Foto bij H5 Esmey

Nog even een paar hoofdstukken vanuit Esmey om het verhaal te vertellen, maar Lianne zal snel weer aan de beurt zijn!

‘Iemand die je kent was aan de beurt. Connor is aangereden, die informatie klopt. Degene die hem aangereden heeft, heeft hem daar laten liggen, dat klopt ook nog. Maar Connor had dat kunnen overleven. Het enige dat hij aan de aanrijding had overgehouden was een zware hersenschudding, een stel gebroken ribben en een gekneusde arm. Als de bestuurder de moeite had genomen om uit te stappen had hij nog gewoon geleefd.’
‘Misschien had de bestuurder hem wel niet gezien?’mompelde ik zonder dat ik het zelf geloofde.
‘Kom op Esmey, Connor is bijna 2 meter, je ziet hem echt wel lopen. En zelfs als dat niet zo was merk je het echt wel als je tegen iemand oprijd. Deze bestuurder was gewoon bang voor de gevolgen en is weg gereden, met de dood van een jongen op zijn naam.’
‘Oké, stel dat was zo, hoe komt het dan dat hij is doodgebloed. Het was geen inwendige bloeding ?’
‘We hebben werkelijk geen idee. Hij had wonden op zijn keel, grote krassen en scheuren alsof iemand door zijn keel heen probeerde te komen. Niets in een auto had dat kunnen veroorzaken. Niet de bumper of de uitlaat, niets. Het was iets anders. En wij denken’ Lucas keek naar zijn vrienden ‘dat het te maken heeft met die moorden’. Ik zag het afschuwelijk beeld al helemaal voor me. Connor die ernstig gewond was en niet op kon staan probeerde het toch. Iemand die langs kwam en vond dat zijn tijd ten einde was sneed zijn keel door terwijl hij nog leefde en liet hem daar achter. In dit geval waren er twee mensen de schuldige van Connors dood. En als ik ooit een van beide te pakken kreeg stond hun hetzelfde te wachten.
‘Maar we weten niet wie het is’ nam Robin het over. ‘Het zou een nieuwe serie moordenaar kunnen zijn, een dief of een of ander beest.’
‘ Of hij kan het zelf gedaan hebben’ fluisterde Mike.
‘Hij heeft het niet zelf gedaan’ donderde ik er doorheen. Zonder het te merken was ik opgestaan uit mijn stoel en stond ik met gebalde vuisten tegen de deur aan.
‘Hij heeft het niet zelf gedaan’ fluisterde ik nogmaals. Rustig ademde ik de whisky geur die in de kamer rond hing in en uit, in poging mezelf te kalmeren.
‘Die kans lijkt me inderdaad klein’ was Lucas het met me eens, ‘maar wat was het dan wel? Iedereen houdt zijn familie binnen in de hoop dat hun huis word overgeslagen. Mensen lopen op straat met wapens. Afgelopen week is er zelfs iemand ’s avonds dood geschoten omdat hij de weg wou vragen. Mensen zijn in paniek en doen alles om hun en hun familie te beschermen. Wie of wat het ook is, hij moet weg’
‘Mooie plannen jongen, maar hoe wil je dat gaan doen?’ riep Mike die al helemaal opgefokt van het idee werd.
‘Wacht, wacht, wacht’ riep ik er tussendoor. ‘Hoe komen jullie aan deze informatie, weten jullie dit wel zeker? Had die auto niet gewoon een spoiler die hem tot bloedens toe geraakt heeft?’
‘We hebben deze informatie van de lijkschouwer zelf’ zei Lucas. Niets dat aan een auto zit had die wonden kunnen veroorzaken’.
‘Juist, en die informatie geeft hij gewoon maar aan iedereen die langskomt terwijl er nog gewoon onderzoek gaande is?’
‘Nee, we hebben hem omgekocht’ zei Robin beschaamd.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen