Pap was echt oprecht geweest met zijn advies, ook naar Caden die er na een aantal minuten bij kwam zitten. Hoe we het best ons moeder te woord konden staan en haar konden behandelen. Zodat ze niet zou denken dat mijn vader of iemand anders er ook maar iets mee te maken had. Ze zou dan erg vervelend en veel eisend kunnen worden.
Iets waar we eigenlijk helemaal niet op zaten te wachten.
Pap vertelde precies wat voor papieren we dan moesten regelen tijdens vertrek.
Maar heel erg veel meer kon de man niet doen, als het daadwerkelijk nodig was en het echt zo slecht thuis zou gaan met onverzorgde kinderen en meer had hij instanties ingeschakeld als Arts. Maar voornamelijk als Directeur, van een belangrijk zorginstelling. Hij wist dat zoveel zwangerschappen slecht konden zijn voor het lichaam maar ook het toekomstige kindje.
Hoe ouder het lichaam, je bij de overgang komt, hoe gevaarlijker de zwangerschap zou zijn.
Zoals mijn moeder had vanaf haar 15/16 levensjaar tot en met haar 36 ste, kinderen gehad. Jaar in jaar uit, haast ieder jaar wierp ze wel een baby. Ze droeg niets voor niets de naam: Mevrouw Babyboom. Een verslaafde vrouw, geobsedeerd door ieder jaar een baby's te krijgen.
"Met hoeveel zijn jullie nu" vroeg mijn halfbroer Lachlan, oprecht verbaasd, zijn wenkbrauw fronsend.
Hij had blijkbaar staan afluisteren, wist dat dit soort gesprekken vaak privé waren, en we er niet echt vier op waren dat het werd gehoord.
"Wil je het echt weten" verzuchtte Caden, verslagen.
"Ja" knikte Lachlan.
"Hm, oké" mompelde ik fronsend.
"Van oud naar jong: Rowan (20), Martin (19), Lachlan (19), Ik (16), Caden (14), June (12), Jeffrey (11), Tim (10), Kelsey (9), Andrew (8), Danisha (7), Noah (5) en kleine Fay (3)" ratelde ik letterlijk al mijn broertjes en zusjes op.
De mond van mijn halfbroer Lachlan viel open, "de hoeveel" was zijn overslaande tropische warme stem.
"13 waarvan ze er 10 heeft geworpen" lachte Caden, verbeten.
"Haast het ongeluksgetal" sprak hij verder.
"En jullie denken echt dat het nu over is met de Babyboom?" vroeg Lachlan verbaasd.
"Ze zal wel moeten" riepen Caden en ik in koor.
"Anders verliest ze twee kinderen, heeft ze geen babysit meer, June is nog te jong om te moederen" sprak ik fronsend.
"Tja, dat noemt men een ultimatum" lachte de jongen, gemeend.
"Juist" riepen Caden en ik opnieuw in koor.
Soms vroeg ik me echt niet af of we niet gewoon een tweeling waren, we voelde elkaar precies aan en hadden vaak ook wel het zelfde idee en of mening. De klik was er, net zoals ik die had met Lachlan en Rowan. De rest van mijn broertjes had ik niet zo'n bijzondere click. We waren niet zo hecht, als dat ik met die drie wel was. Alsof het gewoon de leeftijd was, het verschil zo groot aarde.
Met mijn zusje June en Kelsey kon ik het ook redelijk goed vinden ook de kleine Fay.
Danisha was een ander verhaal, het cultuur begreep ik niet helemaal, ze was fel, nors, maar ook erg teruggetrokken.
"En wie wonen er thuis" pap was nu wel geïnteresseerd, al was het alleen al voor ons welzijn.
"Caden, June, kleine Fay en ik en losgeslagen puber" verzuchtte ik.
"Noah is nu zo'n half jaar al bij zijn vader" knikte ik fronsend.
"Misschien maar het beste zo" was de stem van mijn vader.
"Het beste? Pap, ik en Caden zijn de moeder en vader, zo'n beetje" riep ik verontwaardigd.
"Ja en als jij en je broer nu eens geen poot meer zouden uitsteken, zal zijn haar verantwoordelijkheid wel moeten oppakken" riep mijn vader.
"Dat doet ze niet" verzuchtte Caden verslagen zijn armen over elkaar heen slaand.
"We zien het wel jongens. Wil geen naar weekend" sprak mijn vader.
Hij wist dat we niet veel tijd meer hadden, na het eten moesten we toch echt gaan rijden.
Morgen hadden we weer school.
Verplichtingen, die we niet de rug konden toekeren.
We zagen onze oude heer dan ook maar eens in de 6 a 8 weken.
Probeerde er zoveel mogelijk van te genieten, omdat we al zo weinig tijd met ze alle hadden.

Reacties (1)

  • Luckey

    Ugh
    Ze kunnen hun moeder ook opgeven voor verklaardxD
    Misschien helpt dat der wel

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen