Voor Harkavy. *O*
Ha - I'm sad.

Toen Lieke Miller voor het eerste haar meta-powers gebruikte, was ze blij verrast. Maar ze was ook meteen bang geworden.
Ze was eindelijk in een relatie beland waar ze echt haarzelf kon zijn. En ze was bang dat als ze zou vertellen van haar krachten, de man van wie ze hield haar zou verlaten. Het maakte haar onzeker en als ze onzeker was, had ze haar krachten niet helemaal onder controle.
Ze had na een tijdje haar goede vriend Leonard Snart op gezocht en hij had haar gezegd dat ze het gewoon moest vertellen aan haar vriend. Leonard kende haar vriend goed. Ray Palmer was een van zijn beste vrienden. En hij zag niet in waarom Ray boos zou worden.
Maar Lieke wist het gewoon niet meer. Ze wilde Ray gewoon niet kwijtraken.

Het duurde ongeveer twee weken voordat Lieke echt doorhad dat ze door haar onzekerheden haar krachten niet kon controleren. Het was al een aantal keer gebeurd dat er vuur uit haar handen spatte zonder dat ze het door had. Ze had bijna haar beste vriendin Esmée verwond, maar ze had op tijd weg kunnen duiken. Hierdoor realiseerde Lieke dat ze iets moest doen. Iets, betekende het vertellen aan Ray. Maar elke keer als ze dat wilde doen, durfde ze het niet meer en hield ze haar mond.
Maar Ray had het door dat er iets aan de hand was. Hij had door dat ze afstandelijk deed en diep van binnen deed het hem een beetje pijn. Hij dacht dat alles goed ging tussen de twee.
Daarom had hij op zijn vrije donderdagavond besloten naar Lieke te gaan in Central City. Ze was als het goed is vrij en ze zou dus thuis moeten zijn. Diep van binnen vond Ray het jammer dat ze nog niet samen woonde, maar door Lieke haar werk in Central City, waren ze er nog niet helemaal overuit hoe ze dat gingen doen.
Het had een tijd geduurd voordat Ray arriveerde. Het was al ongeveer zo'n twee uur onderweg, waar hij normaal gesproken anderhalf uur over zou doen. Toen hij eindelijk aanklopte bij Lieke, was het half negen 's avonds.
Zenuwachtig leunde hij van zijn ene op zijn andere been, tot dat de deur werd geopend. Lieke deinsde haast terug toen ze zag dat Ray er stond.
“Ray, wat doe jij nou hier?” mompelde ze verbaasd. Ze keek schichtig om zich heen en Ray snapte niet waarom.
Lieke daarintegen probeerde met alle macht haar krachten onder controlen te houden. Net op het moment dat hij aanklopte, had ze bijna een stoel in brand gezet. Ze kon van geluk spreken dat er nog steeds niks af was gebrand.
“Ik vroeg me af of we konden praten?” zei hij toen maar. Hij klonk onzeker en Lieke wilde zo graag dat hij niet zo onzeker klonk.
“Ja, natuurlijk. Kom binnen.” zei ze toen en liet hem erlangs. Hij knikte en deed zijn jas uit, waarna hij een kus op Lieke haar lippen drukte. Vrijwel meteen pakte Lieke zijn hand vast en op de een of andere manier kalmeerde hem dat.
Samen liepen ze naar Liekes knusse woonkamer en terwijl Lieke wat te drinken pakte, ging Ray op de bank zitten. Ray zag meteen de foto die op de openhaard stond. Het was een foto die Leonard van hem en Lieke had genomen. Het was een van zijn favorieten.
“Dat is mijn favoriete foto van ons samen.” zei Lieke, terwijl ze naar Ray kwam zitten. Ray knikte instemmend. Hij draaide zich richting zijn vriendin en meteen kroop Lieke tegen hem aan. Ze had hem gemist.

Voor een lange tijd zeiden de twee niks. Ray was bang dat hij iets verkeerd zei als hij erover begon en Lieke zat in haarzelf te overwegen of ze het dan toch eindelijk ging vertellen. Toen ze eindelijk besloten dat het tijd was en ze wilde gaan praten, begon Ray ook te praten.
“Ho, ga jij maar eerst.” lachte Ray, terwijl hij zijn glas naast zich neer zette en beide armen straks om haar heen sloeg.
“Oké, nou, ik moet je iets vertellen wat een tijd geleden is gebeurd.” zei Lieke. “En voordat je het denkt, nee, ik ben niet vreemd gegaan.”
Ray slaakte een opgeluchte zucht.
“Dacht je nou echt dat ik vreemd ging?” grinnikte Lieke.
“Eigenlijk niet, maar het is fijn om te weten dat dat niet het geval is.” zei hij zacht. Lieke pakte zijn hand vast en verstrengelde haar vingers met de zijne.
“Ik ben super blij met je, Ray. Dat is nooit aan de orde geweest."
Ray knikte, liet zijn hand zwijgend over haar haren gaan.
"Maar wat er dus wel aan de hand is.." zei ze lachend. "Is dat er iets is veranderd."
"Oké? Dat is wel erg vaag.." mompelde Ray.
"Ik weet het. Maar ik moet het opbouwen. Weet je hoe zenuwachtig ik ben." zei Lieke, terwijl ze wat meer rechtop ging zitten.
"Je weet toch de explosie een aantal maanden geleden. Diegene die Barry The Flash maakte. Ik ben daar ook door geraakt." zei ze toen.
Rays mond vormde een o.
"Dus je bent nu een meta?" zei hij. Vanbinnen was Ray al helemaal over zijn stress heen. Hij besefte meteen wat er aan de hand was. Hij besefte meteen dat Lieke bang was geweest dat hij het niet zou accepteren. Maar Ray was eigenlijk super enthousiast. En hij wilde graag weten wat voor krachten ze had gekregen.
"Ja." zei ze zenuwachtig.
"Maar dat is toch super leuk?! Of niet?" Ray wist niet zo goed hoe hij moest antwoorden, maar toen hij zag dat Lieke haar ogen groot werden begon hij te lachen.
"Wat voor krachten heb je?" vroeg hij enthousiast.
"Ik.. oh, uh." Lieke keek hem verward aan. "Ben je niet boos?"
"Boos? Nee, natuurlijk niet. Maar ik snap wel dat je een beetje bang was om het te vertellen."

Er viel een last van Liekes schouders en voordat Ray het doorhad, had ze haar lippen op die van hem gedrukt, haar benen naast de zijne gezet en haar armen om zijn nek geslagen. Lachend zoende hij Lieke terug. Hij was blij dat hij besloten had te komen.
"Laat nou zien wat je kan." zei hij tegen haar lippen aan. Lieke begon enthousiast te knikken en stond op.
Ze hield haar handpalmen omhoog en eigenlijk tot haar eigen verbazing kwam er vuur uit haar handen.
"Eerlijk gezegd heb ik het nog nooit zo erg onder controle gehad." zei ze verbaasd. Ray keek haar gefascineerd aan. "Ik kan wel meer, maar dat ga ik nu niet doen. Ik ben bang dat mijn huis straks in brand vliegt."
"Dat is wel een goede reden om bij mij te komen wonen." grapte Ray, waarna hij opstond. Hij keek naar de vlammen die nog steeds flakkerden in het donker.
"Girl of Flames.."
Lieke boog haar handen tot een bolletje en zuchtte opgelucht.
"Dat klinkt eigenlijk best wel goed." zei ze zacht. Ze begon enthousiast te knikken.
"En ik heb ook al een idee voor een pak."
"Een pak?" vroeg ze verward.
"Natuurlijk. Net als mijn Atom-suit."
Lieke werd met de minuut vrolijker. Ze had nooit verwacht dat hij zo zou reageren. En nu was hij allemaal dingen voor haar aan het bedenken. Haar hart liep over van de liefde, voornamelijk toen ze de lach op Rays gezicht zag.
"Misschien moet je met Caitlin af spreken, zij kan je helpen met het controleren van je krachten." stelde hij voor. Lieke liep naar hem toe en sloeg haar armen rond zijn lichaam. Ray pakte haar meteen vast en keek haar aan.
"Wat is er?" vroeg hij.
"Ik ben gewoon blij met jou en ik had niet verwacht dat je zo goed ging reageren." zei ze verlegen. "En ik heb door de stress bijna Esmée haar arm verbrand en ik was gewoon zo dom om het niet te vertellen. Maar ik was bang dat ik je kwijt raakte."
Lieke zuchtte en schudde lachend haar hoofd.
"Ik ben blij dat je het hebt verteld. En het is niet dom, Lieke. Je had nooit kunnen weten hoe ik zou reageren."
Hij boog naar voren en drukte een kus op haar voorhoofd. Lieke sloot haar ogen en legde haar gezicht tegen zijn borst.
"Blijf je vanavond hier?" zei ze zacht.
"Als je plaats hebt voor mij." grijnsde hij.
"Er is altijd plaats voor jou." grinnikte ze.

De rest van de avond bespraken ze alle mogelijkheden over Liekes kwaliteiten. Ze zaten er zelfs aan te denken om te kijken of ze Barry kon helpen, net als Cisco en Caitlin. Maar Lieke wilde liever nog niet daarover nadenken. Ze vond het af en toe al eng genoeg om haar krachten te gebruiken. Maar ze vond het wel een goed idee om Caitlin om hulp te vragen.
Op de een of andere manier had Ray binnen een uur een schets gemaakt voor een pak. En Lieke vond het eigenlijk heel goed eruit zien. Ray had beloofd dat hij er aan zou gaan werken. En dat maakte Lieke toch wel een beetje trots. Ze hield van haar vriend. En om het feit dat hij zo positief was.

Rond half twee 's nachts gingen de twee eindelijk naar bed. Terwijl Ray al zijn plaats in had genomen, was Lieke nog bezig haar make up eraf te halen en haarzelf om te kleden. Ze hoorde Ray zachtjes neuriën en Lieke keek om de hoek. Ray merkte het meteen op en knipoogde naar haar.
"Ben je bijna klaar, ik heb het koud." zei hij, voordat Lieke de kamer in liep. Ze klikte haar beha open vanonder de sweater die ze van Ray had gestolen een tijd geleden en gooide hem op haar stoel.
"Nu wel." zei ze grijnzend. Ze trippelde over de koude vloer richting het bed en kroop meteen onder de dekens.
"Ik kan me niet herinneren dat je die ooit heb meegenomen."
"Ik ben een goede dief. Geleerd van ene Leonard Snart."
"Aha." zei hij lachend, waarna hij haar vastpakte en tegen zich aan trok.
"Ik denk dat ik weet waarom je deze precies deze krachten heb gekregen." zei Ray nadenkend. Hij aaide over haar sweater heen, omdat hij voelde dat ze zelfs nu nog koud was. Hij daarentegen lag zonder shirt in bed. Hij had alleen zijn ondergoed nog aan.
"Hoezo dan?" vroeg ze.
"Omdat je altijd zo koud ben. Dan kan je voortaan jezelf opwarmen." legde hij uit.
Lieke schoot in de lach en draaide zich beledigd om.
"Dan slaap je maar zonder mij hoor, dan maak ik mezelf wel warm." giechelde ze.
Ze hoorde Ray lachen en ze beet op haar lip. Binnen enkele seconden voelde ze hoe hij achter haar kwam liggen en zijn lippen op de huid achter haar oor drukte.
"Als je het niet erg vind, ben ik het daar niet mee eens." fluisterde hij in haar oor. Een rilling kroop over haar lichaam en gelukzalig nestelde ze zich tegen Ray aan. Hoe veel problemen ze nog ging krijgen met haar krachten, ze wist in ieder geval dat Ray haar accepteerde. En eigenlijk was dat alles wat ze nodig had.
Daardoor viel ze voor het eerst in lange tijd zonder zorgen in slaap. Wetende dat het vanaf nu allemaal een stuk makkelijker zou gaan.

Reacties (25)

  • Spiridakos

    ik wil een ray

    2 jaar geleden
  • Spiridakos

    JAJAJAJAJA DAT EINDE IS WEL KRIEBELTJES WAARDIG TBH I LOVE THIS SO MUCH WAT EEN GOED LEVEN RIP.

    2 jaar geleden
  • Spiridakos

    "Ik denk dat ik weet waarom je deze precies deze krachten heb gekregen." zei Ray nadenkend. Hij aaide over haar sweater heen, omdat hij voelde dat ze zelfs nu nog koud was. Hij daarentegen lag zonder shirt in bed. Hij had alleen zijn ondergoed nog aan.
    "Hoezo dan?" vroeg ze.
    "Omdat je altijd zo koud ben. Dan kan je voortaan jezelf opwarmen." legde hij uit.

    CRYING

    2 jaar geleden
  • Spiridakos

    "Ik ben een goede dief. Geleerd van ene Leonard Snart."

    WOW yes(wbw)

    2 jaar geleden
  • Spiridakos

    "Natuurlijk. Net als mijn Atom-suit."

    MATCHING!!!!!!!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen