Foto bij New Chapter 3.That Look In Your Eyes



He made you fall in love for him and he wasn't there to catch you.
But the worst of all, he made you trust him.
He made you think he wasn't like the others.
And you know what?
He was right!
He wasn't like the others..He was worse..

'Ayla' 'AYLA!' Ik schrik wakker en kijk rechtsreeks in de strenge ogen van Mevrouw, Dale. De klas begint te lachen en ik laat mijn hoofd uit schaamte in mijn handen zakken 'Ayla mijn les is geen slaapplek, als je hier niet wil zijn mag je vertrekken!' zegt ze streng. Ik ga recht zitten en verontschuldig me 'Sorry' zeg ik zacht 'Dit is al de zoveelste keer Ayla ik wil het niet meer zien!' ik knik en Mvr. Dale loopt weer

en elke dag zijn het de dezelfde dromen. Ik schud mijn hoofd en staar uit het raam. Vanuit de verte zie ik een bekende het schoolterrein op komen. Als ik goed kijk grom ik zachtes uit irritatie. Wat doet hij hier?! Ik blijf naar hem kijken. Het ziet er naar uit alsof hij naar iemand opzoek is. Hij loopt meer het school terrein op en dan kijkt hij mij recht aan met een grote grijns. Ik bevries en went mijn blik af en kijk naar het schoolbord. Rillingen gaan over mijn rug. Mijn nieuwsgierigheid wordt toch groter en begin weer uit het raam te kijken. Hij staat er niet meer? Misschien heb ik het me verbeeld? Ik moet echt gaan slapen want begin nu dingen te verbeelden. De schoolbel gaat gelukkig eindelijk af en pak mijn spullen in. Ik haast me de gang op en kijk om me heen. Misschien is hij er wel voor Cam en Raffeal? Nee wacht, dat kan helemaal niet? De beide jongens waren helemaal niet op school? Kom op Ayla verman jezelf! ik begin mezelf gek te maken. Na onze ontmoeting in het cafeetje van ongeveer een maand geleden heeft hij veel invloed op me gehad. Ik vertrouw hem niet en wil hem ook niet vertrouwen. Alleen waarom wil ik dan dat hij er toch is? Ik schud mijn hoofd voor de zoveelste keer, en loop door. Eigenlijk heb ik nog een hoorcollege, maar dat interesseert me even nu niet want ik wil naar huis. Haastig loop ik naar de uitgang van de school en loop richting mijn auto. Ik druk op het alarmknopje om mijn auto van de slot te halen. Wanneer ik mijn autodeur wil openen hoor ik 'Hey daar' vlak achter me en laat van de schrik mijn autosleutels vallen. Ik draai me snel om en zie hem voor me staan. Hij heeft nog steeds dezelfde grijns op zijn gezicht 'Sorry liet ik je schrikken?' Kill kijk ik hem aan 'Nee' zeg ik nors en pak mijn sleutels van de grond. Mijn hart bonst als een gek maar wil niet overkomen als een bangerik. Hij loopt op me af waardoor ik automatisch naar achteren loop. Ik kom helaas niet ver aangezien ik nu met mijn rug tegen mijn autodeur sta. Hij buigt naar voren waardoor mijn hart bijna uit mijn borstkast springt. Zijn wang streelt de mijne en hij fluistert 'Je bent bang voor mij' in mijn oor. Zijn stem klinkt zo duister alsof er totaal geen gevoel in zit. Als reactie duw ik hem van mij af en wil hem een klap verkopen, maar op dat moment voel ik alles draaien. Het wordt licht in mijn hoofd en kan amper mijn evenwicht bewaren. Zwarte vlekken verschijnen voor mijn ogen en voel de grond onder mijn voeten wegzakken 'Nee alsjeblieft niet' zegt ik zacht tegen mezelf. Ik geef mezelf over aan de diepte en laat mijn lichaam vallen. Al snel voel ik een arm om mijn middel 'Hey gaat het?' Ik begin wat te mompelen maar krijg niet de juiste woorden uit mijn mond 'Je moet naar een dokter!' en hij tilt me op. Ik laat mijn hoofd op zijn schouder rusten en sluit mijn ogen 'Ayla blijf wakker!' is het laatste wat ik hoorde.


'Aylaaa' langzaam open ik mijn ogen en dan merk ik al snel dat ik op de grond lig 'Nee alsjeblieft niet weer!' Ik zet mezelf gelijk recht en haal mijn handen door mijn haar 'Niet weer deze droom niet weer' De nachtmerries die ik keer op keer meemaak veranderen niet. Het bos waar ik me nu in bevindt en alle gevallen boomblaadjes die om me heen liggen 'Aylaaa' een zachte vrouwelijke stem die steeds dichterbij klinkt te komen. Ik sta snel op en begin te rennen. Elke boom of steen die ik keer op keer opnieuw tegenkom flitsen voorbij en de vrouwelijke stem die mij iedere nacht achtervolgt. Ik blijf rennen en rennen, maar ik weet dat het geen zin heeft. Ze grijpt mij iedere keer weer en martelt me. Het maakt niet uit welke kant ik op ren ik heb iedere mogelijkheid geprobeerd om weg te komen, alleen ze vindt me steeds waar ik ook ben. Het begint langzaam donker te worden en de mist neemt toe. De maanlicht straalt tussen de bomen naar binnen en het is tijd. Ze zal me nu vinden. Hevig blijf ik om me heen kijken om een glimp van haar op te vangen 'Hier ben ik' hoor ik haar nu kill. Ik draai me voorzichtig om en ze staat 3 meter van me af. Ik deins van de schrik naar achteren en ademloos kijk ik haar aan. Ze is naakt en altijd besmeurt met zwarte smeurie. Haar ogen lijken op die van een reptiel groot en geel. Het beangstigd me en sla mijn ogen neer. Ze flitst op me af en gaat dwars door me heen. Het gevoel van kou gaat door me heen alsof ik van binnen wordt verbrand. Ik voel dat ik naar achteren wordt getrokken en val weer..

Ik sper mijn ogen waaid open en haal diep adem. Het was weer dezelfde droom en het voelde echter dan ooit. Ik sluit mijn ogen snel door het licht. Wanneer ik er gewend aan raak open ik voorzichtig mijn ogen weer. Ik zet mezelf recht op bed en begin om me heen te kijken. Ik merk snel dat ik in het ziekenhuis lig? Naast mij slaapt mijn tante half op een stoel en ze houdt mijn hand vast. Wat is er gebeurt? vraag ik me af. Dan zie ik mijn oom naar binnen lopen en hij vangt gelijk mijn blik op 'O god zijn dank je bent wakker!' hij loopt naar me toe en plant een kus op mijn voorhoofd. Mijn tante zet haar zelf ook recht en aan haar gezicht kon ik zien dat het geen fijne positie was om te gaan slapen. Wanneer ze mij ziet knuffelt ze me zowaar plat en hoor haar snikken 'Ik was zo bezorgd!' zegt ze. Wanneer ze me loslaat vraag ik 'Wat is er gebeurt en hoe kom ik hier?' Op dat moment zie ik hem naar binnenkomen 'Wat doe jij hier?' vraag ik kill en er valt een ongemakkelijke stilte 'Hij heeft je hier naar toe gebracht toen je flauwviel op school'' zegt mijn tante om de stilte te verbreken 'Heel erg bedankt Elijah' zegt mijn oom dankbaar tegen hem. Elijah? zo heet hij dus. Tot op de dag van vandaag wist ik zijn naam niet ' Dankjewel' zeg ik kortaf 'Ik haal de dokter wel even erbij' zegt hij en loopt de kamer weer uit 'Wat een goede jongeman' zegt mijn oom 'Ja je moest eens weten' dacht ik bij mezelf 'Wanneer mag ik weer naar huis? vraag ik 'Nog niet lieverd vandaag blijf je hier voor observatie' zegt mijn tante. Ik zucht geergerd en knik 'Fijn'


Nadat mijn oom en tante weggingen met veel tegen zin bleef Elijah nog bij mij 'Jij kan ook gewoon gaan' zeg ik nors 'Nee zit prima hier' zegt hij. Ik draai met mijn ogen en haal mijn schouders op 'Ja jij zin' Ik sla mijn dekens van me af en stap uit bed. Ik voel de koude grond gelijk door mijn voeten dringen. Ik probeer recht te blijven staan maar het lijkt alsof mijn benen het willen begeven 'Ziekenhuis look, sexy hoor' zegt hij op een ondeugende toon. Ik wil wat zeggen maar dan zie ik mezelf in een spiegel die schuin tegen over me staat. Ik bekijk mezelf van top tot teen. Mijn benen zitten onder de blauwe plekken en zie dat mijn huid bleker is geworden dan Edward Cullen van Twilight. 'Oke oke bad joke' Onder mijn ogen zie ik zwarte kringen, mijn haren zijn dof. Ik herken mezelf amper en draai me om naar Elijah 'Ga ik dood?' vraag ik zachtjes. Elijah begint hard te lachen 'Je gaat volgens mij niet dood' zegt hij dan 'Volgens jou?' zeg ik spottend 'Dat geeft me echt een goed gevoel' ga ik sarcastisch door. Hij loopt naar mij toe en legt zijn hand op mijn voorhoofd. Van de schrik sla ik zijn hand weg 'Raak me niet aan' zeg ik bot 'Niet zo bijdehand wil alleen weten of je verhoging hebt' en probeert zijn hand weer erop te leggen. Ik sla zijn hand weer weg 'Dus nu ben je een dokter?' zeg ik weer sarcastisch. Hij zucht 'Dan niet' en gaat op de bank zitten. Ik ga richting de deuropening en voel een hand aan mijn jurk trekken 'Waar naar toe mevrouw?' zegt hij op een kindertoon 'Drinken halen? Of mag dat ook niet?' zeg ik geïrriteerd 'Ik wil ook' zegt hij en laat mijn jurk los. Grommend en vloekend loop ik mijn kamer uit en merk niet dat ik tegen iemand aan bots. Het leek wel alsof ik tegen een muur op knal en plof met mijn kont hard op de grond naar achteren 'Auw' kreun ik van de pijn 'Het spijt me zo erg' hoor ik hem met een Britse accent zeggen. Ik kijk hem aan en wordt betoverd door zeeblauwe ogen. Hij reikt zijn hand uit die ik maar al te graag aanneem 'Het geeft niet ik lette ook niet op' verontschuldig ik me 'Ayla waar blij je nou met mijn dri..' Ik draai me om en zie een Elijah tevoorschijn komen uit mijn kamer die geschokt kijkt naar de jonge waar ik tegen aan liep 'Wat doe jij hier Jonahtan?!' hoor ik Elijah kwaad vragen aan hem. Jonathan begint zachtjes te lachen 'Ik maakte me zorgen om je dus kwam je zoeken' Hij heet dus Jonatan? Aparte naam 'Je kan gaan ik heb het druk' zegt Elijah nors 'Dat kan ik zien, waar heb je deze mooie dame leren kennen?' en Johantan richt zijn ogen weer terug op mij. Ik voel mezelf rood worden en leg mijn hand op mijn wang maar dan voel ik een hand op mijn schouder die mij naar achteren trekt 'Je kan gaan' zegt Elijah op een kille toon. Jonathan blijft vriendelijk glimlachen en knikt 'We zien elkaar weer snel' zegt hij en loopt weg. Voordat hij de hoek omgaat schenkt hij me nog een glimlach en verdwijnt dan uit mijn zicht.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen