||Cullen Mansion||



Zoals verwacht had Alice het al voorzien, ze glimlachte breed op het moment dat we kwamen aanlopen. Haar glimlachende gezicht, vertrok, glazig. Zoals we al eerder met onze Alice hadden meegemaakt duurde het even voor ze weer uit haar visioen gerold kwam. Ze keek van mij naar Carlisle en van haar adoptievader door naar haar broers en zussen.
"Ze komen" fronste Alice, piepend geschrokt.
"Wie komen" was Emmett zijn bulderende stem.
"De Volturi, ze zullen met een week hier zijn" vertelde Alice geschrokt verder.
"Voor Renesmee" voegde Bella er bedachtzaam toe.
"Ook, maar ook omdat twee proefpersonen vanuit een of ander laboratorium ontsnapt zijn. Ze denken dat wij er iets mee te maken hebben" was haar hoge tinkelende engelen stem. Edward schudde kwaad, ontgoocheld zijn hoofd. Zoals verwacht zou hij al onze gedachtegangen checken, controleren.
"Zolang we niet met de proefpersonen samen gezien worden en of zijn, zal ons niet gebeuren" was Carlisle zijn kalme vriendelijke stem. Hij sloeg zijn arm rond mijn nek en trok mij zo dichter tegen zich aan.
"Maar we hebben niks met die weglopers te maken" sneerde Rosalie, geschrokken, verbeten.
"Nee, dat hebben we niet" sprak Carlisle, fronsend.
"We moeten niet vergeten dat het laboratorium in de buurt is, voor de Volturi is ons huis een tussenstop" vulde ik mijn eerdere gedachtegang op.
"Het laboratorium is zo'n 500 kilometer van ons vandaan" Jasper keek ons stuk voor stuk aan, "voor een vampier is dat maar een klein stukje, ik denk niet dat we ons te veel zorgen hoeven te maken" Jasper schudde zijn hoofd, fronste zijn wenkbrauwen en keek vervolgens Edward aan die begon te knikken.
"Dus wat doen we nou" was Rosalie haar snerende kwaaie stem.
Ze was duidelijk niet gecharmeerd van het bezoek dat over een week zou aankomen.
Had een groot hekel aan de Volturi zoals wij alle hadden.
Al wisten we dat ze nodig waren om de vampier wereld te beschermen, toch vond ik dat ze bepaalde zaken anders mochten belichten.
"We kunnen niks doen, zodra de geur van het meisje of de personen nadert kunnen we pas handelen" opperde Edward.
"Dan gaan we een zoektocht houden" opperde Emmett, grijnzend.
"Heb wel zin in een avontuurtje" grinnikte de man verder.
"Nee" antwoordt Carlisle bruusk.
"We gaan ze niet opzoeken, en al helemaal geen zoektocht houden, we houden ons erbuiten" sprak de man knikkend.
"We moeten niet vergeten dat de Volturi nooit zal vergeten" sprak Bella die het gesprek had zitten beluisteren.
Zei had als mens al meerdere keren met hen te maken gehad, ze had geliquideerd moeten zijn. Maar mede dankzij Alice haar visioenen heeft dat Aro op andere gedachten gebracht. Edward zijn La Tua Catante gevonden, en zich had voortgeplant. Ik als grootmoeder, adoptie grootmoeder, had een prachtig kleindochter.
"Dus we gaan zitten afwachten tot er iets gebeurt" vroeg Jasper, fronsend.
"We wachten af" knikte Edward.
"En daarbij er zijn geen aanwijzingen dat wij er daadwerkelijk iets mee te maken hebben" sprak Alice, glimlachend.
"Ze hebben niets en ze zullen deze keer niet met toeschouwers komen" voegde ze er stil aan toe.
"Nou dan is dat geregeld, Alice en Jasper pas op wanneer jullie te jagen gaan" was Carlisle zijn bezorgde vaderlijke stem.
"Tuurlijk, Carlisle" glimlachte de twee in koor.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen