Blaren vormden zich op haar voeten. Het begon alweer te schemeren. Hoelang liep ze al rond? De uren waren in een waas voorbijgetrokken. Ze had het meisje niet gevonden. Andere stemmen hadden zich inmiddels bij de kreten van het meisje gevoegd, een verkillend klaagzang dreinde nu onafgebroken op de achtergrond.
      Verkleumd keerde Aella terug naar huis. Ze had een bonkende hoofdpijn en voelde zich triest. Waar kwamen die stemmen vandaan? Ze verlangde naar rust. Kon ze die nog wel vinden?
      Thuis plofte ze op de bank neer. Ze plugde de oordopjes van haar telefoon in haar oren, zette muziek aan en staarde naar het plafond.

Vier opeenvolgende dagen bracht Aella hangend op de bank door. Ze zat er helemaal doorheen. De stemmen maakten haar knettergek en ze kon er alleen aan ontkomen door muziek te luisteren. Zodra ze dat deed, speelde er een heet schuldgevoel op. Ze voelde hun pijn, hun angst, hun wanhoop. Zich ervoor afsluiten was onmenselijk.
      Aella hoorde haar telefoon trillen, maar kon zich er niet toe aanzetten om hem te pakken. Het was vast Hayes. Hij had haar al een paar berichten gestuurd. Ze had niet geweten wat ze moest antwoorden en dat wist ze nog steeds niet. De dag na de blikseminslag had ze een hoop berichten gehad, maar Hayes was de enige die niet opgaf. Ze glimlachte triest.
      Moest ze hem vertellen over de stemmen? Hij was er die avond bij geweest. Maar wat kon hij voor nuttigs toevoegen? Hij zou beweren dat ze een hersenbeschadiging had en Aella kon dat niet ontkrachten. Ze voelde echter dat er meer aan de hand was.
      Ze sloot haar ogen. Ze werd de muziek beu, maar durfde het niet uit te zetten. Wat wilde ze graag slapen, even rust… maar slapen was haar niet meer gelukt sinds die vreselijke nacht. Hoelang was ze al wakker? Al meer dan honderd uur. En hoewel haar hoofd uit elkaar barstte, voelde ze zich verder niet vermoeid. Het was bizar. Zo bizar. Ze moest echt met iemand praten.
      Ze tastte opzij totdat haar vingers het koude metaal van haar telefoon raakten en trok het toestel naar zich toe. Het was inderdaad Hayes geweest.


Kun je alsjeblieft antwoorden? Ik maak me zorgen om je. X

De tekst benauwde haar, maar ze zette zich eroverheen. Was dat niet waar ze heimelijk naar verlangde? Iemand die aan haar dacht, die naar haar wilde luisteren? Ze walgde van haar zwakheid. Al haar hele leven dopte ze haar eigen boontjes. Waarom had ze nu zo'n behoefte aan hulp?
      Omdat je door de bliksem bent geraakt. Omdat je stemmen hoort. Omdat je verdomme al vier nachten niet hebt geslapen.
      'Fair enough,' zuchtte ze, en ze begon te typen.


Kun je langskomen?

Ze had nauwelijks op verzenden gedrukt of ze kreeg alweer een reactie, alsof hij met zijn ogen aan dat ding gekluisterd zat.

Natuurlijk. Ik kom eraan.

Aella zuchtte. Maakte ze geen misbruik van zijn gevoelens voor haar door hem met haar problemen op te zadelen? Aan de andere kant… ze had hem duidelijk laten weten dat ze een romance niet zag zitten. Ze had behoefte aan een vriend en op dit moment kwam – hoe triest dan ook – een jongen met wie ze één keer had gedatet daar het dichtst bij in de buurt.

Omdat ze niet met oordopjes in haar oren kon blijven zitten, zette ze de muziek op haar laptop aan. Het geluid was niet geconcentreerd genoeg, het gemurmel drong zich alweer aan haar op.
      'Alsjeblieft. Kom ons halen,' fluisterde een gebroken vrouwenstem. 'Jij kunt ons redden. Jij bent de enige die ons kan redden. Een snik. Een luid gekrijs die haar deed dubbelklappen. Pijnscheuten schoten door haar hoofd, tranen sprongen in haar ogen. Ze klemde haar kaken op elkaar.
      Het werd erger. Ze wist niet hoelang ze dit nog kon verdragen. De stemmen werden dwingender, schreeuwden harder. Aella kreeg de indruk dat de eigenaars ervan op een pijnbank lagen en dat het niet lang meer duurde voordat zij zich zelf niet meer in deze kamer bevond, maar in een schemerige kerker vol angstaanjagend glimmende martelwerktuigen.


Reacties (10)

  • Vasya

    Oh my, nog even en ze wordt inderdaad helemaal gek :o
    Hopelijk kan Hayes haar een beetje helpen.

    2 jaar geleden
  • NikIaus

    Arme Aella );

    2 jaar geleden
  • Grace

    Ik vraag me echt af of ze stemmen uit het verleden hoort (die ze sowieso niet meer kan redden) of uit een andere dimensie (die ze technisch gezien nog kan redden)
    Arme Aella, ik zou er ook gek van worden!

    2 jaar geleden
  • Laleah

    Ik zou helemaal gek worden! Snap wel dat je hier echt paranoïa van wordt zeg.. Brrr...

    2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Omg meer meer meer ik ben zo zo benieuwd wat er met haar is, wat ze hoort! Misschien hoort ze dingen uit een andere demensie

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen