♥ Melody Sofia Bianchi ♥

      Ik gaf mijn prachtige paard nog een laatste klop op de hals van mijn prachtige paard voordat ik de trailer dicht deed. Ik klemde de haken vast en stond nog even op de achterkant om te kijken of alles er goed uit zag. Ik liet de bovenkant van de trailer open, het was tevens warm genoeg en ik wist dat Bianchi van frisse lucht hield. 'Lief zijn hé, ik houd je in de gaten.' zei ik streng tegen de witte ruin die braaf in de trailer stond. Terwijl ik mijn haar in een staart deed liep ik richting mijn ouders, die op me stonden te wachten. Altijd als ik voor een langere tijd weg ging, maakte mijn moeder er een heel drama van, alsof ik een heel jaar weg bleef, terwijl ik in werkelijkheid maar twee weken weg zou zijn. Ook vandaag, ontbrak er geen drama bij mijn moeder.
      'Oh Melody! we gaan je zo missen,' pruilde ze. In de hoop dat mijn moeder zich er snel overheen zou zetten, toverde ik een glimlach op mijn gezicht. 'Het komt goed, het zijn maar twee weken! Kom nou,' Ik omarmde mijn moeder en gaf haar een kus op haar wang, waarna ik ook mijn vader een kus op zijn wang gaf.
      'Ik zie jullie snel weer en ik zal jullie op de hoogte houden.' zei ik terwijl ik terug liep naar de Range Rover die voor de trailer stond. Een laatste keer zwaaide ik de kant van mijn ouders op en stapte de auto in. Eindelijk, alsof ik er nooit van af zou komen. Ik ritste mijn telefoon uit mijn broekzak en drukte de auto aan, zodat hij zou verbinden via bluetooth. Zoals altijd zette ik een playlist aan met heerlijke mee schreeuw nummers, zo ging de tijd altijd een stuk sneller. In de hoek van de auto zag ik Bianchi tevreden op wat hooi knabbelen in de trailer, via de camera. Met een glimlach keek ik naar de camera, wat was het toch ook een vreetzak.
      Eenmaal onderweg, zong ik zoals verwacht lekker hard mee op de muziek. Na ongeveer 3 uur rijden stopte ik even bij een tankstation om de auto vol te gooien en een worteltje aan de ondeugd achterin te geven. Bij het tankstation haalde ik een blikje redbull, ik kon wel wat vleugels gebruiken. Na de betaling plofte ik weer neer in de auto en trok ik het blikje open. Meteen de helft van het blikje gooide ik achterover en wat er nog van over was plaatste ik in een van de bekerhouders. Met een diepe zucht startte ik de auto weer en ging meteen weer de snelweg op. Na wederom weer een paar uur gereden te hebben, zag ik eindelijk borden verschijnen van Winema National Forest. Met een tevreden glimlach op mijn gezicht nam ik de afslag en zag na een paar minuten al de borden van het kamp. Ein-de-lijk!
      Terwijl ik het terrein op reed zag ik al een vrachtwagen staan die ook diend voor paardenvervoer, misschien zijn Rowan en Carolina er al. Ik parkeerde de auto bij de vrachtwagen en keek een beetje nieuwsgierig rond. Met een sprongetje kwam ik uit mijn auto en een van de staljongens kwam meteen mijn kant op gelopen.
      'Fijn dat u er bent! Melody, is het niet?' vroeg hij terwijl hij een checklist in zijn handen had. Met een knikkend gebaar en een glimlach keek ik de jongen aan. 'Kan ik Bianchi meteen stallen?' vroeg ik nieuwsgierig terwijl ik naar de stallen, een stukje verderop, keek. De jongeman knikte, waardoor ik meteen naar de trailer liep. De haken schoten los en ik liet de klep langzaam naar beneden komen. Bianchi keek nieuwsgierig achterom en een hinnikje kwam uit zijn grijze snuit.
      'Heb je er zin in Anchi?' kwam er vrolijk over mijn lippen terwijl ik zijn halster los maakte en er een halstertouw aan vast maakte. Braaf draaide hij om zijn as en liep hij mee de trailer uit. Een enthousiaste hinnik en een gek drafje liet zien dat Bianchi er zin in had en energie kwijt moest.
      'Heb je misschien ook een weide waar hij even kan rennen? Hij heeft lang stil gestaan,' vroeg ik aan de staljongen, die wederom weer braaf knikte en vooruit liep. Mijn gestoorde paard rende er al bijna achteraan en sleurde me mee aan het halstertouw. 'Rustig, jongen!' zei ik waardoor hij bijna meteen stil stond, dat beest spoorde echt voor geen meter. 'Kom, dan kan je lekker rennen.' zei ik terwijl hij weer braaf vooruit liep. Bij de weide aangekomen maakte ik het halstertouw los en liet ik hem de wei in, waarna hij meteen begon te galopperen en bokte als een gestoorde hengst in de lucht. De staljongen begon te lachen en keek vol verbazing naar mijn paard.
      'Hij heeft wel veel energie,' zei hij met een glimlach op zijn mond, waarna ik knikte. 'Hij is echt gestoord,' zei ik lachend terwijl we terug liepen naar de trailer. De staljongen nam afscheid en liep weg. Ik nam mijn telefoon uit de auto en bekeek even wat berichtjes, tot ik iemand langs zag lopen, richting de vrachtwagen. Mijn blik was gericht op de schim die voorbij kwam, en ik zag wie het was, Rowan. Een klein gilletje kwam uit mijn mond terwijl ik zijn kant op rende.
      'ROWAN!' riep ik terwijl ik hem van achteren een knuffel gaf, wel voorzichtig natuurlijk, vanwege zijn been, maar alsnog stevig. 'Ik heb je gemist!'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here