||Embry Call.

Voorzichtig zette ik mijn inprent op de veranda bij het huisje van Sam en Emily, wist dat ze me verboden hadden binnen te treden. Sam drukte de voordeur open, Nymphadora leek gelijk door te sprinten naar binnen waar de man direct de deur dicht trok. Zijn ogen gleden van de deur naar mij en kritisch, afwachtend keek de man mij gespannen aan.
"Hoe voelt de drang nu" was Sam zijn nieuwsgierige achterdochtige stem.
"Minder, nu ik op haar heb ingeprent" fluisterde ik, fronsend "heb het onder controle" voegde ik er nog zachter aan toe.
De man begon te zuchten schudde zijn hoofd "dat zei je de vorige keer ook en toen heb je mijn bank vernield" bromde de man, krabbend in zijn nek. Hij zuchtte nog eens, en fronste als vorens zijn wenkbrauwen op.
"Ik ga het eerlijk spelen, voorlopig ben je hier niet welkom. Tot we zeker zijn dat je het onder controle hebt. Nu je ingeprent bent, zal je wellicht je anders gaan gedragen. Speel het veilig, je hebt maar een kans" Sam gaf me een klap tegen mijn schouder en stapte het huisje binnen. Hij smeet de deur in zijn as, zijn zware voetstappen verrieden dat hij naar de keuken stapte.
De tinkelende warme heldere stem van Emily weerklonk door het kleine huisje. Als ik me beter zou focussen op wat er gezegd werd, zou ik het kunnen horen. Schudde mijn hoofd, dat kon ik niet maken, afluisteren was niet iets dat ik graag deed.




||Seth Harry Clearwater.

Het angstige gezicht van Nymphadora trok mijn aandacht, ze stond te rillen op haar benen en keek schichtig rond zich. Met een paar passen stond ik naast haar, boog mij door mijn benen zodat ik met haar op ooghoogte kwam. Mijn hand bracht ik naar haar goudblonde golvende lange haren, ze kleefde licht aan haar wangen en nek. Fronsend keek ik het meisje aan die geschrokken opkeek.
"Hé" glimlachte ik vriendelijk.
Ze fronste haar wenkbrauwen bedenkelijk en begon verlegen te glimlachen.
"Heb je het koud" vroeg ik retorisch, mijn ogen bezorgd over haar lichaam laten glijden.
Ze schudde haar hoofd en begon haar wenkbrauwen op te fronsen.
"Wat is er dan" vroeg ik verbaasd, niet begrijpend waarom ze stond te trillen op haar benen.
"Sam is boos op mij maar meer op de jongen buiten" fluisterde ze rillend, fronsend met haar wenkbrauwen dat ze het niet helemaal begreep.
"Sam is niet zo snel boos dan moet je toch echt wel iets fout gedaan hebben" sprak ik bezorgd, de tas van haar rug trekkend. Begon Nymphadora haar laarzen uit te schoppen.
"Hij is bozer op de jongen die mij hielp met de krab zoeken" fluisterde ze nog zachter, maar ik had het gehoord, ik had haar gehoord.
Op dat drukte ik mij recht en Nymphadora naar de woonkamer waar Leah voor de televisie lag.
Ik stapte af naar het raam, waar ik nog net Sam en Embry zag spreken.
De woedde begon gelijk weer toe te nemen, "NEE" riep ik ontzet, ongelovig schudde ik mijn hoofd.
"Dat is niet mogelijk, absoluut niet" riep ik, Leah kwam met grote stampende passen aanzetten.
"Wat" bromde ze nors, "wat is niet mogelijk" vroeg ze verbaasd. Mijn vinger gleed naar Sam en Embry, opdat begon Leah te trillen. Ze stormde via de keukendeur de tuin in en rende zo snel ze kon, voordat ik kleerscheuren hoorde, de struiken, van de bossen in.
"Seth, kalm. Er is niets meer aan te doen. Het zei zo" was de barse stem van Sam, die het huisje was binnen gekomen.
"Dus, ze zijn. Embry heeft.. Maar dat kan helemaal niet, absoluut niet, niet Nymphadora" riep ik ontzet, mijn hoofd wild schuddend.
"Ze is amper 12 jaar oud, Embry wordt 18, volwassen" riep ik geschrokt.
"SETH" bulderde ineens de alfastem van Sam door het kleine huisje van Sam en Emily.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen