Louis Tomlinson

Een paar dagen later...

Colins ogen lichten op als hij de brief neerlegt. 'Dit is zeker goed nieuws.'
Ik knik erom. De brief heb ik inmiddels bijna een week binnen. 'Inderdaad, ik kan niet wachten tot het echt over is met hem.' Nog even en het is officieel. Geen Niall meer. Weliswaar dat Kian het er moeilijk mee heeft maar ik heb hem al beloofd dat hij Niall gewoon kan zien. Mits Niall natuurlijk aan de voorwaarden voldoet en een huis zoekt.
Hij slaat zijn armen om mij heen. 'En als het echt over is. Wil je dan ook met mij buiten gezien worden?'
'Dat heeft daar niks mee te maken,' glimlach ik en laat ik hem los. 'Ik ben door Kian en Ben gaan nadenken. Mijn privé leven mag best privé blijven. Ik weet wel dat ik de media niet altijd kan ontwijken.'
'Louis...'
Ik schud mijn hoofd. 'Nee, Colin, en momenteel wil ik je op die manier nog niet delen. We zijn één keer wezen uiteten en iedereen heeft het erover. Dat is de andere kant van mijn wereld. Je nicht zal je onderhand wel volledig uitgehoord hebben, al dan niet dat ze haast van de daken schreeuwde om te zeggen dat je met mij uit was.'
Nu wrijft hij achter zijn oor. 'Ehm, ja, toen ze dat zag, riep ze gelijk het hele huis bij elkaar om te zeggen dat ik op televisie was,' bekend hij dan.
'Iedereen weet al jaren dat ik ook op mannen val. Mocht je het niet door hebben, ze roddelen er flink op los over mijn huwelijk met Niall. Geen van ons heeft het nog bevestigd of ontkend, wat overigens aangeraden wordt door management want het is een truc. Als ik nog een keer met jou uit ga, zal jij een reputatie krijgen,' zucht ik. 'Wie weet dat ze nog gaan roddelen dat jij degene bent die aan het stoken is tussen mijn huwelijk met Niall. Aandacht is aandacht, Colin, het maakt hun niet uit of het positief is of negatief.' Ik laat me op een stoel zakken.
Even zet Colin grote ogen op en komt hij dan bij me zitten. 'Kan het echt zo erg zijn, Louis?'
Gelijk word ik er weer aan herinnerd dat hij altijd mijn naam echt goed uitspreekt. 'Hoe komt het dat jij mij altijd echt bij mijn naam aanspreekt? Bij mijn vrienden en familie hoor ik altijd Lou of dat ze het uitspreken als Louie.'
'Je bedoelt dat het meer een soort stille s is?' wilt hij weten.
Ik knik nu. 'Zelfs bij mij is dat een soort stille s want ik zeg het ook niet,' grinnik ik erom.
Heel even bereikt de lach zijn ogen maar dan staat zijn gezicht weer serieus. 'Probeer niet het onderwerp te veranderen. Dus je krijgt nog trainingen van je management om op een bepaalde manier sommige vragen te ontwijken? Dat doe je toch niet bij mij, mag ik hopen?'
Mijn mond valt haast open. 'Nee, zeker niet met opzet. Soms gaat het vanzelf dat ik het zelf niet door heb. In dat geval mijn excuses.'
'Wat? Dus het is er meer in geramd om om sommige dingen heen te gaan, of hoe je van onderwerp kan veranderen?' gaat Colin door.
Langzaam knik ik weer. 'Die trainingen staan nooit stil. En ja, het wordt er min of meer echt in geramd, om jouw woorden te gebruiken.' Ik snap het wel. 'Herhaling van die trainingen is meer om te zorgen dat we alert blijven in interviews en dergelijke. Anders kan het er in sluipen en voor je het weet kan je een vraag beantwoorden die je normaal ontwijkt.'
Alsof hij het begrijpt, knikt hij zelf. 'En op die manier ben je dus alert op vragen die te persoonlijk zijn, bijvoorbeeld.'
'Inderdaad.' Ik sta op en schenk wat te drinken in. 'Maar nog even en ik kan gescheiden zijn. Hier is een voorspelling, ze zullen mij bij de rechtbank zien en als ik daarna ook nog eens naar het stadhuis ga, weten ze echt zeker dat mijn huwelijk over is én dat we gescheiden zijn. Dan zullen ze ook meer op mij gaan letten. Nog één date met jou en we staan weer in alle tijdschriften, met alle geruchten en roddels dat het serieus is tussen ons. Ongetwijfeld dat ze ook zullen suggereren dat ik wellicht ook vreemd ging of dat jij de reden bent dat ik wilde scheiden. Als er iets is wat ik zeker weet, is dat jouw leven nog onder een vergrootglas zal liggen omdat ze willen weten wie jij bent omdat je met mij bent. Zelfs al is het nog niet eens officieel.'
Colins mond valt een stukje open. 'Dus zodra wij buiten gezien worden, gaat de media in mijn leven en verleden graven,' zucht hij.
'Jep.' Dat Ben begint te huilen, zorgt ervoor dat ik op sta en hem uit de box haal. Op dat moment weet ik ook wat er aan de hand is. 'Even een luier verschonen. Wil jij anders alvast een fles opwarmen?'
Er verschijnt een lach om zijn lippen. 'Tuurlijk, de fles is sneller opgewarmd dan dat jij zijn luier verschoont hebt.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here