Beste Lezers,
Zoals jullie al hebben gemerkt is het best lastig opstarten.
Ik wil jullie waarschuwen dat in bepaalde chapters aardig gescholden wordt.
Niet met de meest nette taal, en misschien voor sommige erg pervers.
Mocht dat zo zijn, SORRY, hiervoor.
Maar jullie zullen met de tijd, de click, die Sterre heeft wel begrijpen..
Hoop ik!!
Nou, als het nog wat te verwarrend is hoor ik het.
Tips, Tops, Comments, Feedback, Verbeteringen, Duimen zijn allemaal welkom.
Juist daarvan leer ik!!!
ENJOY this Chapter...

"Jongens" riep ik verhit, met een verheven stem, een zucht rolde als volgt over mijn lippen. Dat ging nog maar net goed, het krappe huis van mijn moeder: Esther Boom, was niet groot maar ook niet al te klein.
Zoals je zou denken als je het vanaf de buitenkant bekeek. Vele zouden er straat voorbij lopen en het zelfs geen blik waardig gunnen.
"Sorry" was de tinkelende stem van Danisha, de oudste van de drie die voor mijn voeten liepen.
"Caden, haal die kleintjes uit de keuken. NU" riep ik, nadat ik een gloeiend hete pan in de wasbak plaatste en voor de zoveelste keer tegen het aanrechtblok werd gedrukt door langs rennende spelende kinderen. De versnelde voetstappen van mijn broertje weerklonken op, waarna hij de jongste twee al snel elk onder een arm had getrokken.
Danisha een schop onder haar achterste gevend de keuken uit stapte.
"Luisteren, Sterre is bezig met het avondeten, jullie blijven alle drie in de woonkamer. Begrepen" snauwde Caden de drie kleintjes af, na de zoveelste waarschuwing. Een zucht rolde over mijn lippen, het zou drastisch moeten gaan veranderen, ze begonnen kleine etterbakken te woorden. Zodra ze lucht kregen dat mam te stappen was, uit was met vrienden. Waren de kinderen niet te houden.
Iedere keer leken ze ons opnieuw te meten en te wegen, hoe ver ze wel niet konden, tot welke grens ze aan zouden stuiten.
"Die zullen voorlopig de keuken niet betreden" grijnsde mijn volle broertje met een wrang gezicht.
Hij had zijn gespierde roestbruin getinte lichaam tegen de deurpost geplant, op het moment dat ik hem glimlachend aankeek. Hij begon met zijn duim te wijzen naar de woonkamer, "Danisha heeft een schop onder haar reet gehad, Noah en Fay duidelijk toegesproken" knikte hij fronsend.
De laatste keer dat mijn broertje een van de drie strafte met een klap of schop, had de jongeman zelf klappen en trappen ontvangen.
Mam was woest, zo kwaad geworden op haar ex-vriend: Elvin Arba. Dat ze hem zelf een aantal hoeken heeft verkocht, Fay had het verdient, ze was vervelend en had iets gevaarlijks uitgevreten. Zelfs mam zou precies de zelfde reactie gehad hebben.

Zoals verwacht was mam niet thuis gekomen om te eten. Caden en ik keken er niet eens meer vanop dat ze pas ergens rond middernacht is kwam aanwaaien. Het was een of andere vreemde naargeestige gewoonte geworden. Mijn moeder had geen greintje verantwoordelijkheidsgevoel als het ging om haar wat 'oudere' kinderen.
Deze zouden zich redelijk tot prima moeten kunnen redden.
De tafel gedekt, Fay in haar kinderstoel gezet, Noah op een verhoging, Danisha kon gewoon op haar stoel zitten, June naast Caden en ik zoals gewoonte is geworden aan kop. Schepte de borden één voor één vol, waarop ik de lepel doorschoof naar mijn jongere volle broer Caden.
Gretig begon de jongeman op te scheppen.
"Eet smakelijk" riepen in koor, en ik eerst begon toe te kijken hoe de drie jongste hen maaltijd begonnen te veroveren.
Glimlachend begon ik na een tweetal minuten aan mijn eigen bord en met een klein uurtje had ieder zijn of haar bord leeg.
"June en Danisha" grinnikte ik, mijn wenkbrauwen reizend.
"Als jullie twee nou eens de tafel afruimen, het in de vaatwasser plaatsen" knikte ik wijzend naar het servies en de pannen.
Direct schoten twee paar wenkbrauwen, verontwaardigd, piepend, protesterend de lucht in, kreten vulde mijn gehoor.
"Geen tegenspraak" weerklonk de strenge duidelijke stem van Caden.
Op de een of andere manier had hij net als bepaalde Quileute in het reservaat een erg warme tropische stem. Doch, had hij het op een best wel grauwende, dominerende toon verwoord. Beide hoofden draaide zich van mij naar Caden en weer terug.
"Prima dat is dus geregeld, ik ga Fay en Noah in bad stoppen" knikte ik.
Fay had ik niet veel later uit haar kinderstoel getrokken, waarna ik Noah bij zijn hand had genomen. Voorzichtig drukte ik het kleine mannetje voor mij de trap op naar boven en drukte ik hem gelijk de badkamer in.
"Caden kan jij hen pyjama's klaarleggen" riep ik, het bad vol laten stromend.
Noah kon zich al prima verkleden, in zijn boxershort stond hij bibberend te wachten tot hij het teken van mij kreeg het bad in te mogen stappen. Nadat ik Fay ontdaan had van haar kleren, de knul gewezen had op zijn ondergoed, zette ik het meisje en daarna Noah voorzichtig in het bad. Draaide de kraan uit en liet mijn achterste op het toiletpot zakken.

Reacties (1)

  • LaLoba

    Ik heb nu al een hekel aan die moeder

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen