Zaterdag, 14 april

Het verbaasde mijn baas dat ik wilde ruilen met iemand voor morgen, omdat ik dat nog nooit had gedaan. Maar dat maakte dat mijn baas zei dat ze zelf wel wilde werken, aangezien ik nog nooit een dag vrij had gevraagd of had geruild.
Het was rond achten toen ik bij hun binnen was en ik een pizza voor mezelf in de oven stopte.
“Wordt het druk?” vroeg ik aan Gustav die de muziek probeerde aan te sluiten.
“Ik heb geen idee, maar denk het wel.”
Ik keek de woonkamer rond en kwam tot de conclusie dat de woonkamer groot genoeg was om er een hoop mensen in kwijt te kunnen.
Gustav zijn muziek klonk niet veel later door de woonkamer en ik werd er vrolijk van.
“Dit is nu al goed,” zei ik.
Zachtjes bewoog ik mee met de muziek, terwijl ik naar mijn telefoon zocht om te kijken hoe lang mijn avond eten nog in de oven moest.
Bill kwam samen met Tom en de Tess de woonkamer binnen en begon te juichen toen hij me zachtjes mee zag bewogen.
“Jij hebt zin in een avondje dansen!” zei Bill die naast me kwam staan.
Ik knikte en deed mijn telefoon in mijn broekzak. Tess en Tom bleven even in de deurpost staan en ik hield ze even in de gaten. Ze gaven elkaar vluchtig een kus en toen liep Tess weg.
Tom kwam bij ons staan en opende een biertje die op tafel stond.
“Gaat ze naar huis?” vroeg ik.
Tom knikte.
“Moet ze werken?”
“Nee, ze houdt niet zo van feestjes.”
“Dan heeft ze jou wel goed uitgekozen,” zei ik lachend. “Volgens mij gaan jullie elk weekend uit.”
“Als het uitkomt, elke dag,” antwoordde Bill.
Ik keek hem vragend aan, maar moest daarna lachen.

Het begon pas echt druk te worden om twaalf uur, maar ik was alweer licht in mijn hoofd en danste mee op de muziek tussen de mensen. Ik wist van mezelf dat het me nooit zoveel uitmaakte waar ik was en met wie. Ik kon me altijd goed vermaken. Alleen of met een groep. De laatste tijd was ik alleen vergeten hoe het was om uit te gaan en op die manier te relaxen. De jongens vond ik ontzettend gezellig.

Ik liep naar de tafel en pakte een biertje die ik openmaakte.
“Vermaak je je?” vroeg iemand in mijn oor.
Toen ik opzag, zag ik Georg. Ik knikte.
“Super!” zei ik.
Georg pakte ook een biertje en liep met me mee naar de drukte waar iedereen stond de dansen. Samen danste we even.
“Voor iemand die nooit de deur uitgaat kan je behoorlijk goed dansen,” zei Georg in mijn oor.
Ik stak mijn tong uit en keek om me heen. Ik zag iedereen op Tom na.
“Het is niet dat ik nooit uit ben geweest in mijn leven, hoor,” zei ik om mezelf te verdedigen tegen Georg.
Doordat de muziek hard stond vond ik het knap dat hij me nog verstond. Ik nog een keer achter me om te kijken of ik Tom zag, totdat ik hem weer de woonkamer in zag lopen. Hij stopte net zijn telefoon weg en liep naar de tafel met drank.
“Ik ben zo terug,” zei ik tegen Georg terwijl ik in de richting van Tom liep.
Tom zag me pas toen ik naast hem stond. Hij lachte naar me en nam daarna een paar flinke slokken van zijn bier.
“Gaat het?” vroeg ik.
Tom trok zijn schouders op.
“Tess?” vroeg ik.
Tom knikte en draaide zich naar de menigte toe. Hij leunde op de tafel en keek naar de dansende mensen.
“Ze vroeg of je weer bleef slapen,” zei Tom uiteindelijk. Hij had zich naar voren gebogen om het in mijn oor te zeggen.
“Ze is dus nog steeds heel erg jaloers.”
“Jup,” zei Tom wat bedroefd.
“Roken?” vroeg ik aan hem.
Samen liepen we naar buiten en gingen we op een bankje zitten. Ik zuchtte en pakte mijn sigaretten. Ik bood er een aan Tom, die er een pakte en samen staken we hem aan.
“Hoe lang heb je een relatie met haar?”
“Twee jaar bijna, denk ik.”
“Ooit gedacht om het uit te maken?”
“Vaak genoeg, maar ze overtuigd me elke keer weer dat ze veranderd.”
“Maar dat doet ze niet.”
Tom schudde zijn hoofd.
“Hou je nog van haar?” Ik schrok van mijn eigen vraag.
“Natuurlijk,” zei Tom snel. Bijna iets te snel.
Ik besloot er niets van te zeggen. Ik wist bijna zeker dat dat niet meer het geval was.
“Ik zit er wel aan te denken het binnenkort echt definitief uit te maken. Ik ben ook gewoon moe en ik ben zo klaar met dat geruzie de hele tijd.”
“Ik kan dat alleen maar aanmoedigen.”
“Hoezo?” vroeg hij zachtjes aan me, terwijl hij me aan keek. Hij hield zijn hoofd schuin en had een speelse blik.
“Omdat zo’n relatie niemand goed zal doen.”
Ik nam een hijs van mijn sigaret en keek hem niet meer aan.
“Maar hebben jullie nu erge ruzie dan?” vroeg ik aan Tom.
“Ze is boos, maar ze heeft in ieder geval niet geschreeuwd tegen me.”
Ik keek Tom weer aan en schudde lachend mijn hoofd.
“Ze manipuleert je. En niet alleen jou, maar echt iedereen. Bill stond voor mijn deur om te vertellen dat het Tess speet en hij geloofde dat. Ik ben bij jullie komen eten, omdat ik jullie heel aardig vind, maar niet om het excuus van Tess aan te nemen.”
“Maar ze vertelde dat je dat wel hebt gedaan.”
Ik knikte.
“Maar ik geloof het niet. Ik trap er niet in, want iemand veranderd niet zo snel. Ik heb haar gezegd dat haar idiote gedrag mijn vriendschap voor jullie niet in de weg zal staan. Ze moet het wel heel gek maken wil ik niet meer met jullie afspreken.”
Tom had een klein lachje.
“Dus je bent van gedachten veranderd?”
“Daar lijkt het wel op.”
Ik nam een hijs van mijn sigaret, blies de rook uit en drukte hem daarna uit.
“Jullie zijn toffe mensen en jullie hebben me weer laten zien hoe waardevol een vriendschap is. Laten we er maar wat van maken.”
Tom en ik keken elkaar lang aan en heel even had ik het idee dat zijn gezicht dichter bij die van mij kwam en ergens twijfelde ik of ik het niet zelf was, maar beiden stonden we tegelijkertijd op om naar binnen te lopen.

Reacties (1)

  • Luckey

    Nou!!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen