O

ontdekken


Toen ik klein was, wist ik precies wat ik later wou worden: ontdekker.
Ik wou op ontdekkingsreizen gaan en nieuwe werelden vol magie vinden. Als klein kind zou ik door het bos of door het park rennen met een doorzichtig potje om beestjes in te vangen. Dan rende ik door bosjes, plassen, over heuvels en dan zou ik mijn knie schaven aan de straat maar dat was dan niet erg want het was het trotse bewijs dat ik een goede ontdekker was en dat ik hard mijn best deed. Dan zou ik trots mijn vindingen aan mijn moeder laten zien die me een warme glimlach zou schenken en dan voelde ik me helemaal trots. (Ik wist niet dat ze ze de volgende dag uit het raam zou gooien)
Mijn droom was om avonturen te maken, om oude schatten te vinden en om mummie’s en het monster van Loch Ness te bevechten.
Natuurlijk is dat onmogelijk en bestaan zulke dingen alleen in films.
En ondanks dat ik nu zeg dat ik politieagent wil worden, stiekem, diep in mijn hart, droom ik nog steeds van mijn leven als ontdekker, als avonturier.
Maar ik een maar een klein, Frans jongetje.
In een klein, Frans dorpje.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen