Voor Snart *O*
Deze gif moest erbij because "liggende" Leonard.

Leonard Snart moest vaker lachen.
Tenminste, dat vond zijn vriendin Lieke Hale. Want ondanks dat ze wist dat haar vriend niet vaak lachte, kon ze er af en toe ook niet goed tegen dat hij zo serieus bleef. Lieke wist van zijn verleden en wat hij allemaal had meegemaakt. Maar met de vrienden die hij bij de Legends had gemaakt en vervolgens de relatie die hij met Lieke was begonnen, verwachtte ze toch wel dat hij wat vrijer werd in zijn doen en laten.
Toen dat na anderhalf jaar nog niet zo bleek te zijn, had Lieke voor haarzelf besloten om hem zoveel mogelijk proberen te laten lachen. En eigenlijk lukte dat de laatste tijd ook wel. Ze waren net ingetrokken in hun nieuwe, prachtige huis en genoten van elkaar. Zelfs op de momenten dat Leonard normaal gesproken een onweerswolk was, kon Lieke er voor zorgen dat hij zich weer goed voelde. En het deed Lieke goed om hem zo te zien.

Vanavond zouden ze weer samen zijn. Leonard was de hele dag weggeweest. Sinds hij samen met Ray, Mick en Nate een winkel had geopend ergens in de stad, was hij vaak daar te vinden. Wat Lieke er van begreep was het een soort technologisch hulp kantoor en daarnaast een winkel voor diezelfde soort spullen. Maar het zou Lieke niets verbazen als ze er totaal andere dingen deden. Nadat de Legends hun eigen wegen waren gegaan, was er eigenlijk niet zo veel veranderd in de dynamiek van hun vriendschappen. Ze zagen elkaar nog bijna wekelijks.
Daarom kwam het ook vaak voor dat Leonard weg was. En aangezien Lieke een baan aangeboden had gekregen door Caitlin en zij vervolgens toe had gestemd, was ze nu ook vaak in S.T.A.R Labs te vinden.
De avonden die ze bij elkaar waren, werden met de dag waardevoller.

Toen de klok negen uur sloeg, hoorde ze de sleutel in het slot van de voordeur. Ze keek op van het televisie programma wat ze naar aan het kijken was en zag dat Leonard naar binnen stapte. Automatisch verscheen er een lach op haar gezicht. Ze zette de televisie op stil en stond op, om hem te begroeten. Ze tippelde op haar blote voeten naar hem toe en pakte zijn koude wangen vast.
"Wow. Het is koud buiten."
Leonard knikte langzaam, waarna hij zijn jas uit trok en hem weghing. Lieke legde haar armen rond zijn middel en voelde dat ze automatisch begon te lachen. Zijn blauwe ogen hadden een rustige blik en voorzichtig leunde ze naar voren om haar lippen op die van hem te drukken. Ze speelde met zijn lip, waarna haar tong bij hem naar binnen drong. Leonard drukte haar meteen dichter tegen zich aan.
Toen Lieke uiteindelijk weer met haar gedachtes op aarde terecht kwam opende ze haar ogen en zag de lieve blik van Leonard, die zijn ogen op haar ruste.
"Je hebt mijn sweater aan." zei hij. Zijn mondhoeken schoten langzaam omhoog, waardoor Lieke in gedachten een streepje achter de ontelbare streepjes zetten. Zolang ze het maar volhield om hem blij te maken.
"Ik had het koud en hij zit lekker. En!" ze drukte haar neus tegen die van hem aan en kuste hem toen kort. "Hij ruikt naar jou."
"Heb je mij gemist?" vroeg hij, zijn stem was laag en zacht. Lieke hield van zijn stem.
"Ik mis je altijd." zei ze, waarna ze zijn hand pakte en hem mee trok richting de woonkamer. Ze plofte neer op de bank en toen ze doorhad dat Leonard bleef staan, keek ze weer op.
"Je mist me altijd." zei hij nadenkend. Het kwam veel te serieus over en Lieke trok haar wenkbrauw op.
"Niet op die manier, Len." zei ze snel, waarna ze naast hem op de bank klopte. "Natuurlijk moeten we onze tijd samen zoveel mogelijk koesteren, maar ik mis je gewoon snel als je weg bent. Jij bent de enige die mij volledig begrijpt en mij volledig vertrouwd."
Leonard was naast haar komen zitten en Lieke was onder zijn arm gekropen, die nu rond haar schouders lag. Hij keek omlaag, zodat hij Lieke goed kon zien.
"Vind je het dan niet erg dat ik vaak weg ben?" vroeg hij. Lieke legde haar vrije hand in de zijne en schudde toen haar hoofd.
"Ik weet dat je het naar je zin hebt. Ik weet niet wat je uitspookt met die gasten, maar zolang jij het naar je zin hebt is het goed." zei ze en trok zijn hand richting haar mond. Ze drukte kusjes op zijn vingers en kroop nog dichter tegen hem aan.
"Hm." hoorde ze hem verrast mompelde. Het was een goedkeurend gemompel en het werd vervolgd door een korte lach. Weer een streepje. Hij leek in een goede mood.
"Waarom ben je zo lief voor iemand zoals ik?" vroeg hij toen. Lieke ging wat rechter op zitten. Hij had zijn arm nog steeds rond haar schouders geslagen, maar nu kon ze hem aankijken, zonder dat ze last kreeg van haar nek.
"Hoe vaak moet ik je nog vertellen dat jij alles bent wat ik wil. En hoe slecht je vroeger was, dat maakt geen verschil voor hoe je nu bent. Je bent veranderd. En ik weet dat er heus nog wel slechte dingen in je hart rond zwerven." Ze tikte even tegen zijn borst aan en hij grijnsde kort. "Maar nu, op dit moment, ben je alles wat ik nodig heb. En daarom zal ik altijd lief tegen je zijn."
Het verbaasde Lieke zelf dat ze zojuist haar hart had uitgestort recht voor Leonards voeten. Maar het leek hem goed te doen.
"Lieke, je bent een geschenk.. echt." fluisterde hij, waarna hij Lieke dichter tegen zich aan trok.
Toen ze eindelijk op keek, drukte hij zijn lippen op die van Lieke. De laatste tijd had Lieke wel door dat dat zijn manier was om te vertellen hoeveel hij van haar hield. En daar kon ze wel mee leven. Hij legde hand achter haar oor en wreef vederlicht met zijn duim over haar kaak.
"Je hebt het koud." mompelde hij ineens. Lieke opende haar ogen, terwijl ze naar Leonards lippen staarde, ze drukte nog steeds lichtjes tegen die van haar aan. Ze trok lachend haar wenkbrauw op, omdat hij uit het niets die woorden sprak. Toen zag ze hoe hij begon te lachen. Ze ging wat beter zitten zodat ze hem aan kon kijken. Hij lachte zijn tanden bloot en met twinkelde ogen keek hij haar aan. Hij was prachtig, besefte Lieke toen maar weer eens.
"Ik heb het inderdaad nog steeds koud, Len." lachte ze toen.
"Zeg dat dan meteen." zei hij. Hij vroeg Lieke om even op te staan en nieuwsgierig staarde Lieke naar hem om te zien wat hij ging doen. Hij rende richting de trap en was binnen enkele tellen boven. Ze hoorde hem rommelen, en kort vloeken, voordat hij terug kwam met een aantal kussen en een fleece deken.
Hij gooide er eentje naar Lieke, die hem net op tijd opving en het meteen tegen haar aan drukte. Ook de kussens roken naar Leonard.
Hij legde de overige kussens in de hoek van de bank en ging toen zelf er tegen aan zitten. Hij pakte de deken en spreidde hem uit. Maar voordat hij hem over hem heen legde, seinde hij Lieke met zijn wijsvinger. Maar al te graag liep Lieke naar Leonard toe en zakte neer tussen zijn benen. Waarna ze met haar bovenlichaam op de zijne ging liggen en daardoor met de rest van haar lichaam tussen zijn benen lag. Hij klemde zijn benen onder de hare en legde toen hun deken eroverheen. Lieke haar gezicht belandde op zijn borstkas en ze kon niet anders dan gelukzalig zuchten. Leonards sweater, de deken en zijn lichaamswarmte zorgde ervoor dat zij zich ook langzaam warm begon te voelen. Ze ademde rustig in en uit en keek naar Leonards hand die over haar arm wreef. Ze voelde hoe hij af en toe een kus op haar kruin drukte en dan zijn kin weer op haar hoofd neerlegde.

"Leonard, mag ik je wat vertellen?" vroeg Lieke na een tijdje. Leonard humde iets wat op een ja leek en Lieke vlechten haar vingers samen met de zijne.
"Ik hou ervan als je lacht." zei ze toen. "Ik hou ervan als ik je in je ogen kijk en ik die twinkeling zie die ik bijna nooit zie. Ik hou ervan als je zware stem, gemengd word met de vreugde van een simpele lach. En ik hou ervan als je lacht.. door mij."
Ze kneep even in zijn hand, voordat ze verder ging.
"En toen we net een relatie kregen was je zo serieus en nu ben ik zo blij om te zien dat je je, hopelijk, beter voelt."
"Snap je het dan niet?" vroeg hij.
"Hoe bedoel je?" antwoordde ze.
"Ik lach meer.. door jou. En om jou, met jou en voor jou." zei hij. Hij leek te lachen om zijn eigen woorden en Lieke beet op haar lip.
"Toen ik jou ontmoette besefte ik dat ik niet voor altijd in het verleden kon leven. Of moest leven. En natuurlijk heb ik pijn en ben ik vaak genoeg boos. Maar als ik jou dan weer zie of als ik thuis kom van een drukke werkdag en jij naar me toe komt rennen." Hij stopte even met praten en ze voelde hoe hij zijn hoofd schudde.
"Het doet me zo goed om te weten dat er altijd iemand op me wacht."
Lieke voelde hoe een traan haar wang verliet. Ze keek verbaasd op naar Leonard en hij keek haar ongerust aan.
"Hey, niet huilen." zei hij snel. "Dat was positief."
Lieke lachte door haar tranen heen naar hem. Ze kon nog net op zijn schouder leunen, zodat ze hem goed aan kon kijken.
"Mijn tranen zijn ook positief. Ik ben gewoon blij." zei ze snel. Leonard linkerhand die eerst op haar middel lag, veegde nu de tranen weg. Hij knikte.
"Ik ben ook.. gewoon blij." zei hij lachend. Een snik en een lach verlieten tegelijk Liekes mond en ze legde haar hoofd op zijn schouder.
"We zijn wel een raar stel, hè?" fluisterde ze toen, waarna ze naar zijn lippen staarde. Hij pakte haar vast en kuste haar. Zijn droge lippen, voelde ruw aan tegen de hare, maar toch verbaasde het haar niet hoe goed het voelde om zijn lippen tegen de hare aan te hebben. Tussendoor likte hij kort over zijn lippen en gaf haar een kus, voordat ze weer terug zakte naar zijn schouder en haar hoofd daar liet rusten.
"Ik denk dat wij het beste stel van de wereld zijn." zei hij toen langzaam. Lieke glimlachte zacht.
"Hoezo?" vroeg ze toen. Hij haalde een schouder op en keek haar toen blozend aan.
"Omdat niemand anders jou als partner heeft."

Reacties (22)

  • Helgenberger

    DIE LAATSTE ZIN GEEFT ME WEER FEELS LAKJSLKFJDSLKFJDSLKF GOODBYE!!!!!!!q

    2 jaar geleden
  • Helgenberger

    NEE MAAR EVEN JA DIE LAATSTE ZIN KAN IK ECHT NOG STEEDS NIET AAN EN HET GEEFT ME VERDOMME TEVEEL FEELS. ALFKJSLFKJSDFLK WAT EEN GOED LEVEN JA.

    2 jaar geleden
  • Helgenberger

    "Omdat niemand anders jou als partner heeft."

    I'M STILL SCREAMING

    2 jaar geleden
  • Helgenberger

    waarna ze naar zijn lippen staarde.

    wow me 24/7

    2 jaar geleden
  • Helgenberger

    "Ik lach meer.. door jou. En om jou, met jou en voor jou."

    DYING. BC I CAN'T HANDLE IT.

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen