Yay, nieuwe drie abo's! Superleuk, welkom! Allemaal ontzettend bedankt voor de reacties en kudo's, het is lang geleden dat ik zo gemotiveerd was voor een verhaal. (:

De tranen gleden over haar wangen. Ze was omringd door afgerukte ledematen, onthoofde lichamen en liters en liters bloed. Sommige lichamen bewogen nog, ze staarden haar aan met holle ogen en hun lippen uitten bevende, nauwelijks verstaanbare fluisteringen.
      Aella was zich ervan bewust dat het niet écht was, dat het de herinneringen van een nachtmerrie waren. Al was het meer dan dat. Deze nachtmerrie speelde zich verder af in haar hoofd. Toch gleden de stille, zoute druppels over haar wangen. Ze had geen woorden voor het leed dat ze zag. Alleen tranen. Degene die dit veroorzaakt had… die had geen ziel, geen hart.
      Iets kouds spande zich om haar pols. Met een ruk draaide ze haar hoofd opzij. Er stond een jonge vrouw. Gitzwarte haren krulden over haar schouders en lieten daar een donkerrood spoor achter. Er zat een diepe geul in haar voorhoofd, alsof iemand zijn bijl erin had geramd.
      ‘Rota…’ fluisterde ze. ‘Je bent gekomen. Je kunt ons redden.’
      Aella staarde naar het wezen. Ze had witte vleugels. Ondanks de plekken waar veren waren uitgerukt, deed ze haar denken aan een engel.
      Ze weerstond de neiging om zichzelf los te rukken. ‘Waar moet ik heen? Ik weet niet waar ik jullie kan vinden?’
      ‘Naar de plaats waar de werelden botsten. Je weet het, als je diep in jezelf kijkt.’
      Plots verstarde de vrouw. Een zwaardpunt kwam door haar oogkas naar buiten en ze viel neer. Nergens was een vijand te zien, hij moest onzichtbaar zijn.
      ‘Eir!’ Aella had geen flauw idee waar die kennis vandaan kwam, maar ze wist plotseling de naam van de jonge vrouw. Ze viel op haar knieën naast haar neer. Voordat ze haar kon aanraken, brak het ijs onder haar en zakte ze in een ijskoud, zwart niets.

‘Aella?’
      Hayes’ stem drong slechts vaag tot haar door. Ze keek op. Ze zat op de grond, haar armen rond haar knieën geklemd. Haar ogen voelden gezwollen. Ze moest hebben gehuild.
      ‘Wat is er gebeurd?’ fluisterde ze.
      ‘Ik… ik weet het niet.’ Hayes hurkte voor haar neer. ‘Je zat er diep in, volgens mij. Ik was even bang dat je… in je verbeelding – of wat het ook is – vast zou blijven zitten.’
      Aella trok haar verstijfde vingers uit elkaar. Ze voelde steken bij haar slapen en in haar achterhoofd kwam een bonzende hoofdpijn opzetten. Ze voelde zich doodmoe. Haar gedachten dwaalden af naar de jonge vrouw. Eir. Zo had ze geheten. Had ze het meisje gekend? Zo voelde het wel. Maar hoe kon dat? Ze wreef door haar blonde haren. Ze kon het allemaal niet meer met elkaar rijmen.
      ‘Rustig maar. Je bent nu weer terug.’ Hayes pakte haar handen vast. ‘Ben je iets te weten gekomen?’
      ‘Rota…’ fluisterde ze. ‘Ze noemde me Rota. En ze heette Eir.’ Ze haalde beverig adem. ‘Ik… ik heb het gevoel dat ik herinneringen van een ander in mij draag, het voelt allemaal zo echt… Of dat mijn ziel zich op zulke momenten naar een ander lichaam verplaatst, in een andere dimensie…’
      Hayes beet peinzend op zijn lip. ‘Zou het kunnen dat je geest op de een of andere manier verstrengeld is geraakt met die van iemand anders? Op een andere planeet – waar duidelijk oorlog wordt gevoerd? Door de blikseminslag?’
      Aella haalde haar schouders op. Het zou kunnen. Álles zou in theorie kunnen.
      ‘En je hebt geen aanknopingspunt gevonden? Een plek waar we meer antwoorden kunnen vinden?’
      ‘Naar de plaats waar werelden botsen,’ zuchtte Aella. ‘Ik zou het moeten weten, als ik diep vanbinnen keek.’ Ze schudde haar hoofd. Raadsels, het waren allemaal raadsels.
      ‘Hmm.’ Hayes streek over zijn gladgeschoren kin. ‘Waar werelden botsen. Ik moet toch weer aan Loki denken. Waar kwam hij naar de aarde? In ieder geval ergens in Amerika.’
      ‘Of we moeten naar Noorwegen. Waar de Noordse mythologie vandaan komt.’
      Een warm gevoel schoot door haar schouder, alsof iemand er een hand op legde. In een reflex keek ze opzij. Er stond niemand.
      ”Volg je hart. Volg ons.”
      ‘Noorwegen,’ herhaalde ze. ‘Volgens mij willen ze dat ik daarnaartoe ga.’


Reacties (7)

  • Laleah

    Oehhh adventureeeee!! I like it! Go for it girl!

    2 jaar geleden
  • Bohemian

    Het is echt al zo spannend! (:

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Wow! Mooi hoofdstuk!

    2 jaar geleden
  • NikIaus

    Even op en neer naar Noorwegen alsof het niks is, haha.

    2 jaar geleden
  • Vasya

    Uh, om een of andere reden dacht ik echt dat ze al in Noorwegen waren, maar ik heb even teruggekeken en ik heb eigenlijk geen idee waarom ik dat dacht. Anyway, ik ben benieuwd wat ze daar zullen aantreffen c:

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen