||Nymphadora ELoise ULey.

Nog niet helemaal wakker zat ik aan de ontbijt tafel, een gaap verliet mijn mond en een kreun verliet mijn mond. Ik had afgelopen nacht zo slecht geslapen, nachtmerries leken mij te teisteren. Heb haast geen oog dicht gedaan, en dan ook nog is die melodieuze aantrekkelijke zingende stem? Het had me mijn bed doen verlaten, naar het raam. Maar er was niemand te zien, niks, zelfs de lucht was helder.
De tetterende stem van Sebastian probeerde ik op de achtergrond te drukken, hij liep weer is te bazelen over slaapgebrek, gevaar, vriendschap en dat ik er uit zag als een of ander zeemonster dat opzoek was naar voedsel. Dat ik beter nog wat uurtjes terug naar bed zou duiken. Maar dat kon ik niet maken, ik had vandaag met Embry afgesproken, het was niet zo heel erg goed weer.
We zouden een filmmarathon houden.
En ik mocht kiezen, wat wilde een meisje nou nog meer?
De jongen leek me erg goed te vermaken, ik miste mijn vader enorm maar toch leek Embry dat gat een beetje te helen, door met mij tijd door te brengen. Al was het een hele dag naar de lucht staren het maakte de jongen niks uit. Precies wat mijn vader ook deed, wanneer we samen op stap waren als ik mocht beslissen. Een zucht rolde over mijn lippen.
Het rinkelen van een telefoon deed me opschrikken.
Voetstappen van tante Sue verplaatste zich naar de woonkamer, na haar stem te horen, leek haar stem ook wat bozer te klinken.
Vragend rees ik mijn wenkbrauwen, welke gek belde er nou om negen uur s'morgens?
Het geratel van tante Sue werd lichtelijk kwader en kwader alsof ze zich moest inhouden. Ze leek gedempt te willen schreeuwen, roepen, leek haar kaken wat op elkaar te persen.
"Het is je dochter" schreeuwde ze ineens.
"Vertel me dan gewoon wat er is" riep ze verder.
Nu rezen mijn wenkbrauwen helemaal de lucht in, was ze met mijn vader in gesprek?
"Nee" was de stem van tante Sue.
"Ja" antwoordde ze bot.
"Dat moet je zelf weten" mopperde ze verder.
"Als je het allemaal zo graag wilt weten" verzuchtte ze na een tijd. Blijkbaar had de persoon aan de andere kant van de lijn het woord gehad, en leek mijn tante dit niet al te aangenaam. Ze deed mysterieus en af en toe wierp ze een blik naar de keuken waar ik met Seth aan de eettafel zat. Op het moment dat ze mij nieuwsgierig zag kijken, glimlachte ze, bezorgd. En draaide vervolgens haar hoofd naar de telefoon.
Een nieuwe zucht rolde over mijn lippen.
Ze deden hier in La-push wel erg vreemd, ze leken helemaal niet open te zijn zoals we wel zijn in Storybrook.
"Eet die boterham nu maar op" Seth tikte tegen mijn bord waarna ik morrend aan mijn boterham begon. Vreemd genoeg, leek tante Sue niet meer lang aan de telefoon te zitten. Glimlachend kwam ze de keuken binnen stappen op het moment dat ik mijn laatste hap van mijn boterham had genomen. Ze keek kort naar haar zoon en daarna gleden haar ogen naar mij.
"Je vader zal om half elf bellen op skype" sprak ze fronsend.
Ze keek Seth met een vreemde blik aan waarna de jongen knikte, mij een kus op mijn wang gaf en via de voordeur het huis uit schoot.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen