Foto bij 45.

I'm kind of sad this picture thing isn't working anymore like in any of my stories... so yea it'll be a new chapter without a picture, enjoy anyway!

Nadat Crystal een kleine hobbywinkel vond waar ze verf en penselen kocht ging ze nog kort een supermarkt binnen en keerde zo onopvallend mogelijk terug naar het huis. Daar vond ze Harry terug in de keuken op het aanracht zittend en door de gordijnen naar buiten piepend. Ze besloot hem met rust te laten en meteen haar verf en penselen uit te testen op de oude bestofte muren. Zonder echt na de denken spoot ze kleuren op een stuk karton en begon te schilderen. Bloemen, bomen, alles wat er maar in haar opkwam werd op de muur gezet en al snel fleurde de stoffige woonkamer wat op. Harry zelf leek er niet naar om te kijken en besteedde ook niet bepaald aandacht aan Crystal. Tegen de late namiddag had ze het wel even gehad met schilderen en kwam tot het besef dat ze eigenlijk wel honger had. Zachtjes liep ze de trap op om Harry te vragen wat hij wou eten. Toen ze echter bij zijn kamer aankwam zag ze dat de jongen stilletjes op bed lag. Hij was al opnieuw in slaap gevallen. Crystal besloot dan ook maar een tas soep te halen met een boterham en legde deze op Harry’s nachttafel waarna ze zelf wat ging eten. Hierna besloot ze nog koekjes te bakken, waarom? Misschien maakte dat Harry’s bevroren hart weer wat losser, ze wist nog goed hoe gek hij was op koekjes met chocolade. Eens de koekjes ook klaar waren kroop ze in de zetel en bleef nog uren piekeren over hoe ze Harry terug voor zich kon winnen. Wat moest ze zeggen en doen om de jongen weer te laten ontdooien?
Na een korte nacht vol dromen over hoe Crystal Harry op het rechte pad probeerde krijgen en hoe hij telkens leek te veranderen in de jonge onschuldige Harry schoot Crystal wakker en besloot dat ze al lang genoeg rond de pot draaide. Haar geduld begon wat op te raken, ze moest toch iets uit Harry krijgen, al was het maar een knuffel een klein gebaar dat aangaf dat hij haar nog graag zag en dat er hoop was op een leven voor hen beide. Nadat ze zich kort opfriste liep Crystal de trap op naar Harry’s kamer, de jongen zat aan een stoffig bureau met een boek in de hand. De soep en het brood dat Crystal hem gisteren bracht waren op zo te zien, hopelijk was hij nu nog in een goede mood ook.
‘Harry?’ prevelde Crystal dan ook waarbij ze een kleine zucht hoorde ‘Harold we need to talk’ zei ze zacht waarbij Harry zich traagjes omdraaide en afwachtend naar Crystal opkeek. Zijn heldergroene ogen deden Crystal even terugdenken aan de eerste keer dat ze Harry van dichtbij zag, het moment dat hij na het optreden tegen haar opbotste. Zonder nadenken liep het meisje dan ook op hem af en sloeg haar armen om zijn hals. Als in reflex begon Harry zich dan ook terug te trekken. ‘Please Harold?’ smeekte Crystal maar dit leek niets te veranderen, ‘Let me go!’ siste Harry. Nog heel even hield Crystal hem vast waarbij de jongen ook opgaf en stil bleef zitten, alsof hij bevroren was. Toen Crystal hem dan ook los liet stonden zijn ogen al heel wat minder opgewekt waarbij ze zuchte. Paniek, verwarring, angst, dat was al wat ze nog zag in zijn blik. ‘I don’t get you anymore Harold!’ mompelde ze dan ook verslagen. ‘What are you not getting? That we can’t do this? That I am not good for you? What’s so hard about this messed up situation to get?’ gromde Harry terug. ‘Everything! You don’t want this, you’re so scared and when I hold you which I know you want me to you just keep resisting! Why are you making things so hard for yourself? Why do we have to keep fighting over things all the time?’ riep Crystal gefrustreerd waardoor Harry even stil was en zijn ogen sloot. ‘I am done having you here, I cannot have you around if someone finds me, you have to leavei This life we’re having needs to stop it’s getting us both killed!’ siste Harry ‘So that’s it?’ pikte Crystal meteen in. ‘You don’t want me here, and you don’t want to love because you’re afraid it’ll get us both killed?’ mompelde de jonge vrouw. ‘Yes! Okay yes!’ riep Harry toen waarna hij opstond en naar de deur liep ‘Harry please don’t run away again, we’re finally talking!’ probeerde Crystal ‘This talk is over, my name is Harold and I will go as I please!’ riep hij nog voor hij de trap af rende en de voordeur hard dichtsloeg. Na een diepe zucht te laten ontsnappen keek Crystal droevig uit het raam naar hoe de jongen met zijn kap op richting het water liep. Zachtjes liet ze zich op bed zakken. Welke opties had ze nog om de jongen duidelijk te maken dat ze niet zomaar wegging en dat er wel een kans was om samen te blijven. Als er nu maar iemand was met wie hij kon praten en die hem duidelijk kon maken dat ze alles zou doen voor hem… Zayn? Louis? Misschien zelfs Niall? Terwijl ze nadacht over wie het meeste invloed had begon ze al haar telefoonlijst te doorzoeken tot ze Louis zijn naam zag voorbijkomen. Hij was Harry’s beste vriend, hij was haar beste kans. Na drie keer rinkelen nam Louis dan ook op. ‘Hi Louis? It’s Crystal here!’ sprak Crystal zachtjes alsof ze bang was dat ze afgesluisterd zouden worden. ‘Crystal? Hey well that’s been a while’ antwoorde Louis best vrolijk waardoor ze kort lachte. ‘Yea it is right! How are you?’ vroeg Crystal dan ook, hierbij begon Louis te vertellen over zijn nieuwe vriendin en kindje. Na even luisteren vroeg hij uiteindelijk hoe het met haar ging en waarvoor zij zo plots belde. Hier moest Crystal natuurlijke uitleggen dat ze na een lange zoektocht Harry gevonden had en dat ze nu probeerde haar oude Harry terug te winnen maar dat dit niet zo vlot ging. Toen ze echt nog maar het idee aanbracht om iemand van zijn oude vrienden met hem te laten praten onderbrak Louis haar. ‘Sorry but I don’t think I’m the guy you’re looking for… I’m really sorry Crystal but I can’t do it, my best friend died in the car accident. Whoever he is and wherever he is now? I don’t need to know and I hope you’re smart enough to leave him be as well, don’t stop your life for someone like him’ zei hij waarbij Crystal sprakeloos was. Aan de ene kant was ze kwaad omdat hij zijn beste vriend zo liet vallen, en aan de andere kant begreep ze dat hij doorgegaan was met zijn leven, alleen kon zij dit niet. Zo belde ze ook naar Zyan met hetzelfde verhaal. ‘Please Zayn you’re my only hope to make him see that I do care and that together we can got out of this’ smeekte ze toen er niet meteen reactie kwam. Zayn zuchtte even ‘Fine’ mompelde hij dan ‘You’ll come?’ zei ze verbaast waarbij er gehum aan de andere kant van de lijn klonk. ‘Yes I’ll come and talk to him, but only once and after that I don’t want anything to do wit hit anymore’ zei deze ook waarbij Crystal hem uitvoerig bedankte en beloofde dat ze hem zou komen ophalen op het vliegveld en hem daarna ook nooit meer zou lastigvallen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen