We waren uiteindelijk weer na het middaguur terug naar New York gegaan. Ik had me afgemeld bij NYU, zogenaamd ziek. Ik had wel Louis daar af gezet, gezien hij beweerde dat hij even alleen wou zijn. En dat vond ik oké, natuurlijk. Niet dat een kamer delen met Jamie 'alleen zijn' te noemen was, maar goed.
Ik was zelf de dag daarna weer gaan werken. Ik had hem nergens gezien maar gooide dat gewoon op toeval. De hele week ging voorbij zonder een teken van Louis. En op dat moment begon ik me ietwat zorgen te maken. Waar in godsnaam was hij gebleven? Op maandag thuis blijven begreep ik wel, maar op een gegeven moment moest je de draad toch weer oppakken. En school was een goede afleiding. Met alleen maar op je kamer zitten bereikte je niets. En dus besloot ik op een gegeven moment me niets meer aan te trekken van het feit dat hij rust wou. De hele week niets meer van je laten weten zo plotseling sloeg werkelijk nergens op. Dat kon je gewoon niet maken, als je het weekend nog zo liefkozend deed.
Dus liep ik op vrijdagavond naar zijn kamer. Ik probeerde niet te veel studenten tegen te komen zodat er geen vreemde verhalen zouden ontstaan. Gelukkig was er op de hoek waar Louis en Jamie verbleven niemand aanwezig. Ik klopte aan zonder überhaupt te twijfelen.
De deur ging vrij snel open. Jamie keek naar me "hey". Hij deed een stap opzij "er is bezoek voor je Lou".
Louis zat op zijn bed naar buiten te staren. Ik liep naar hem toe en fronste even. Hij keek me vervolgens aan "hey Harry".
"Hey, hoe gaat het?"
"Helemaal perfect hoor" zei hij ietwat lomp. Ik staarde hem nog steeds fronsend aan. "Wacht.. Heb je gedronken?"
"Indrinken! Ik ga zo met Jamie mee, toch Jamie?" zei hij nu ietwat luid. Ja, hij was overduidelijk hartstikke dronken.
Jamie keek in onze richting "no way dat ik je op deze manier meeneem". Louis klaagde ietwat en liet zich toen onderuit zakken op het bed.
Ik keek Jamie fronsend aan nu. Jamie zuchtte "zo gaat het nu al dagen".
Ik keek weer naar Louis "je bent al dagen dronken?!"
"Niks mis met een beetje plezier hebben Harry" zei hij grinnikend terwijl hij zijn handen in de lucht hield en er naar staarde alsof hij niet wist wat het was.
Ik zuchtte diep en ging op de rand van zijn bed zitten, waarna ik naar Jamie keek "medelijden dat je hier al dagen mee zit".
Jamie grinnikte "tja, het heeft geen zin om te zeggen dat hij moet stoppen, overduidelijk. Dus ik heb besloten om me er niet meer te veel mee bezig te houden".
Louis' handen gleden over mijn heupen en trokken er een beetje aan. "Kom ook liggen Harry" zeurde hij. Ik besloot dat gewoon te negeren zoals Jamie dat ook deed. En dus liet ik Louis maar een beetje aan mijn blouse frunniken terwijl ik toekeek hoe Jamie zich klaar maakte voor een avond uitgaan, waarschijnlijk met Dave. Louis' gefrunnik hield uiteindelijk op. Ik keek fronsend achter me. Zijn ogen waren gesloten.
Jamie grinnikte "dat is werkelijk het enige moment van rust, geniet er van". Jamie ging nog één keer met zijn hand door zijn haren en trok zijn shirt recht, waarna hij naar de deur liep.
"Succes er mee vanavond" zei hij nog. Ik wenste hem veel plezier bij het uitgaan en keek toe hoe hij vertrok. Vervolgens keek ik weer naar Louis en zuchtte. En ja hoor, hier was dus precies gebeurd wat ik hoopte dat hij niet zou doen. Het had ook geen zin voor Jamie om de flessen weg te halen, gezien hij gewoon nieuwe kon halen. Geweldig. Niet dus.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen