||Nymphadora ELoise ULey.

Tiffany, de moeder van Embry was aardig, vriendelijk, maar vooral liefdevol. Zo vertelde ze dat Embry geen vader heeft zoals ik, en dat ze hem grof gezegd helemaal alleen heeft opgevoed. De jongen een erg lief, vriendelijk, beschermend karakter heeft en ik als meisje zijnde erg mag boffen met zo'n goede vriend als haar zoon. Ik sommige dingen maar met een korreltje zout moet nemen. Maar ze vertelde vooral dat Embry ergens mee zat. Dat hij het er soms erg moeilijk mee heeft, door het niet te weten wie nu precies zijn vader is. Maar Embry wel begrijpt dat zijn moeder onvoorwaardelijk van hem houdt en er alles voor zou doen om hem zo gelukkig mogelijk te laten zijn.
Embry had zich verlegen, vol schaamte van ons dames afgezonderd.
Dramatisch had hij geprobeerd mijn aandacht te trekken, maar het verhaal van Tiffany was aantrekkelijker.
Ik wist nu iets wat meer over de jongen die mij zo gek maakte, mij zo vreemd liet reageren en vooral steeds zenuwachtig maakte.
"Zo, jij hebt je erg vermaakt" mopperde Embry, gemaakt verontwaardigd. Een giechel verliet mijn mond van vreugde, waarna ik speels grijnzend begon te knikken. "Ja, dat heb ik zeker. Super leuke verhalen over kleine stoute Embry" giechelde ik plagend. "Nee, mam" riep Embry gelijk bestraffend, "dat heb je niet, zeg me van niet" riep Embry gestrest.
Gegiechel verliet mijn mond en gelach van Tiffany galmde erover heen, "sorry jongen, maar ze leek het echt leuk te vinden, en wat kan het nou kwaad, ze is zo'n schatje" sprak Tiffany, zoetjes knikkend naar mij.
"Mam, dat is niet tof, wat moet ze nu wel niet van mij denken" snoof Embry mij van de grond trekkend drukte hij mij tegen zijn middel en liep vervolgens met grote snelle passen de voordeur uit. Gelach van mij vulde zijn trommelvliezen, daar was ik zeker om. "Ja, dat vind jij wel erg leuk, he" Embry fronste zijn wenkbrauwen op, keek mij quasi beledigd aan waarop ik begon te knikken en lachen.
"Tuurlijk vind ik dat leuk" giechelde ik prikkend in zijn wang.
"Het was jammer dat ze je babyfoto's niet kon vinden" pruilde ik, gemaakt sip.
"Gelukkig maar" verzuchte Embry, nadat hij gehoord had wat ik zei, "waarom gelukkig maar, ben je dan geen lieve baby geweest" mijn wenkbrauwen schoten vragend de lucht in. Embry's zijn gezicht begon te kleuren naar licht roze, als teken dat ik hem met die vraag verlegen had gemaakt. De jongen begon wat te hakkelen, stotteren en schudde als volgt maar zijn hoofd.
"Iedere baby is lief en schattig" knikte ik, tikkend tegen Embry's neus.
"Hm, vast" mompelde de jongen.
"Maar waar neem je mij mee naar toe" vroeg ik niet begrijpend, na de omgeving gezien te hebben.
"Het bos, wij gaan een wandeling maken" knikte Embry, grijnzend.
"Zwemmen" vroeg ik bedenkelijk.
"Als jij dat wilt" grinnikte Embry, duidelijk vrolijk doordat we van onderwerp waren geswitcht.
"Ja dat wil ik, afkoeling" grinnikte ik, knikkend.
"Afkoeling, van wat moet jij afkoelen dan" vroeg Embry zijn wenkbrauwen gerezen. Ik begon te grinniken, te giechelen, "van jouw" wist ik ertussen door te hikken. "Van mij" Embry zijn wenkbrauwen waren nu zo hoog gerezen dat hij er haast uit zag als een clown. "Ja, van jouw, jij bent heet" met dat gezegd te hebben sprong ik uit zijn armen en zette ik het op het lopen. Embry begon luid te lachen en schudde verbazingwekkend zijn hoofd. Zijn zware dreunende voetstappen hoorde ik mij al dichter en dichter naderen. Maar ook de pond waar ik mij al eerder zo vaak had vermaakt, met een sprong schoot ik vooruit en mijn armen voor uit gestoken raakte ik het water in met een hele nette duik.
Zwom door naar de bodem en drukte mij met een pers zo hard als ik kon naar boven.
"Ontsnapt" lachte ik, Embry's zijn verbaasde gezicht te zien.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen