S

spijt


Die volgde dag werd ik wakker met een enorme kater. Mijn hoofd bonkte, mijn keel was droog als schuurpapier en het eerste wat ik deed toen ik wakker was, was naar de wc rennen om over te geven. Alles wat ik nog kon voelen was spijt. Spijt omdat ik uit de kast was gekomen, spijt omdat ik mijn weekendtas achter me had gelaten, spijt omdat ik niet naar jou huis was gegaan, spijt omdat ik zo veel geld uit had gegeven aan de dure hotelkamer en spijt omdat ik zo veel had gedronken. Zonder te kijken wat de dosering hoorde te zijn, propte ik vier aspirines in mijn mond en spoelde ze weg met water. Ik kleedde met de grootste moeite aan en ging naar beneden naar de eetzaal van het hotel om ontbijt te nemen. Er was stokbrood, fruit, croissants, toast, yoghurt en cornflakes. Ik wou niet te veel eten met het risico het allemaal weer uit te kotsen, en drink vooral veel water. Eigenlijk voelde ik me als nog ellendig en was ik er nog steeds niet klaar voor met jou over praten, dus besloot ik misschien nog één dag te wachten. Het was zaterdag, dus het was niet dat iemand het op zou merken dat ik weg was. Toen ik in de taxi zat naar een iets veiliger, schoner dorpje dichtbij, trilde mijn telefoon. Yet was een berichtje van jou.

Zin om naar het park te gaan vanmiddag?

Ik zuchtte en stopte mijn telefoon weer in mijn zak. In de plaats van met jou naar het park te gaan, had ik de hele middag alleen in het park doorgebracht in het dorpje. Ik zat op een schommel en keek af en toe of je nog iets anders had gezegd, maar ik reageerde niet op je bericht. Mijn maag gromde luid toen het rond eind van de middag werd. Ik besefde me dat ik op het ontbijt na nog helemaal niks had gegeten. Niet nadenkend over gezondheid of calorieën kocht ik twee crêpes met Nutella en een 1liter-fles cola die ik weer bij de schommel op zou gaan eten.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen