Foto bij Chapter thirty-eight

Zonder ook maar een kreet van pijn uit te kunnen slaan, zak ik op mijn knieën neer op de grond. Mijn gehele lichaam staat onder stroom en de adrenaline giert door mijn lijf. Al het geluid om mij heen verdwijnt en het enige wat ik kan horen is een piep. Heel wazig kan ik zien dat Kai en mijn vader alle kanten op gaan, op zoek naar iets om mij te kunnen helpen. Heel langzaam sluit ik mijn ogen. Terwijl mijn lichaam de gehele lading stroom opvangt, kan ik langzaam het gevoel in mijn lichaam terug voelen komen. In plaats van dat mijn lichaam toegeeft en zichzelf verdooft, gebruikt het de adrenaline om zich te verzetten en dwingt het gevoel terug. De stroom zet het om in energie. Op een rustig tempo duw ik mijzelf overeind. De piep in mijn oren dooft langzaam weg en ik kan Kai en mijn vader hun voetstappen horen stoppen. Ik kan horen hoe ze hun adem gespannen in houden en ze op mij neerkijken. Een brede grijns krult op, op mijn gezicht en open mijn ogen. Met een paar felle rode kijkers, kijk ik op naar de twee voor me. Kai slaat zijn hand voor zijn mond en werpt direct een blik op mijn vader. Hij staat er verslagen bij, niet wetend wat hij op dit moment moet doen.
Wanneer er niets gezegd wordt, duw ik mijzelf overeind en strek me uit. Mijn lichaam voelt nog een beetje stijfjes aan door de ontlading, maar het doet geen zeer. Met een tevreden glimlach, draai ik me naar Kai toe en strek mijn hand uit. ‘Mag ik die terug?’ vraag ik, doelend op de armband die hij nog in zijn handen heeft. Met grote ogen staart de jongen me aan en zet direct een stap naar achter. Hij werpt een blik op de armband en kijkt me verontschuldigend aan. ‘Hoe kun je dit nog willen, nadat het je zoveel pijn heeft gedaan?’ vraagt hij vol onbegrip. Ik kijk hem vragend aan en zet een stap zijn kant op. ‘Welke pijn? Ik heb er niets van gevoeld,’ beantwoord ik hem. Kai kijkt me verrast aan en werpt een blik naar onze vader. In mijn ooghoeken kan ik hem zijn hoofd zien schudden. Hij maakt een kort gebaar met zijn handen en deinst meteen naar achteren als ik me naar hem toe keer. ‘Wat?’ vraag ik hem. ‘Niets,’ antwoordt hij direct terug. Ik haal brommend mijn neus op en stap langs hem, de gang in. ‘Waar ga je heen, Milou?’ vraagt mijn vader op een strenge toon. Met opgetrokken wenkbrauwen draai ik me naar de ingang van de kamer en kijk hem aan. ‘Mijn team. We moeten verder, de strijd is nog niet voorbij.’ Ik draai me weer om en trek mijn schoenen aan. ‘Milou, blijf-’ zonder ook maar te luisteren, klap ik de voordeur hard achter mij dicht en loop naar het schoolterrein. Zonder het zelf door te hebben, draag ik een donker aura met mij mee en stap ik op een wat dreigende manier naar de school. De rode ogen die hun omgeving goed in zich opnemen, stralen in de schemer die op begint te steken. Op zoek naar een prooi.

Zodra ik de school bereikt heb, zie ik Raimon op het voetbalveld staan. Iedereen is druk bezig met oefenen, ondanks de nederlaag en schrammen die ze opgelopen hebben. Niemand lijkt de strijd ook maar op te willen geven, plus het feit dat Endou iedereen, ieder keer weer op weten te peppen, zorgt ervoor dat Raimon alleen maar sterker wordt. Maar ergens zal het stoppen. Er zal een moment komen dat Raimon die drive verliest en het team uiteenvalt. Deze strijd vergt heel veel van iedereen. Als we het niet snel beëindigen, wie weet waar het iedereen brengt. Wie weet hoeveel blijvende schade er zal zijn.
Mijn blik dwaalt af naar de coach die aan de zijkant staat. Ze is gefocust op de spelers en staat onderling met de meisjes te praten. Ook zij observeren iedereen. Endou staat zoals gewoonlijk in het goal en doet er alles aan om iedere bal te stoppen. Normale schoten, hissatsu schoten, effect ballen, hij weet een groot aantal te stoppen. Maar het is niet genoeg. Endou is niet sterk genoeg. Er is iets dat ervoor zorgt dat Endou minder snel groeit dan de rest van het team. Maar dat iets zorgt er niet alleen voor dat Endou niet meer groeit, maar ook dat de rest blijft hangen. Iedereen schoten zijn verzwakt, alsof ze hun drive al aan het verliezen zijn. Ook zij hebben in de gaten hoeveel druk alles op Endou heeft. Normaal gesproken zou hij niet zo makkelijk een bal kunnen stoppen, niet eens van zijn eigen spelers. Het gebeurde regelmatig dat hij God Hand gebruikte voor een normaal, maar krachtig schot, maar ook nu is dat niet nodig en weet hij de bal op te kunnen vangen. Het wordt hem letterlijk in zijn schoot geworpen. Ik bal gefrustreerd mijn handen tot vuisten. Het irriteert me om ernaar te kijken. De zwakte die iedereen laat zien. ‘Kom op, losers! Is dat alles wat jullie kunnen?’ roept Atsuya over het veld. Atsuya rent op volle vaart naar voren, met de bal aan zijn voet en kijkt strak naar de verdediging. ‘Eternal Blizzard,’ echoot zijn stem over het veld. De ijzige kou die over het veld waait, geeft me het gevoel dat ik thuis ben, maar het voelt minder ontspannend dan eerst. De kou voelt minder koud, alsof Atsuya zelf ook verzwakt is. Zodra Atsuya het schot gelost heeft, proberen Touko en Kabeyama de bal te stoppen. Het lijkt wat stroef te gaan, maar het schot breekt door hun sterke verdediging heen. ‘Bakuretsu Punch!’ is de hissatsu die Endou uitroept en uitvoert wanneer de bal hem bereikt heeft. De snelle stoten die hij achter elkaar op de bal maakt, laat het vaart minderen. Met een laatste harde klap, slaat Endou de bal het veld uit. De bal stuitert mijn kant uit en rolt langzaam uit. Het ligt buiten mijn bereik, maar het zorgt ervoor dat iedereen me ziet. ‘Milou!’ wordt er enthousiast geroepen, maar zodra ik opkijk, valt iedereen stil. Bij enkele kan ik de angst in hun ogen zien opspringen zodra mijn rode ogen in de schemer oplichten. ‘Wat heeft die klootzak met je gedaan?’ roept Atsuya kwaad vanaf het veld. De haat in zijn ogen, brengen een beeld van vroeger in me naar boven. De dreigende manier waarop Atsuya op mij afloopt, zorgt ervoor dat er een waas voor mijn ogen trekt. Een gevoel van haat en woede overvalt mijn lichaam en met Atsuya recht in mijn vizier, zet ik me af naar de bal toe. ‘Crystal Nova.’

Reacties (1)

  • Luckey

    duister milou!!!
    snel verder!!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen