Foto bij 072

Taylor Lancaster

Dit is het betere leven, bedenk ik me en lig ik van de zon te genieten. Even kijk ik opzij naar de anderen. Pasha en Sheva zijn in het water met Emily en Jason. Waarvan Jason aangegeven heeft dat hun morgen weer weg gaan. Heerlijk zo op het strand. Mijn blik gaat naar Dominic, die naast me ligt met zijn zonnebril op. Slaapt hij soms? Voorzichtig til ik zijn zonnebril iets op. Zijn ogen zijn dicht en krijg ik een ander idee. Gelijk schuif ik onze spullen iets op en begin ik het zand naar Dominic te scheppen om hem in te graven.
'Tae?'
Geschrokken kijk ik op naar Jason. Om dan te gebaren dat hij stiller moet zijn. 'Hij slaapt. Help je mee met hem te begraven?'
Enthousiast knikt hij en helpt hij mee. 'Moment.' Hij gebaard dat de anderen moeten komen. 'Help mee, die eikel is in slaap gevallen.'
Lachend komen Pasha, Anan en Sheva meteen aangerend om te helpen.
Emily pakt juist weer de camera. 'Een herinnering dat je niet in slaap moet vallen bij ons,' knipoogt ze.
'Slapen doe je in bed,' zegt Pasha met een grijns. 'Jij hebt ook wel leuke ideeën.'
Met een brede glimlach ga ik verder om Dominic te begraven. 'Ik heb zo mijn momenten.' Wel dat ik even gebaar dat we nu stil moeten zijn. Straks maken we hem nog wakker en dan is de lol er vanaf. Ik wil weten hoe hij strak gaat reageren. Met zijn vieren duurt het toch nog een kwartier om Dominic te begraven in het zand maar dan zijn we klaar en maak ik er met mijn telefoon een foto van. Wat ik op Instagram zet.
The risk for falling asleep on the beach and with us around. @domtomato is our first victim. Can't wait for his reaction. XD
Ik doe er nog een paar tags bij en dan leg ik mijn telefoon terug in mijn tas. 'Nu eens kijken wanneer hij wakker wordt en hoe hij gaat reageren.'
'Zeker,' reageert Anan, die over mijn schouder meekijkt. 'De foto is leuk.'
Nu is het slechts afwachten tot hij wakker wordt. Intussen heeft Emily een zonnebrandsnor bij hem gedaan. Een vrouw die zeker leuke grappen kent. Toch begin ik me af te vragen wat Dominic nog gedaan heeft gisteravond want waarom zou hij anders nu hier op het strand in slaap vallen. Hij lijkt me niet iemand die overdag slaapt. Behalve na een lange vlucht en met een jetlag, maar dat is de uitzondering. Hij is al een tijdje hier in Bangkok dus dat kan het niet zijn.
Pas een kwartier later, ik hou de tijd in de gaten, beweegt Dominic zijn hoofd. Is dat een teken dat hij wakker wordt? Of slaapt hij door? Ik zal het snel genoeg weten.
Opnieuw beweegt hij. 'Guys?' klinkt het dan. Hij is wakker.
Grijnzend kijk ik naar de anderen, die gewoon liggen te praten. Ik stoot Anan aan en wijs naar de begraven man naast me.
Anans ogen kijken meteen met pretlichtjes naar zijn vriend. 'Wat is er Dom?' Hij wiebelt met zijn wenkbrauwen.
Pasha knipoogt weer. 'Ben je eindelijk wakker. Het is niks voor jou om zo in slaap te vallen.'
'Ik zal het wel nodig gehad hebben.' Dominic is even stil. 'Waarom kan ik me niet bewegen?'
Het is genoeg dat we allemaal beginnen te lachen.
'Jij slaapt dus je we hebben je begraven met zand. Alleen je hoofd niet, maar geloof me het was verleidelijk om dat ook te begraven,' hikt Jason van het lachen.
We moeten hem goed begraven hebben want het zand geeft iets mee maar breekt totaal niet als hij beweegt.
'Wiens idee was dit?' wilt Dominic dan weten.
'Het was Tae's idee,' lacht Emily kostelijk.
Een paar lichte ogen kijken dan ernstig naar mij. 'Jij dus. Begin met lopen want ik haal je makkelijk in.'
Ik grinnik om hem. 'Dan moet je toch eerst jezelf zien te bevrijden.' Ik ben nauwelijks uitgepraat of er komt opeens een arm vrij. 'O fuck.' Ik spring op en ren weg.
'Rennen Tae!' roept Anan nog. 'Rennen!'
Kort kijk ik over mijn schouder en heeft Dominic zich helemaal bevrijdt. Vervolgens komt hij mij achterna. 'Kom op, je kan toch wel tegen een geintje!' Ik ren verder weg en met een boog richting het water. Lang duurt het niet of een paar sterke armen krijgen mij te pakken.
'Ik kan heel goed tegen een geintje.' Hij gooit me over zijn schouder en loopt verder de zee in.
Lachend pak ik zijn middel vast en gooi ik mijn benen over hem heen. Wat me nog net op tijd lukt en ben ik weer los van hem. 'Mooi.'
Voor een tweede keer grijpen een paar handen mij vast. Waarop hij zich met mij achterover laat vallen in het water. Lachend en wel.
Proestend en hoestend kom ik boven. 'Jij bent in slaap gevallen op het strand.'
'Ja, bedankt daarvoor. Dat zand zal ik vanavond vast nog tegen komen als ik onder de douche sta,' zucht hij. Hoewel zijn ogen juist heel vrolijk staan. 'Jij mag me controleren dat ik geen zandbak meer ben.'
Ik schud mijn hoofd. 'No way dat ik de badkamer in kom bij jou.' Zo hoef ik hem ook weer niet te zien.

In de avond heeft Dominic nog een verrassing en zijn we weg gegaan. Nu zijn we haast twee uur onderweg en heb ik geen idee waarheen. Ik kijk opzij naar de man naast me terwijl we de hoek om gaan.
'We zijn er bijna,' reageert hij.
Mijn maag rammelt dan wat. 'Ben ik blij mee want het wordt tijd om wat te gaan eten.'
Dominic lacht alleen en gaan we dan ergens naar binnen. Wat hij zo gedaan heeft, dat ik niet eens oplette waar we zijn. 'We gaan zo lekker relaxen met wat te eten en drinken.'
Binnen valt me wel op dat we in een lobby staan. Van een hotel of zo want het ziet er schitterend mooi en luxe uit. 'Waar zijn we?'
Hij doet alsof hij zijn mond dicht ritst en zijn hoofd schudt. 'Je ziet het zo.'
Wat niet gelogen is want hij gaat me voor naar het dak met een groot terras en enorme lounge banken, die in een laagje water staan. Ziet er erg comfortabel en uitnodigend uit. Het uitzicht is echter adembenemend. De zon zakt al iets naar de horizon en geeft dat Pattaya baai een mooie gloed. 'Dit is schitterend mooi.'
'Dit is het dakterras van het Hilton hotel.' Hij trekt me mee over een houten vlonder naar een lounge bank.
'Dit is meer een lounge bed. Volgens mij moet ik dan opletten dat ik niet in slaap val,' lach ik.
Hij knikt dan. 'Zolang je niemand in de weg zit, laten ze je hier liggen. Als het drukker wordt, maken ze je wel wakker maar de meeste gaan naar het horizon dakterras. Dat is nog ietsje hoger.'
Ik ga dan op de lounge bank zitten en trek ik wel mijn sandalen uit. 'Alvast sorry als ik toch in slaap val.'
Dominic grinnikt wat. 'Ik maak je wel wakker hoor,' verzekert hij mij. 'Maar wat denk je van wat te drinken en wat te eten.' Tegelijk gaat hij er languit bij liggen. 'Dit is wel anders want toen we hier met het hele Farang team waren, was er niet eens genoeg plek voor iedereen. Ik zat echt op de leuning,' gebaard hij naar de leuning, die nu boven zijn hoofd uit komt.
Daardoor kijk ik wel om me heen. 'Waar is de rest eigenlijk?' Afgezien dat ik het er gister even moeilijk mee had, is dat nu wat minder. Zo ook dat ik Dominic gelijk moet geven door gewoon met mensen omgaan die geen relatie hebben. Op die manier word ik er ook niet met mijn neus op gedrukt dat ik vrijgezel ben.
'Hm, Anan heeft gezegd dat hij wel zou komen maar omdat we met het openbaar vervoer zijn gekomen, denk ik van niet. Anders hadden we met de auto kunnen gaan.' Hij haalt zijn schouders op. 'We kunnen het anders ook wel zonder hun doen.'

'Dat was lekker.' Tevreden leun ik achteruit en schijnbaar recht in een paar armen. Gezien dat er een arm om me heen gelegd wordt.
Hij lacht wat. 'Gewoon een rustig avondje. Ik denk eraan om morgen naar Bounce te gaan. Ga je mee?'
Ik knik meteen. 'Bounce is heerlijk. Ik ben al een keer naar Zweden geweest.'
'Ben jij ook al een trampoline verslaafde?' vraagt hij dan.
'Jazeker, heerlijk. Lekker de zwaartekracht tarten en sprongen maken. Over de boxen heen proberen te komen. Genieten,' reageer ik. Het idee alleen al om naar het trampoline park te gaan. 'Denk je dat we alleen gaan?'
'Nee, Rhys zou ook komen met Alex en Spin boy,' zegt hij dan. 'Twee vrijgezelle mannen en een jongen,' grijnst hij. 'Je bent in goed gezelschap want je hebt mij ook nog.'
Ik rol met mijn ogen. 'En een kind van zes dus.'
'Dat neem je terug.' Hij begint mij te kietelen.
Lachend kietel ik hem terug. Het scheelt dat hij er evenmin tegen kan. 'Hé, weet je nou nog niet dat ik soms ook net een klein kind ben. Helemaal in een gymzaal vol met trampolines.'
Dominic stopt meteen en denkt na. 'Daar zeg je wat. Anan zei ook al iets over dat we kleine kinderen zijn?'
'Zegt het grootste kind dat er is.' Ik trek een wenkbrauw op.
Waar hij het mee eens is. 'Ja, ergens zijn we allemaal wel kind. Wij freerunners en traceurs meer dan anderen.' Hij trekt me weer normaal en in zijn arm. Om dan samen nog te genieten van de zonsondergang over Pattaya en de oceaan. 'De volgende keer naar het strand want daar is een verlaten tempel. Ideaal voor parkour en alles.'
'Klinkt al interessant.' Ik leg mijn hoofd tegen zijn schouder.

Reacties (1)

  • Malikx

    Strand is zo leuk hahah ik zou willen dat ik ook buiten kon xd

    2 jaar geleden
    • Writex83

      Ah, komt goed. Hopelijk duurt het niet lang meer voor je en kan je weer buiten zitten.

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen