||Forrest||




||Subject V2: Yinxy Minxy Laine.


Veertien dagen geleden was ik ontsnapt met mijn zus: Lily-June uit het laboratorium. Zeven dagen van de veertien dagen leek het redelijk goed te gaan. Ik jaagde voor mijn zuster, ze at haar prooi op en ik verdoezelde het. Maar ik, was anders dan mijn zus, zei sliep niet, zei hoefde niet uit te rusten zoals ik dat wel moest. Ik was in slaap gevallen, en haar uit het zicht verloren.
Zonder toestemming had ze de grot verlaten, was op jacht gegaan naar voedsel. De bron van voedsel wat mijn oudere kleinere zus dan ten prooi had, was menselijk. Opnieuw had zei een ziel genomen, iemand de dood ingejaagd, een moord begaan. Lily-June had totaal geen controle meer over haar bloeddorst. Alles wat los en vast zat, zette ze haar tanden in.
Angst was diep in mij genesteld, de angst dat mijn zuster te laat door zou hebben dat ik haar maaltijd was.
De angst dat ik het leven zou laten en mijn zus helemaal alleen achter zou blijven, met niemand die voor haar zou zorgen.
Dorstig keek ik naar de donkere grijze lucht, nog een klein uurtje en de zon zou ondergaan.
Zou mijn zus: Lily-June, weer de jacht op mij maken. En zou ik proberen te jagen op een mals vers hapje om mij weer voldoende energie te geven. Ontsnappen aan een vampier, dat sneller kon rennen als jij, was lastig. Ik wist, dat wanneer ik gejaagd had, ik sneller als Lily-June kon rennen.
Mij kon verplaatsen, op een vreemde aparte manier.
Vermoeid begon ik te gapen, ik mocht niet in slaap vallen.
Het gevaar zou ieder moment op de loer liggen, nu dat Lily-June haar controle op haar dorst niet meer bezat, was ik constant in gevaar. Ze zou mijn tikkende hart horen, mijn ademhaling en daarnaast nog is de geur van mijn bloed ruiken. Die volgens mijn zus: Lily-June wel erg lekker rook.

Ik was zo ver weggezakt in mijn hersenspinsels dat ik door de volle heldere maan werd teruggetrokken.
Een rauwe diepe donkere grom die ik al is eerder had gehoord, had mij in een milliseconden recht laten drukken en mij verplaatst. Lily-June had me gevonden, en sneller dan dat ik verwacht had. Ik zette het op het lopen, zo hard, snel als ik kon. Zigzagde tussen dikke grote brede bomen door en sprong over hoge dichtbegroeide struiken. Half struikelend over grote dikke rotsen wist ik opnieuw onder haar scherpe grijpgrage klauwen te blijven. Ze stond nu voor mij, haar ogen donker, gitzwart, dorstig.
Rillingen voelde ik over mijn ruggengraat glijden, mijn laatste minuten waren geslagen.
Lily-June zou zichzelf niet meer onder controle kunnen houden.
Met mijn Mediumspringgreen gekleurde kijkers, blikte ik angstig in haar diepe donkere gitzwarte spoelen.
"Jammm" Lily-June likte met haar tong over haar lippen, kantelde haar hoofd schuin en vloog ineens uit het niets op mij af. Met een sprong was ik bij haar vandaan en zo volgde dat nog een aantal keer.
"Honger" riep ze op een pruilend stemmetje.
"Jij hebt altijd honger, jij zet overal je tanden in" piepte ik, angstig.
Opnieuw sprong Lily-June mijn kant in, dit keer was ik niet snel genoeg, belandde mijn zuster boven op mij. Graaiend probeerde ze haar handen in mijn nek te zetten. Met mijn lange armen wist ik haar van mij weg te houden, maar de kracht die ik tot nu toe bezat zou afnemen. Hoe meer ik mij verzette hoe, vermoeider ik werd.
"Lily-June, STOP" gilde ik, het spartelende meisje stopte voor een paar seconden met spartelen en kantelde vragend haar hoofd. Een zucht rolde over mijn lippen, liet mijn zuster zakken naar de grond zodat ze kon staan.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen