Met een grote plof gooide Carolina de hutkoffer op haar bed. Ze had een lijstje gemaakt met benodigdheden. Ze zette wat muziek op en begon met inpakken. Speciaal voor dit kamp had ze nog even een extra rijbroek gekocht, want drie rijbroeken waren zo vies en misschien hadden ze niet eens tijd om te wassen. De hutkoffer was snel vol en met een beetje proppen kon alles erin. Wat warme truien, heel veel sokken en wat alledaagse dingen. Met moeite klikte ze haar hutkoffer dicht en sleepte ze hem naar beneden.
'Kan het ook wat zachter?' schreeuwde Breanne van boven.
'Nee! De komende twee weken zal je toch geen last van me hebben!' Zuchtend zette Carolina haar koffer in de auto. Ze pakte uit de schuur Raukes zadel en hoofdstel en begon de trailer in te laden. Nadat de trailer was geladen, liep ze naar het weiland waar Rauke stond. Het was tien minuutjes lopen en wat beweging zou goed zijn voor Rauke, hij moest nog best lang in de trailer staan.

Eindelijk. Ze was er klaar voor. Breanne hield Rauke even vast, terwijl Carolina afscheid nam van haar ouders. Na veel knuffels en de belofte een kaartje te sturen, was Breanne aan de beurt. Carolina gaf Breanne snel een knuffel en nam Rauke van haar over. Toen de trailer goed afgesloten was en de camera geïnstalleerd, zei ze haar gezin nog een keer gedag en ze vertrok.
Het landschap veranderde om haar heen terwijl ze naar Winema National Forest ging. Ze had erg veel zin in het kamp en kon niet wachten te gaan boogschieten.

Eindelijk. Na een halve dagreis kwam ze bij het kamp aan. Ze speurde het terrein af, in de hoop op een goed parkeerplekje. Haar ogen gingen glinsteren bij de aanblik van de mooie stallen en paarden. Terwijl ze Rauke aan het uitladen was, kwam er een jongen op haar af.
'Wauw, wat heb jij een mooi paard! Zal ik een stal aanwijzen?' de jongen grijnsde verlegen. Carolina knikte en zei dat het fijn was als hij een goed stal had. Raukes oren stonden blij vooruit, het rook hier anders en alles was anders, maar toch was Rauke heel relaxed. Carolina was verbaasd over de makheid van Rauke. Ze waren bij de stallen aangekomen en Rauke mocht in de tweede stal links staan. Het was een grote stal met veel stro. De staljongen vroeg hoe het paard heette.
'Rauke,' antwoordde Carolina alsof dat allang duidelijk was.
'Rowkey?' probeerde de staljongen het uit te spreken. Een glimlach verscheen over het gezicht van Carolina.
'Nee, Rau-ke.'
'Rowke,' probeerde de staljongen opnieuw. Blij knikte Carolina. Hier nam ze nu genoegen mee. Ze schreef zijn naam op het bordje onder de stal en gaf Rauke nog een knuffel. Toen ze de stal uitliep, zag ze andere kampers. Een meisje rende naar een jongen toe en gaf hem een knuffel. Carolina hoopte dat ze niet het derde wiel aan een wagen zou zijn. Ze liep op de twee mensen af en maakte kennis.
'Ik ben Melody, leuk je te ontmoeten!' groette een meisje haar. 'En dat is Rowan!' ging Melody verder. Carolina begon te vertellen over Rauke en al gauw waren ze helemaal in de ban van elkaars paard. Het leukste was dat de paarden allemaal in hetzelfde deel van de stal stonden! Bianchi, Melody's paard, stond tegenover Rauke en Kyri stond naast Rauke. Dit beloofde nog een goed kamp te worden!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen