Foto bij 005

Om elf uur poederde ik mijn gezicht net af en liep ik naar mijn kledingkast. Ik had niets meer en van mijn wilde uitgaanskleren, die ik regelmatig in Amsterdam aan had, was niets meer over. Er hingen alleen maar simpele T-shirts en hemdjes. Ergens onderop vond ik nog een wat bloter hemdje die ik vaak droeg met een leuke kanten bh.
Ik trok een leuke bh aan en deed vervolgens het shirtje aan. Een zwarte, strakke skinny besloot ik eronder aan te doen en ergens, achter in mijn kast gepropt, vond ik nog een paar leuke laarsjes met een hak. Ik twijfelde in eerste instantie. Ik had allang niet meer op hakken gelopen en ik wist bijna zeker dat ik pijn in mijn voeten zou krijgen.
Toch deed ik ze aan en liep ik naar de keuken om alvast de lichten onder mijn keukenkastjes uit te doen. Niet snel daarna ging de bel.
Ik deed open en zag vier jongens staan. Tom en Bill en twee andere jongens die ik ook op de foto had gezien toen ik Tokio Hotel had opgezocht met Emma en Noah. Direct voelde ik me ongemakkelijk. Ik kende ze nauwelijks en ging op stap met ze.
“Kom binnen,” zei ik met een klein lachje.
Tom en Bill liepen als eerste naar binnen en vervolgens liep er een blonde jongen naar me toe die zijn hand uitstak.
“Ik ben Gustav.”
“Ik Liz,” zei ik met een scheef lachje toen ik zijn hand schud.
“Maar eigenlijk Felicia toch?” vroeg de jongen met bruine haren toen die op mij afstapte.
“Klopt. Maar Liz is makkelijker.”
“Hoi, Liz. Ik ben Georg.”
Ook zijn hand nam ik aan, terwijl ik vriendelijk probeerde te blijven lachen.
We liepen met zijn alle mijn kleine woonkamer in. Opeens leek die veel te klein. Er was amper plek om met zijn vieren te zitten.
“Wat een leuk huisje heb je!” zei Bill enthousiast die als eerste op de bank ging zitten.
“Beetje te klein merk ik nu.”
Bill trok zijn schouders op en keek naar buiten.
“Iet te drinken?” vroeg ik aan de jongens.
De jongens knikte.
“Koffie?” stelde ik voor, maar toen bedacht ik me dat we uit zouden gaan en ze straks iets van alcohol wilde.
Direct begon ik door de kastjes te struinen naar iets wat in de buurt kwam van alcohol.
“Lukt het?” vroeg Tom.
Ik stond op en draaide me om.
“Nee, ik heb geen alcohol in huis bedenk ik me net.”
Ik hoorde de jongens gniffelen.
“We kunnen wel zien dat je vrij weinig uit bent gegaan sinds je hier woont,” zei Bill.
“Maakt toch niet uit. We kunnen ook gewoon gelijk gaan,” zei Gustav.
“Vind ik ook goed,” zei ik snel er achteraan.
Bill stond op en we liepen naar de voordeur.
“We hebben een leuke plek uitgekozen. Niet zo’n ordinair hangplek,” zei Tom die naast me liep op weg naar de auto.
“Ik zou toch niet eens het verschil zien.”
“Denk het wel.”

Het was 1 uur 's nachts en de hele wereld draaide al. Mijn voeten deden ook belachelijk veel pijn van mijn hakken, maar ondanks dat had ik het onwijs naar mijn zin. Ik danste wat af met iedereen en dit avondje uit was zo slecht nog niet. De jongens hadden zeker een leuke plek uitgekozen.
Ik liep naar de bar en ging naast Tom op een kruk zitten.
"Ik ben wel onwijs blij dat ik morgen niet hoef te werken," schreeuwde ik zijn oor.
Tom schoot in de lach. Hij deed zijn arm om mijn schouder en trok me even dicht tegen hem aan. In eerste instantie moest ik lachen, misschien wel omdat ik dronken was, maar toen hij me los liet voelde het weer ongemakkelijk. Ik beet op mijn lip en keek naar het glas water wat er onder mijn neus werd geschoven.
"Probeer een beetje te blijven drinken... water dan."
Ik knikte en nam een slok.
"Zullen we gaan roken?" Vroeg ik aan Tom, die direct zijn sigaretten tevoorschijn haalde en vervolgens met me mee liep naar buiten.

Reacties (1)

  • Luckey

    eindelijk!!!!
    ze gaat even genieten
    hoe loop dit af!!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen