||Embry Call.

Mijn armen had ik rond mijn inprent geslagen en beschermend had ik haar op mijn schoot getrokken. Nieuwsgierig begon ze de schelpenhoorn te bestuderen, ze wreef het zand en vuil er voorzichtig vanaf. Terwijl ik genoot van haar heerlijke geuren die mijn neusgaten binnendrongen. Haar rustige ademhaling en haar muzikale tikkende ritmische hart maakte mij één met haar.
De ongelovige bezorgde ogen van Seth voelde ik op mijn lichaam branden en ik wist dat hij hier niet al te blij mee was.
Hij vond het vreselijk, zijn kleine nichtje die door inprenting door mij geclaimd was.
Dat volgens andere van de roedel opeens geen keus meer had dan mij onvoorwaardelijk lief te hebben, en van mij te houden. Ik zag het anders, kon alles voor mijn inprent zijn, haar beschermer, vriend, geliefde, wat zij maar nodig had om gelukkig te zijn.
"Dus jij denkt dat ze gewoon goed getraind is" draaide mijn hoofd van Nymphadora naar Seth die mij met een verbeten trek rond zijn lippen aanstaarde. Zijn ogen gleden van de spelende rustige Nymphadora op mijn schoot naar mijn karamelchocolade bruine ogen. De jongeman schudde zijn hoofd en grijnsde breed. Volgens Seth had ze helemaal geen oog voor mij zoals ik voor haar had.
Ze was te veel met de oceaan, sprookjes bezig om mij haast niet op te merken.
Maar ik wist wel beter, ze vond mijn aanwezigheid fijn, iedere keer wanneer ik verscheen leek ze gelijk te glimlachen, verlegen en gevoelig te worden. Iets wat mij toch wel zeker maakte dat ze duidelijk wat voor mij voelde. Dat de inprenting, beide kanten trok. Ik misschien niet de enige zou zijn geweest die het niet helemaal begreep waarom we naar elkaar getrokken werden.
"Ja, niemand kan zo lang onderwater zwemmen, zeker niet menselijk" mopperde Seth.
Zijn ogen gleden naar zijn nichtje die totaal niet met het gesprek mee leek te komen, die het te druk had met haar schelpenhoorn die ze gevonden had.
"Ikke wel, is niet moeilijk gewoon zwemmen" tinkelde haar warme melodieuze heldere stem.
Ik begon te grinniken, opdat het mijn inprent door elkaar schudde.




||Nymphadora ELoise ULey.

"Niet zo schudde" piepte ik beschuldigend naar Embry, de jongen staakte zijn gelach en gegrinnik met een simpele beweging was ik omgedraaid op zijn schoot en keek ik de jongen diep in zijn karamelchocolade bruine ogen met olijf groene spikkels erin.
Op dat voelde ik een bom van vlinders klappen in mijn buik, mijn wangen voelde ik gloeien en het schaamte rood voelde ik vanuit mijn nek naar mijn gezicht trekken. Een grinnik van mijn neef Seth en een andere schoot, bracht mij weer tot de werkelijkheid.
"Dat is een erg mooie schelp" glimlachte Seth wijzend.
Van Seth keek ik naar de schelpenhoorn in mijn handen, begon verlegen op zijn woorden te knikken.
"Gevonden in de grot" grinnikte ik schouder ophalen, "er is daar nog veel meer moois" giebelde ik klappend in mijn handen. De schelpenhoorn viel in de schoot van Seth waarna hij mij voorzichtig op mijn benen plaatste, zich recht drukte en naar de lucht keek.
Zijn gezicht begon te vertrekken, "ik denk dat we maar is op huis aan moeten" fluisterde de man. Bedenkelijk, krabde hij in zijn nek zoals Sam en Embry ook al zo vaak gedaan hadden. Was dat een of andere tik die ze hier hadden?
Seth trok zonder mij af te drogen, mijn jurk over mijn hoofd, waarbij ik zowat met mijn armen de jongen had neergemaaid. Giechelend sprong ik in mijn laarzen en trok ik mijn jas aan die ik per se van mijn tante moest dragen. Na even was mijn tas van het veld verdwenen, zoeken naar wie van de twee hem had, zag ik Seth er al mee vandoor stappen.
Embry tilde mij op en met een paar passen liep de jongen naast mijn neef.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen