Foto bij 2 Bosafspraakjes

De volgende keer dat ik in het bos wandel, is Liam er vrijwel meteen; alsof hij me aan het opwachten was. Misschien was zijn planning echt wel veranderd de vorige keren… Of is dat gewoon naïef?
“Dag, Livio.” De blik in zijn ogen wordt meteen hard en speels. Hij grijnst op een manier de me kriebels geeft, ik weet niet of dat goed of slecht is. Is Liam goed of slecht? Mijn radar is nog steeds defect.
“Je bent laat, Alissa.” Ik glimlach en wandel langs hem op. Apate wacht iets verder op ons.
“Ja, ik wist niet goed of jij het wel aan zou kunnen.” Liam doet zijn best om niets van verbazing te laten merken, dus grijnst hij heel aantrekkelijk. Het is goed dat we wandelen, anders zouden er verkeerde dingen gebeuren. Alsof onze gesprekken nog niet verkeerd genoeg zijn.
“Ik dacht dat je goed ging zijn?”
“Definieer goed…?” Hij bijt kort op zijn roze onderlip en zwijgt dan terwijl zijn bruine ogen op het pad voor ons gericht zijn.
“Nee, dat doe ik niet.” Hij glimlacht en tuurt weer met volle concentratie voor zich uit waardoor ik me wat eenzaam voel en opzoek ga naar de juiste thema’s, woorden, zinnen.
“Zie je jezelf wel als goed?” Deze keer kijken de donkerbruine ogen me aan. Ik weet niet wat voor blik het is. Het is niet zacht, ook niet extreem hard, misschien een beetje ongevoelig.
“Doe jij dat?”
“Je mag ook vragen beantwoorden in plaats van ze te ontwijken.” Misschien was dat pittig, te pittig. Dat doe ik altijd…en ik weet dat ik het niet mag doen. Ik ben te direct. Als ik mijn hoofd subtiel draai, zie ik dat hij niet boos lijkt te zijn. Eerder…afgeleid, onverschillig. “Voorlopig zie ik je als goed, als dat helpt.” Liam knikt traag en glimlacht dan een beetje wrang naar me. Wat is er toch met hem aan de hand? “Liam?”
“Wat?” Hij doet alsof alles normaal is en geeft me een nonchalante blik.
“Een kleine tip: wanneer je met een meisje gaat wandelen, mag je grote, stoere verhalen vertellen zodat ze zich niet eenzaam voelt.”
“Bedankt, Apate lijkt mijn verhalen echter niet zo te appreciëren.” Ik onderdruk een lach, maar bemerk wel het gewenste effect bij Liam. Zijn ogen sprankelen weer.
“Heb je eigenlijk een meisje, of een jongen? Zonder je hond meegeteld…” Je hond is misschien wat hard gezegd, maar de uitspraak van die naam blijft raar en moeilijk. Zeker doordat Liam nog steeds in een ander accent praat.
“Worden we nieuwsgierig?” Ik lach om die plotselinge opmerking en raak hem vervolgens onbewust aan met mijn schouder.
“Livio, antwoord nu eens.” Liam lacht en duwt me kort terug als teken dat hij het wel degelijk gevoeld had en het apprecieert.
“Liefste Alissa, ik heb geen meisje of jongen. Enkel een hond. En soms is dat genoeg werk.”
“Oh!” Ik onderdruk de neiging om hem te slaan, maar bots daardoor wel opnieuw tegen zijn schouder.
“Jij bent wel een plakker, niet?” Om zijn woorden kracht bij te zetten duwt hij me helemaal naar rechts, richting de bomen uiteraard.
“Dat is om je op het juiste pad te houden.” Zoals hij de vorige keer bij mij deed, letterlijk. Liam laat nu ook een korte lach horen en wandelt weer wat verder van me af; in het midden van het pad.
“Ik dacht dat je me als goed zag?” Daar heb ik niet veel op te zeggen, hij weet het en grijnst dan. Even is het stil. Hij geniet van zijn kleine overwinning, ik denk aan andere dingen. “Kan je goed tegen je verlies?”
“Wat denk je zelf?” Dat doet hem grijnzen en een arm rond mijn schouders slaan. Op die manier trekt hij me knuffelachtig tegen hem aan.
“Li-li-am.” Hij lacht en laat me snel weer los waardoor ik wat voor hem uitbeen. Ik denk dat we allebei de sfeer voelen, maar eraan ontsnappen lukt niet; zeker niet wanneer hij steeds dichterbij komt.
“Komaan, Abbey. Je bent een slechte verliezer. Je nam zelfs je troostprijs niet aan.”
“Was dat een prijs?” Ik doe Liam beledigd kijken. Wanneer ik me omdraai, ben ik ervan overtuigd dat hij er ergens wel mee kan lachen. Hij jogt me bij en geeft me een geamuseerde blik.
“Ben ik eerder een straf?”
“Een marteling bedoel je?” Nu komt zijn machokant weer bovendrijven en grijpt hij me bij mijn linkerarm om me tegen zich aan te duwen. Hij speelt met me en is absoluut veel te sterk voor me. Zijn ogen zijn iets donkerder als ik hem grijnzend aankijk. “Ik plaag je maar.”
“Zolang je je aan beloftes houdt…”
“Wat voor beloftes?” Nu klopt mijn hart snel. Bedoelt hij… Ik daag hem uit, maar wil hij dan ook iets ontvangen? Iets fysieks, dan… Hij zegt niets en laat me weer gaan. “Ik maak geen beloftes aan jongens als jij.” En met dat laatste pak ik hem terug voor de vorige keren dat hij dat zei.
“Dat is geen compliment.” Ineens klinkt hij heel gekwetst. Mijn angstgevoelens kantelen zich met 180° naar de spijtgevoelens. Liams donkere ogen bekijken kort het bos terwijl ik geen gevoelens kan aflezen, en we zijn bij de parking waar enkel mijn auto staat. Waar is die van hem?
“Dat was een grapje, Liam.” Hij tovert een glimlach op zijn gezicht, maar ik weet niet zeker of dat wel een oprechte glimlach is. “Je moet de beloftes beter definiëren, dan doe ik vast wel enkele beloftes aan je.” En dat heeft niets te maken met seks of trouwen. Waarom zeg ik zelfs zulke dingen? Liam lacht. Na een minuut van lievere dingen zeggen, neem ik toch maar afscheid van hem.
“Wacht, kunnen we elkaar misschien ook op een andere plaats een keer zien?” Is dat een dom allesverpestend voorstel van mij? Mijn hart klopt echter gretig en mijn tong voelt zich bevrijd. Liam glimlacht, ik kan hem niet inschatten terwijl hij nadenkt en een zachte blik in zijn hazelnootogen krijgt.
“Ik vind het hier wel fijn met je. Ik hou niet zo van drukte, Abbey.” Hij lijkt te slikken. Zijn poging om het vriendelijk te brengen werkt, maar is hij me nu echt aan het afschepen of is hij gewoon eerlijk? “Dat is echt niet beledigend bedoeld. Deze locatie met jou is…perfect.”
“En de met jou op een andere locatie? Er zijn ook rustige cafés…” Liam lijkt in tweestrijd waarna hij toch wrang zijn hoofd schudt.
“Voorlopig niet. Ik wijs jou zeker niet af, Abbey. Ik verkies enkel dit.” Ik knik en verras hem met een knuffel waarna ik mijn antwoord fluister.
“Oké.” Tijd om te gaan…dan.

Gekke Liam...was dat een afwijzing?

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen