De wereld is op zijn kop. Mijn lichaam is gebroken, maar mentaal voel ik me sterk. Deze wereld heeft mijn voorkeur, al heb ik het liefst de perfecte wereld, waarin ik in beide elementen sterk ben. Toch neem ik voor nu hier genoegen mee. Ik ben namelijk al een stuk verder dan enkele dagen geleden. Luke heeft mentaal veel minder effect op mij. Het lukt hem niet meer om mij makkelijk omver te blazen. Ik sta nu sterk. Mentaal sterk althans.
Ik verbijt de pijn die opkomt terwijl ik mezelf overeind hijs. Een check voordat ik mijn bed inkroop, heeft me laten concluderen dat ik geen blijvende schade heb overgehouden aan Luke’s wraakactie, al zal mijn lichaam nog een paar dagen beurs zijn. Geslapen heb ik dan ook niet en verklaart ook de nog gesloten gordijnen van mijn kamergenoten. Het is nog vroeg. Ik ben absoluut geen vroege vogel, maar ik ben blij dat ik voor iedereen wakker ben, vooral voor Mia.
Toen ik gister de kamer inliep, waren alle gordijnen van de hemelbedden gesloten, zelfs die van Mia. Hieruit concludeerde ik dat Mia nog pissig was vanwege mijn actie tijdens het eten en waarschijnlijk ook vandaag nog zal zijn. Ik baal ervan, maar het maakt het ook makkelijker voor mij. Hierdoor zal Mia mij hoogstwaarschijnlijk proberen te mijden, waardoor ze geen vragen zal stellen. Niet over het voorval bij Potions, niet over mijn gedrag bij het avondeten en niet over mijn slechte uiterlijk, waarvan ik nu zelfs schrik.
De spiegel in de badkamer laat een lijk zien. Een lijk zo wit als sneeuw, met op verschillende plekken op haar armen paarse plekken. Ik vloek wanneer ik zachtjes de plekken met mijn vingers aanraak.
De haat jegens Luke groeit opnieuw, maar tegelijkertijd de frustratie. Ondanks dat ik nu mijn rugtas samen met iemand draag, weet ik nog steeds wat ik met de situatie aan moet. Alle voorstellen die Draco gister maakte, veegde ik gelijk van de tafel. Elk voorstel hield namelijk in dat ik aan nog iemand, of zelfs meerdere, mijn verhaal moest vertellen. Het is iets dat ik niet ga doen. Ik zal dit verder zelf oplossen, met misschien een klein beetje hulp van Draco. Voor nu heb ik besloten om Luke vooral te ontwijken, maar ook hem te laten zien dat ik sterk ben, dat hij mij, wat hij ook doet, niet meer in zijn macht krijgt. Hiermee hoop ik hem te vervelen en hem te laten stoppen. Draco sloeg me nog net niet op mijn hoofd toen hij dit hoorde. Maar het geeft niet, dit is mijn gevecht en dit is wat ik ga proberen. Zo nodig zal ik mijn strategie aanpassen, al hoop ik dat het werkt en ik snel van deze hele situatie af ben. Ik negeer mijn eigen woorden die roepen hoe stom en naïef ik hierdoor ben en maak mezelf met veel gesis en gevloek klaar voor de dag.
De moeite die het me kostte om mezelf klaar te maken, voel ik nu door mijn beurse lichaam terwijl ik zachtjes de slaapkamer uit sluip. De blonde jongen die op de gang staat, geleund tegen de stenen muur, laat me stoppen met mijn bewegingen. Ik neem de jongen in me op. Zijn elegante gelaat, de zijkant van zijn gezicht die half verstopt gaan onder zijn blonde lokken, zijn botstructuur. Dit alles duurt slechts enkele secondes, tot de deur van de slaapkamer in zijn slot valt. Het geluid laat Draco gelijk op kijken. Zijn grijze ogen vinden die van mij.
‘Hey,’ breng ik uit.
‘Ben je al van gedachte veranderd?’
‘Over?’
‘Luke.’
Ik sla een geërgerde zucht en verbreek het oogcontact. ‘Nee, dat ben ik niet en zoals ik gister al zei, ik blijf bij mijn beslissing.’
‘Je-‘
‘Nee, dit is mijn gevecht en dit ga ik alleen doen. Je mag je er alleen mee bemoeien in uiterste gevallen.’
Draco schudt zijn hoofd. ‘Je bent werkelijk onmogelijk Collins.’
Het brengt een grijns op mijn gezicht. ‘En toch sta je speciaal voor mij vroeg op. Ik voel me vereerd Malfoy.’
Draco negeert mijn opmerking, wat een lach van mij oplevert. Een zorgzame Draco is namelijk redelijk lachwekkend. Het misstaat zijn karakter. Tegelijkertijd misstaat het op een manier ook helemaal niet, een manier die voor het warme gevoel in mijn buik creëert. Een gevoel dat wordt opgeroepen door hoe Draco de afgelopen dagen heeft laten zien dat hij om me geeft. Dat hij wel werkelijk een hart heeft en deze ook groter is dan dat ik dacht. Hoe hij laat zien hoeveel (goede) vrienden toch wel voor hem betekenen, al zou je dat niet zo snel denken. Het laat me Draco op een andere manier zien, eentje die me op een andere manier raakt dan hoe ik Draco normaal zie. Ik zie hem niet alleen als beste vriend.
Ik druk het gevoel en de gedachtes weg en loop samen met Draco naar de Great Hall.



Ik heb zó genoten van dit weekend, vooral omdat ik weet dat ik nu echt mijn stage heb afgerond. Morgen kan ik uitslapen! :o Omdat mijn weekend zo leuk was, plaats ik weer wat laat een hoofdstukje. Ik heb nu dus wel meer tijd door de weeks en zal daarom (hopelijk) vaker een hoofdstuk online kunnen zetten. Ik wil namelijk dit verhaal heel graag afschrijven, zodat ik met iets nieuws kan beginnen. Ik wil namelijk meedoen met SOTY.
not sure though want het is eng en een commitment.
Hoe was jullie weekend? Doet iemand van jullie mee met SOTY of FOTY? Any tips???

Reacties (4)

  • Slughorn

    Je kunt het SoTY of FOTY, ben er zeker van ^^
    En mooi hoofdstuk weer (:

    2 jaar geleden
    • Complex

      Aw thank you!

      2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Veel leren voor examens. Ik hou van dit verhaal je zou me heel erg blij maken als je vaker post :3

    2 jaar geleden
    • Complex

      Oei, succes met je examens! Ik ga mijn best doen!

      2 jaar geleden
  • Shaybuttah

    Meer hoofdstukken jippie!!! Maar voel geen druk, geniet ook van je vrije tijd:)xx

    2 jaar geleden
    • Complex

      Dank je wel! <3

      2 jaar geleden
  • Azriel

    Ik doe mee aan SOTY (: Ik ben benieuwd of ik het ga halen, haha. Met welk thema wil je mee doen?

    2 jaar geleden
    • Complex

      Tof! Haha, dat is voor mij ook de vraag. Ik zit te denken aan Code Rood! Ik ga jou verhaal even bekijken (:

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen