Foto bij H.63.

Het laatste stuk van jet vorige hoofdstuk:
Ik wrijf kort over mijn gezicht en dan pas ben ik mij er ineens van bewust dat Evan mijn bovenramen vasthoud, bang dat ik val.
Hoewel ik het haat dat hij dat doet - hoewel ik het haat dat dat inderdaad ook echt nodig is - duw ik hem niet weg.
En dan zie ik een auto bij de voordeur staan en net op het moment dat ik die herken als die van mijn moeder, hoor ik een schreeuw van Ammay uit het huis komen.

Evan probeert mij nog tegen te houden, maar ik ben sneller dan zijn handen.
Ik begin in blinde paniek naar het huis te rennen.
Mijn moeder is thuis en Ammay heeft pijn.
Ik snap het niet.
Ze zou nog anderhalve week op Ibiza moeten zijn.
Maar op dat moment is haar blijkbaar verpeste vakantie mijn minst grote probleem.
Wanneer ik bij de voordeur aankom trek ik in alle verwarring in plaats van duwen, waardoor er dat kleine moment van hulpeloosheid is waarin ik denk dat ze de deur op slot heeft gedaan en het nog langer duurt voordat ik binnen kan komen, maar al snel kom ik weer bij mijn positieven en weet de deur te openen.
Net een seconde eerder dan Evan struikel ik naar binnen.
Mijn moeder kijkt op.
Ammay ligt op de grond.
Haar lichaam shokt.
Ze bloedt.
Wanneer mijn moeder ziet dat ze in de minderheid is, rent ze naar de achterdeur.
Ik zou haar achterna moeten gaan, haar moeten stoppen en linea recta naar de politie brengen, maar ik verstijf, sta voor heel even alleen maar stil.
Ammay.
Wanneer ik weer in staat ben om te bewegen val ik op mijn knieën voor haar neer.
‘Ammay?’ zeg ik schril, mijn handen trillen bijna net zo erg als de hare,’ Ammay, blijf bij me. Oké? Niet weggaan. Niet weggaan.’
En dan zie ik het mes dat op de vloer ligt en ik schreeuw van afschuw.
Ik kijk naar haar en ik heb nog nooit meer pijn gevoeld dan op dit moment, op het moment waarop mijn vermoedens bevestigd worden.
Ze heeft haar neergestoken.
Ze heeft haar bloedeigen dochter neergestoken.
Ik hoor mijzelf naar Evan schreeuwen dat hij een ambulance moet bellen, maar het voelt niet als mijn eigen stem.
Mijn hand glijd naar haar wond, heel zachtjes.
Het bloed aan mijn vingers is donkerder dan ik dacht en ik word misselijk.
‘Ze vroeg naar jou’, weet ze dan uit te stoten en ik leg mijn handen aan de zijkanten van haar bevende hoofd, ook al komen er zo bloedvlekken op haar wangen,’ Ze had jou met Evan... met Evan gezien. Ze wilde weten wat het was. Ik... ik heb niet gezegd.’
Ik krimp ineen.
Het komt door mij.
Het is mijn schuld.
Ik klem mijn kaken hard op elkaar om mezelf ervan te weerhouden om te gaan huilen, maar ze ligt daar, neergestoken, leeg te bloeden en dat is mijn schuld.
Snel veeg ik een traan weg met de rug van mijn hand en leg hem daarna weer snel aan de zijkant van Ammays gezicht.
Dan voel ik Evans hand op mijn schouder en ik draai mij om.
‘Wat is jullie adres?’ vraagt hij met de telefoon nog steeds tegen zijn oor gedrukt.
Zijn gezicht is bleek en rood tegelijk.
‘Wat?’ vraag ik, niet helemaal in staat het allemaal in mij op te nemen.
‘Je adres? Wat is het adres van dit huis?’ herhaalt hij en zijn stem is zo gepikeerd.
Mijn stem trilt wanneer ik het opnoem en hij herhaalt het in de telefoon.
Ik draai mij snel weer om naar mijn zusje.
Ik wil iets doen.
Wat kan ik doen?
Het bloeden moet stoppen.
Ik moet het bloeden stoppen.
Snel scheur ik een reep stof van mijn shirt af en druk het op de steekwond.
Er komt een gekweld geluid uit haar mond, best zacht, maar harder kan ze niet.
‘Het komt goed’, ratel ik koortsachtig,’ Ik ben niet te laat. Ik ben niet te laat en het komt goed.’
Haar lichaam schokt zachtjes en de tranen die ik zo wanhopig binnen probeerde te houden rollen over mijn wangen.
Ik doe niet eens meer de moeite het te verbergen.
En dan zie ik het in haar ogen.
Misschien was het er al eerder, maar nu zie ik het en ik wil het niet zien en ik zou willen dat het er niet was.
Ze gaat dood.
En ze is niet bang meer.
Maar ik wel.

Reacties (4)

  • GossipGirl21

    mooi geschreven

    2 jaar geleden
  • TropiaXL

    OMG NEEENEEEENEEEE

    2 jaar geleden
  • BethGoes

    Neee!!! NEEEEE!!!!

    Ik ben btw lang niet meer op quizlet geweest, het eerste wat ik doe is jouw verhaal lezen...


    Het is zooooooooo goed!!!!

    2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Dankjewel! Ik ben blij dat het bevalt!

      2 jaar geleden
  • Luckey

    Waagt om dat zusje dood te laten gaan!!
    Dat mag ‘niet!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen