Deze morgen was het drukke verkeer aan de late kant, zelfs mijn drie jongere zusjes en mijn jongere broertje leken door het lawaai heen te slapen. Gapend drukte ik mij recht en wreef ik met mijn vingers over mijn oogleden om zo de slapen te verwijderen. Met een gefronste wenkbrauw draaide ik mijn hoofd naar de klok, half acht.
Zuchtend liet ik mij met een plof terug in mijn kussen vallen.
Het gekraak en gepiep van mijn bed gaf veel protest.
Ach het was al eerder nog niet uiteen gedonderd dus zou het nu ook niet gebeuren.
Hoofdschuddend drukte ik mij recht, al had ik geen zin, ik had een dringende behoefte aan een badkamer.
Een koude slaapkamer, badkamer hielpen niet met een volle blaas, zo snel ik kon sloot ik de deur en liet ik mijn boxershort zakken. Opgelucht haalde ik adem nadat de waterval veilig in de pot leek te zijn verdwenen. Een privé moment, werd al snel verstoord door het gekwebbel van mijn jonge halfzusje Fay. Zo snel ik kon, had ik mijn badkamer jas aan en snelde ik naar de kamer van de dames.
Griste Fay bij de nog altijd slapende Danisha vandaan en keek het meisje boos aan.
Beneden in de woonkamer liet ik het kleine meisje los en drukte ik de televisie aan, zapte naar een of ander kinderzender en liet het meisje daarna kijken.
Vandaag moest het eens zonder gegil en geschreeuw worden, de buurvrouw had al weer geklaagd over geluidsoverlast en dat ze anders de politie zal inlichten.
Daar had ik, als tiener, puber, oudste dochter thuiswonend geen zin in.
De grote tafel dekkend, gluurde ik om het hoekje naar de woonkamer waar Fay nog altijd lief zat televisie te kijken.
June, die ik eerst niet had zien zitten was naast haar gaan zitten, in stilte, ze leek nog niet erg wakker te zijn.
Het wachten was op Caden, Mam, Noah en Danisha, zodra die drie ontwaakt waren zouden we kunnen ontbijten. Kon Caden, mooi zijn halfzusje naar training brengen en zou ik met mam in de tussentijd een hartig woordje kunnen spreken. Dit gedrag keurde ik, niet langer goed, niet langer oké.
Het was klaar, mijn toekomst ging eraan, mijn scholing.
Caden zijn toekomst, scholing, het kon niet zo wezen dat wij straks onder ons gemiddelde aan het werk zouden moeten door haar Babyboom droom.

Een gevulde tafel met genoeg broodbeleg, brood, melk, water, koffie, thee sierde mijn zicht. In de woonkamer was nu ook het kinderlijke kwebbelende stemmetje van mijn halfbroertje Noah te horen. De jongste telgen, Fay, Noah, Danisha en June zaten in de woonkamer, op de bank naar het televisiescherm te kijken of zaten stilletjes met elkaar te praten.
Ze wisten de regels voor 10:30 wordt er niet geschreeuwd, gegild, ruzie gemaakt en of een ander overschrijdend geluid gemaakt.
Van maandag tot vrijdag was het een ander verhaal, na 07:30 uur kon er geroepen worden, tot in de avond 19:30 uur dat Fay gaat slapen.
In de weekenden was dat vanaf 10:30 uur tot 19:30 uur, overschrijdend geluid. Mam wilde graag uitslapen mocht ze te stappen, feesten, of weet ik wat zijn geweest. We konden haar maar beter iet wat pleasen dan iedere dag met haar in gevecht te zijn. En wisten maar al te goed dat wij nog altijd ten eeuwig haar kinderen waren. Kortom niets over haar te zeggen hebben, ze kan gewoon doen en laten wat ze wilt.
Maar ergens moest er een halt toegeroepen worden.
Mijn moeder ging té ver.
Zag het zelf niet in, moest maar leren haar benen dicht te houden.
Ik ging de vrouw een ultimatum geven, zou ze mijn waarschuwing niet in acht nemen, zou het haar bezuren.
Misschien was ik niet de enige die er zo over dacht.
Het kwam Caden ook al zijn strot uit!!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen