Louis Tomlinson

Met alles wat er gisteravond nog gebeurd is, heb ik Colin gebeld om te vragen of hij wilt komen. Dat het weekend is, komt nu goed uit want vanaf maandag moet hij ook weer werken. Meer omdat ik voor mijn gevoel hem bedrogen heb. Ja, Niall heeft mij geprobeerd te kussen maar ik duwde hem weg. Het overviel me echt.
De deurbel haalt mij uit mijn gedachten en doe ik open.
'Hé, alles wel goed?' Colin komt naar binnen. 'Anders wil je zondag anders de tijd met de jongens.'
Ik slik even maar sla dan mijn armen om zijn nek. 'Nee.'
Zachtjes gaat zijn hand over mijn rug. 'Wat is er gebeurd, Louis?'
'Niall.'
Colin zucht diep. 'Waar zijn Kian en Ben?'
'Kian is in de tuin en Ben slaapt in de box,' antwoord ik.
Kort knikt hij en neemt hij mee naar de woonkamer. Waar ik op zijn schoot beland. 'Louis?' Zijn ogen staan zoekend en streelt zijn hand zachtjes in mijn nek.
'Niall kwam gisteravond weer langs en behalve dat hij een kans wilde, heeft hij me gekust,' beken ik voorzichtig. 'Col, het spijt me. Hij overviel me compleet dat ik hem pas een moment later weg duwde.'
Colin bevochtigt zijn lippen en bijt op zijn onderlip. 'Ruzie gehad?'
Ik knik nu. 'Ja, ik heb hem eruit gestuurd maar makkelijk was het niet.'
'Dank je dat je daar zo eerlijk over bent en dat je niet te lang wacht.' Hij glimlacht flauw. 'Ik neem het jou niet kwalijk, Lou, hij zoekt manieren om bij je te blijven zonder het echt officieel te doen.'
Mijn hoofd wordt opgetild en verdwaal ik bijna in zijn grijze ogen. 'Ik kon alleen aan jou denken.'
'Echt waar?' wilt hij weten.
Ik overbrug de laatste centimeter en verbindt mijn lippen met die van hem. 'Ja,' mompel ik tegen zijn lippen. Om daarna zijn mond op te eisen voor een zoen. Tegelijk dat mijn hand zich een weg baant naar zijn haar en daar in verdwijnt. Voelt lekker dik en zacht aan. Gewoon heerlijk om hem te zoenen. De manier waarop hij dan zijn armen om mijn rug slaat en een hand altijd net lichtjes over mijn onderrug streelt onder mijn shirt.
'Papa.'
Oh, oh. Niet doen als Kian dichtbij is. Ik laat Colin los. 'Wat is er, Kian?' Om er achter te komen dat hij naar ons kijkt en houdt hij zijn hoofd wat schuin.
'Hou je van Colin, papa?' Kian staat er eerder verloren bij. Bijna schamend om ons zo te zien.
Ja, hoe ga ik me... Nope, weet het al. 'Houden van, is een groot woord, Kian. Ik geef zeker wel om Colin. Maar ik hou van jou en Ben, ik hou ook van mijn ouders en dat is toch weer heel iets anders. Net als dat ik ook van mijn vrienden hou, zoals ome Harry. Het is een heel breed begrip en als je de betekenis niet kent, moet je zeker al niet die woorden gebruiken.' Ik til hem op.
'Maar dat was geen kus, papa.' Kian verstopt zijn gezicht in mijn nek.
'Nee, dat was een zoen, al leg ik je dat later uit. Als je tien jaar bent,' voeg ik er aan toe. 'Wilde je wat drinken?'
'Ja,' knikt Kian en klinkt het gedempt.

'Je hebt je er nog netjes uit weten te redden met Kian vanmiddag.' Colin grijnst hoofdschuddend. 'Hoe krijg je het voor elkaar?'
Ik haal mijn schouders op. 'Dat weet ik ook niet helemaal maar gelukkig is hij niet door gaan vragen.' Ik kijk naar de televisie, welke op Discovery Planet staat. Het schijnt dat Colin graag naar Planet Earth kijkt en dat is dus net afgelopen.
Hij trekt mij omlaag in zijn armen en liggen we op de bank, met mij bovenop hem. 'Op dit soort momenten is het soms lastig, Louis.' Zijn ogen worden wat donkerder.
'Kan zijn, maar dat neemt nog niet weg dat ik het heerlijk vind zo met je.' Zelfs het knuffelen en zoenen is al heerlijk en dan delen we het bed nog niet eens. Tuurlijk, ik kijk er naar uit maar het heeft geen haast.
Dan tilt Colin zijn hoofd op en kust hij me een paar keer. Voordat hij om meer vraagt en mijn mond verkent.
Onbewust wrijf ik mijn heup langs die van hem en kan ik voelen dat hij opgewonden is. Waardoor ik de zoen verbreek. 'Zo snel wil ik nog niet gaan,' fluister ik wat buiten adem.
Colin draait zijn hoofd wat. 'Weet ik, en misschien is het beter dat ik naar huis ga. Jij moet op tijd uit bed want je moet Kian morgenochtend naar school brengen. Ik moet ook weer op tijd uit bed om naar mijn werk te gaan.' Opeens tilt hij mij op en beland ik alleen op de bank met Colin voor me. 'Ga naar bed, Lou, je wekker gaat morgenochtend weer af.' Zijn stem klinkt wat schor.
Mijn ogen dwalen vanzelf af en kan ik zien dat hij behoorlijk opgewonden is. Een flinke bobbel tekent zich af. Hm, ik kan niet wachten tot ik hem echt voel. Aan de andere kant wil ik wel zo lang mogelijk wachten. Ik volg hem naar de deur. 'Werk ze, morgen.'
'Dank je.' Hij bijt op zijn lip terwijl zijn ogen over mij gaan.
Ik weet dat ik opgewonden ben. Dat kan ook niet anders.
Dan kust hij mijn lippen en vervolgens net onder mijn oor. 'Ik kan niet wachten tot ik je echt kan voelen.' Met nog een laatste kus, vertrekt hij snel. Vast omdat hij anders zijn zelfbeheersing kwijt kan raken.
Het liefst nog een maandje wachten, als het even kan.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here