rem was. Dat maakte het wat minder ongemakkelijk.

Het werd een gezellige avond. Er vielen maar weinig ongemakkelijke stiltes en het was fijn om met iemand te kunnen praten en lachen. Pas toen Hayes afgerekend had en ze weer buiten stonden, besefte ze dat zij de gezelligheid anders opvatte dan hij.
      ‘Zullen we samen nog een stukje wandelen?’
      Aella onderdrukte een zucht. ‘Ik wil best een stukje lopen. Je bent leuk gezelschap. Maar ik vind je niet echt leuk ofzo. Niet – zoals je waarschijnlijk hoopt. Gewoon, dat je dat even weet.’ Ze keek hem aan. Hopelijk ging hij niet moeilijk doen.
      Hayes grijnsde breed en stak zijn arm weer door de hare. ‘Ik heb jou vandaag al een paar keer zien lachen. Je zou het misschien niet zeggen, maar ik ben snel tevreden.’
      Aella glimlachte. Kon hier iets anders uit groeien? Een vriendschap? Of was dat onmogelijk als de een gevoelens had en de ander niet? Of viel dat allemaal wel mee? Ze had er niet naar durven vragen. Sommige antwoorden kwam ze liever niet te weten.
      Ze liepen naar een nabijgelegen park. Het gras was drassig, het moest net hebben geregend. Ze had er niets van gemerkt.
      ‘Ben je hier opgegroeid?’ vroeg Hayes.
      Ze schudde haar hoofd. ‘Nee. Ik ben ook nog niet zo dol op het stadsleven. Het is jammer dat dit het enige stukje natuur is.’ Ze knikte naar het vierkante stuk gras met een tiental bomen.
      Hayes lippen bewogen.
      De woorden bereikten haar niet. Plotseling scheurde de nachtelijke hemel open en was er een witte flits. Het volgende moment voelde Aella een withete pijn die zelfs haar gedachten verschroeide.
      Toen was er niets.


Reacties (15)

  • EvilDaughter

    Wow...
    Plottwist!

    2 jaar geleden
  • Roundhouse

    Awh, heeft ze eindelijk een beetje hoop op iets leuks (vriendschap), komt fate er weer even mee klooien zo van nope nope nope dit was niet mijn plan met jou. Hier is weer een leuke dosis ongeluk mwuhahahaha :')

    Wat ben je toch heerlijk gemeen, Natas <3

    2 jaar geleden
  • Vasya

    Oh, ik vind Hayes eigenlijk wel nog een toffe kerel haha, hopelijk zien we hem nog eens terug.

    2 jaar geleden
  • NikIaus

    tun tun tuuuun.

    2 jaar geleden
  • Laleah

    Oehh ben benieuwd!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen