Zappend met de afstandsbediening in mijn hand en mijn duim op de knop, keek ik verveeld naar de vele reclame waar je maar niet vanaf leek te kunnen komen. Ieder net, had wel een of andere reclame spelend. Het vervelende is, dat het ook echt op ieder net gelijk, haast tegelijk moet zijn, met zijn of haar reclames.
Een brommend geluid van een of andere auto vulde mijn trommelvliezen.
Ineens voelde ik naast mij Caden zich recht drukken en zich verplaatsen naar de voordeur.
Mam had dus eindelijk besloten 'bezopen' thuis te komen.
Caden zijn kwade, teleurgestelde ogen verrieden al hoe ver ze wel niet heen was. Hij kon haar nog net opvangen op het moment dat de taxi-chauffeur haar eruit donderde. Zoals altijd betaalde mijn jongere broertje de man, waarna hij met piepende banden vertrok.
"Kon je het weer niet laten, mam" verzuchtte mijn broertje haar naar de deur slepen.
"Nu moet die man eerst naar de wasserette zijn wagen schoon te laten spuiten" grauwde mijn broertje.
Mijn vinger wees naar boven waar 4 kinderen lagen te slapen.
Mam begon te giechelen en probeerde met een driedubbele tong enkele woorden te raaskallen. Hoofdschudden besloot ik maar geen drama te maken, de vrouw was véél te ver heen. Te bezopen om ook nog maar iets de volgende morgen te herinneren.
Caden gooide haar met een smak op haar bed, waarna hij haar schoenen uit trok en haar kamerdeur dicht trok.
"Altijd het zelfde" snoof mijn jongere volle broertje.
"Een puber, ze is niks anders dan een puber" riep ik verontwaardigd.
"Wie is hier nu de ouder? Wie moet hier eigenlijk verantwoordelijk zijn?" mijn wenkbrauwen gerezen.
"Rustig maar zuster lief, rustig maar" hij had zijn gespierde roestbruine hand op mijn schouder gelegd en vreemd genoeg kalmeerde het mij ook nog.
"Ga slapen, ik sluit de boel wel af. Morgen zal het vroeg dag wezen met die drie, en June moet naar haar training" sprak mijn broertje, begripvol en erg behulpzaam. Ik wist dat ik erg veel aan hem had, zonder de man had ik het niet gered.
Had ik al lang en breed mijn biezen gepakt en had ik hem gevlogen.
Maar dan komt het schuldgevoel knagen en weet het me toch te bedrukken niet te vertrekken.
Caden was daar het effect van, de jongen was nog te jong om te verhuizen, zonder gelijk daadwerkelijk problemen aan zijn kont te hebben.
Maar ik wist ook dat de jongen maar al te slim is en weet wat hij daarbij kan doen en moet laten.
Ik deed maar wat mijn geliefde broertje zij, stapte met vermoeide benen de trap op naar boven, naar onze slaapkamer. Ja, ik deelde de kamer met Caden, met je broertje, is daar dan de vraag. Ja, met mijn jongere broertje, dat 10x liever dan mijn jongere halfzuster June en Fay en eens in de zoveel weekende Danisha.
Dan zou ik niet aan slapen geraken en zou ik nog meer problemen op school krijgen.
Het was niet eenvoudig, een kamer te delen met je puberale jongere broertje.
Maar ik nam het voor lief, het was zo ook een beetje gescheiden, de jongeren bij elkaar en de oudere.
Zo, is het altijd in huize: Boom geweest.
Direct ontdeed ik mij van mijn shirt, BH, sokken en broek en kroop ik onder mijn lakens van mijn tweepersoonsbed. Nog voordat Caden een of andere perverse opmerking zou maken over mij 'o zo heerlijke achterwerk' of over mijn 'o zo volle boezem'.
Stil, geruisloos kwam mijn broer Caden de kamer binnen, zijn wenkbrauwen gerezen, jammer voor hem.
Hij had gehoopt dat ik wees is was blijven tutten, zodat hij weer een of andere perverse opmerking kon maken. Dat was gewoon zo duidelijk van zijn gezicht te lezen dat ik in de lach schoot.
"Jammer broertje, volgende keer beter" grijnsde ik breed.
Caden mij een vernietigende blik schonk en zich snel ontdeed van zijn kleren.
In zijn boxershort kroop hij onder zijn lakens van zijn tweepersoonsbed, waarna hij het gordijn tussen ons sloot.
"Slaap wel zusterlief" hoorde ik hem nog grijnzen.
"Slaap wel broertje" grinnikte ik, gapend.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen