Theo Walcott


Nadieh's mond viel helemaal open toen ze besefte wat ik allemaal geregeld had. 'Omg, a helicopter ride? Babe, that's so exciting!'
Ik grijnsde. 'Yeah, what better way to see the canyons? Are you ready?'
'You bet I am! This is such a nice surprise, Theo!'
We stapten in de helikopter en stegen al vlug op. Dit was echt spannend! Nieuwsgierig keken Nadieh en ik uit het raam of we al een glimp van de machtige canyons konden opvangen. En toen plotseling doemden de indrukwekkende diepe kloven van de Grand Canyon voor ons op. Het was spectaculair om te zien en dat was nog zacht uitgedrukt!
Ik hoorde hoe Nadieh naar adem hapte en mijn hand vastgreep. 'Wow! What a view! This is amazing!'
'Yes, it's even more beautiful than I thought!' stamelde ik en genoot van het uitzicht. We wisten niet waar eerst te kijken. Vanuit de lucht zagen de canyons eruit als een labyrint waarin de Colorado rivier zich een weg doorheen de roodachtige rotsformaties kronkelde.
Na eventjes rondvliegen, landden we op een plekje waar we konden lunchen dus even later zaten Nadieh en ik aan een picknicktafeltje met een prachtig panorama overal waar we keken. Uiteraard namen we ook genoeg cheesy selfies en genoten van de rust en van elkaar.
Na de lunch vlogen we terug naar de basis en reden vervolgens verder naar een punt waar je een mooie wandeling kon maken. Na een uur stappen bereikten we het uitzichtpunt.
'I can't get enough of these views. I'm so happy we decided to go here,' zuchtte Nadieh tevreden toen we op een rots zaten om even uit te rusten.
Ik legde mijn armen rond haar buik en drukte een klein kusje op haar schouder. 'Yeah, would be a shame to be so close and not pay a visit to one of the world's greatest landscapes.'
'Hmm hmm,' murmelde ze goedkeurend terwijl ze zich tegen me aan liet leunen en de omgeving verder in zich opnam.
Het was heerlijk, zo'n moment van stilte en alles dat perfect was.

Anne Ramsey


Vanochtend hadden we afscheid genomen van Alexis' familie in Tocopilla. Het was bitterzoet, want ook al hadden we een fantastische tijd beleefd - vooral op Marjorie's trouwfeest - het bleef natuurlijk moeilijk om elkaar voorlopig weer vaarwel te zeggen.
Alexis en ik vlogen nog niet rechtstreeks terug naar Londen. We gingen eerst nog een tussenstop van een paar daagjes maken in Cancún, een populaire vakantieplek in Mexico met tropische stranden zoals in de vakantiebrochures. Alexis was er al eens eerder geweest en vond het geweldig om er te relaxen tussen de palmbomen op een prachtig strand en af en toe een duik te nemen in het azuurblauwe water.
'This is absolutely my favourite holiday destination! Perfect for some relaxation,' zei hij opgetogen.
Toen we op onze hotelkamer arriveerden, leek het echt wel het paradijs op aarde. Onze kamer was meer een luxueuze suite met alles erop en eraan. We hadden zelfs een privéterras met een padje dat recht naar het strand liep.
Alexis en ik besloten om geen tijd te verliezen dus kleedden we ons om zodat we meteen naar het strand konden.
'Wow, this beach is like a dream! And look, they even have hammocks over there!' riep ik. Ik twijfelde geen seconde en rende naar een lege hangmat die tussen twee palmbomen vastgeknoopt was. Voorzichtig nam ik plaats en toen ik mijn stabiliteit gevonden had, ging ik lekker languit liggen en keek trots naar Alexis. 'Well, if this isn't the definition of paradise!'
Hij grinnikte en probeerde daarna zonder pardon bij me in de hangmat te kruipen.
'Alexis, nooo! You're gonna flip us over!' Ik probeerde hem weg te duwen en greep me al vast voor het geval ik zou omkantelen en op de grond zou belanden.
'No, there's room for both of us, guapa,' grijnsde hij fier toen hij naast me gepropt lag.
Ik lachte, maar ging hem deze overwinning niet zomaar gunnen. 'Find your own hammock, Sanchez!'
'What? You don't like being so close to me?' vroeg hij ongelovig.
'You're so cheeky! A cheeky puppy!' lachte ik nu nog harder en gaf mezelf dan toch over, want ik kon het niet weerstaan om hem te kussen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen