(Ik ga nu wat actiever proberen te schrijven op dit verhaal)

M

muffins


Ik heb pijn in mijn buik van het lachen. En van de muffins waarvan ik veel te veel gegeten heb. Maar het is het waard, want ze waren echt heel lekker. Waarschijnlijk maakte de herinnering aan het proces van het maken er van het nog beter. Jij had het idee om muffins te gaan bakken, en we hadden het rijk alleen bij jou thuis omdat je ouders vrienden aan het bezoeken waren en jij geen zin had om mee te gaan. Ze zouden pas over twee dagen terug komen. “Laten we samen muffins bakken!”, had je enthousiast geroepen terwijl je met één hand op een kruk leunde en met de andere het aanrecht vastklampte. Het lukt je nu al om thuis op krukken te lopen strompelen en min of meer te staan. “Muffins?”, had ik geniffeld. “Ja, lekker toch?” Ik deed meerendeels van het werk, omdat jij eigenlijk niet veel kon doen omdat je jezelf steeds vast moest houden om niet onderuit te gaan. Maar ik had nog nooit muffins gebakken, dus was het eigenlijk gewoon ik die rond stuntelde, en jij die me commandeerde. “Juan, kom eens hier?” Ik keek op, en voelde wat plakkerigs tegen mijn wang. “Getver!”, lachte ik, en veegde het beslag van mijn wang. Ik dipte mijn vinger ook in het beslag, en smeedde een klodder er van op je neus. “Ieuw!” Als twee mutsen beleven we naar elkaar grijnzen en uiteindelijk had ik een hele veeg bakmeel op mijn gezicht en jij had melk op je nieuwe broek gemorst. Voor de rest liet jij me met rust en keek stil toe van over mijn schouder hoe ik het beslag mixte met je armen om mijn middel. “Je leid me af.”, grijnsde ik toen je steeds mijn wang bleef kussen. “Alsof dat mij wat uitmaakt.” “Homo.” Je porde me hard tegen mijn voorhoofd. “Als je liever hebt dat ik een vriendin zoek moet je het zeggen hoor.”, plaagde je. “Ja, Bella zeker.”, grinnikte ik. “Gezellig, de lesbo en de homo. Klinkt érg romantisch.” “Kunnen ze in de oven?”, vroeg ik, wijzend naar de muffins. Je negeerde me en kuste mijn nek. “Hey, negeer me niet! Ik vraag je wat!”, zei ik quasi-verontwaardigd. “Sorry, ik raakte afgeleid.”, grijnsde je met een knipoog. “Nou?” “Ja ja ze kunnen in de oven.”, lachte je. We hadden een idioot gesprek over onze leraar wiskunde terwijl de cakejes in de oven aan het bakken waren. Tring Ik stond op om de muffins uit de oven te halen. Voorzichtige plaatste ik de plaat met cakejes op het aanrecht. Ik kon mijn vingers nog maar net om eentje sluiten voordat ik naar achteren getrokken werd en op je schoot belandde. Één and vond zich rond mijn middel en met de andere griste je de muffin uit mijn handen, en nam een hap. Net toen ik wou protesteren over cakejesdiefstal hield je de muffin voor mijn gezicht zodat ik ook een hap kon nemen. Ik pakte het cakeje aan en nam een grote hap. Je vrije hand gleed meteen naar mijn bovenbeen. “Jezus, sinds wanneer ben jij heel de tijd zo ongelofelijk geil?” Je schoot proestend in de lach. “Juan, ik ben niet géíl.” Je sloeg je armen om me heen en knuffelde me zacht. “Ik houd gewoon van je.”

Reacties (2)

  • Butterflygirl

    I love this so much tbh

    2 jaar geleden
  • aarsvogel

    WAAAAUW DIT IS ZO ONGELOOFELIJK SCHATTIG!!!!

    En ik kom nu er nu pas achter dat tijdens het lezen het liedje dat ik luisterde afgelopen was en ik nu Efteling muziek zat te luisteren en ik was zo geconcentreerd op deze gayigheid dat ik het niet door had

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen