Bij dezen het vervolg op de vorige tekst die ik in deze story plaatste en meer oversharing. Daar schreef ik dat er iets gaande was tussen mij en een jongen. We hadden gezoend en zijn daarna op één 'date' geweest, maar uiteindelijk is het uitgekomen op waar ik eigenlijk al verwachtte dat het uit zou komen, ik wist alleen niet wanneer: 'Het wordt niks, want we zijn te verschillend'.
Ik zei dat ik meer duidelijkheid wilde en die duidelijkheid heb ik in elk geval gekregen. Hij bracht het in een appje, waar hij daarnaast de woorden gebruikte: 'ik voel eigenlijk geen klik tussen ons'. Daar voelde ergens wel pijnlijk, want ik voelde wel een klik. Een klik die net zo goed vriendschappelijk zou kunnen zijn, dat wel, maar hè, ik kan in elk geval goed met hem opschieten.
Niet dat het me in de eerste instantie veel kon schelen. Ik wist dat het hier uiteindelijk op neer zou komen, ik heb de duidelijkheid die ik wilde, waar ik opgelucht over was, en ik vond het eigenlijk wel prima zo. Hoewel ik er met een open mind en een idee van 'we zien wel' op afstapte en ik het misschien best leuk had gevonden om nog een keer af te spreken, hoeft dat niet als hij dat niet nodig vindt. Alles prima, alles opgelost. Ik wist toch niet in hoeverre ik hem wel leuk vond.
Behalve dat ik me nu wel kut voel. Misschien dat dat ook gewoon komt doordat ik ongesteld en emotioneel en moe ben, maar het voelt ergens toch een beetje als gedumpt worden (hoewel, kan iets überhaupt als dumpen gelden als je maar één date hebt gehad?), misschien vanwege de manier waarop hij het bracht. Misschien ook gewoon door vanavond.
Ik zag hem vanavond weer op een filmavond van mijn studie. Het ding was dat het voelde alsof ik hem niks kon schelen. Maar het was ook dat het voelde alsof ik niemand iets kon schelen. Ik ben iemand die met heel veel mensen goed kan opschieten, maar die weinig vrienden heeft waarmee ik echt close ben. Het voelde alsof ik vanavond met mijn neus in het feit dat iedereen die verder wel heeft gedrukt werd. Soms komt het nare gevoel naar boven drijven dat ik altijd iedereens tweede (of derde/vierde) keuze ben. En dat is iets wat ik vroeger al veel vaker gevoeld had, maar wat de laatste tijd niet zo vaak meer naar boven kwam en nu dus weer wel en dat voelt heel kut.
Wanneer je denkt dat iemand je leuk vindt, voelt het even alsof je wel een eerste keuze bent. Dan is het kut als die persoon zijn keuze als het ware weer intrekt.
Soms denk ik dat ik door alles wat ik altijd alleen heb moeten doen gewoon te zelfstandig en individualistisch ben geworden en dat ik daarom toch geen behoefte heb aan een relatie, maar soms is dat helemaal niet zo en wil ik ook gewoon iemand die me vasthoudt of met wie ik kan praten als ik me kut voel.
Ik dacht dat dit gedachten waren die ik tegenwoordig niet meer hoefde te denken. Het ding is dat als ik me kut voel, ik me dan ook gelijk kut voel over alles. Ik heb nog steeds vaak ups en downs met niks er tussenin, maar tegenwoordig zijn er gewoon in verhouding wat meer ups dan downs dan vroeger.
Dus ik probeer vanavond maar even goed voor mezelf te zorgen door mezelf verdrietig te laten zijn, want dat werkt soms het beste. Dus ik eet ijs direct uit de bak en ik drink wijn direct uit de fles (hoewel ik erbij moet vermelden dat dit een flesje van 0,25L is, dat ik gekocht heb omdat ik het gewoon zo schattig vond, voor gelegenheden als deze die goed zijn om even wat wijn te drinken). Dat is wat mensen in romcoms ook doen als ze gedumpt zijn, toch? Ik vraag me af wanneer ik het meisje uit de film ben geworden, en of ik dat ooit wel geweest ben.

Reacties (1)

  • TAMOCHi

    Het gevoel van gedumpt zijn kan je volgens mij te vaak krijgen.
    Als iemand waar je graag mee praat opeens te druk is om op je te reageren, of je appje helemaal niet opent.
    Als iemand besluit af te zeggen op het laatste moment, ongeacht welke reden.
    Rotgevoel
    Maar ik denk dat dat wat ons op de been moet houden de gedachte moet zijn dat je nooit echt alleen bent.
    Niemand is ooit echt alleen.
    Hou dat in gedachten
    'x

    2 jaar geleden
    • BlueJays

      Ja, inderdaad, dat voelt eigenlijk ook allemaal een beetje als gedumpt worden (en ugh, ik kan me altijd zo ergeren aan mensen die dingen op het laatste moment afzeggen).
      Maar het probleem is soms: ik kan me objectief wel bedenken dat ik nooit alleen ben, maar dat neemt niet weg dat ik me op bepaalde momenten wel even wat alleniger voel dan op andere momenten.
      Maar dankjewel voor je reactie (: Ik voelde me vandaag sowieso alweer een stuk vrolijker dan gisteravond.

      2 jaar geleden
    • TAMOCHi

      Ohh nee dat snap ik ook heel goed !
      Ik weet precies hoe je je voelt hoor !
      Maar ik hoop dat als je even leest dat je niet alleen bent je je beter gaat voelen, al is het ietsjes beter !
      x

      2 jaar geleden
    • BlueJays

      Ja, dat is lief, dankjewel! (:

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen