Voor Blackthorne *O*
Ik weet niet wat ik hiervan moet vinden, but yeah, enjoy!:Y)

Leonard Snart stond bekend als een van de meeste gewilde dieven in Central City. Dus toen hij, samen met zijn partner in crime, met de Legends mee ging, was Lieke heel erg verbaasd geweest. Zelf was ze ook gevraagd om mee te gaan en aangezien ze bevriend was met Ray Palmer en Sara Lance, had ze al snel de beslissing genomen om mee te gaan. Het was vooral de nieuwsgierigheid en die twee die de doorslag gaven.
Maar toen ze zag dat ook Leonard en Mick Rory aan boord stapte, werd ze toch wel wat zenuwachtiger. Ze wist niet wat ze van de criminelen moest verwachten. Zonder te weten wat er ging gebeuren, met een team waarvan ze de helft van de mensen niet eens kende, wist ze niet zo goed of ze hier mee door moest gaan.

Maar na een week of drie was ze er wel aan gewend. Hoewel Mick en Leonard nog steeds behoorlijk tegendraads waren, deerde het haar niet meer zoveel. Vooral omdat ze er achter was gekomen dat vooral Leonard helemaal niet zo slecht was als hij leek. Het ging langzaam aan, maar Lieke voelde dat ze dichter naar de man toe groeide. En ondanks dat Leonard overduidelijk jaloers leek te zijn op Ray, probeerde hij dat niet al te veel te laten merken. Lieke snapte het ook niet. Ze had al zo vaak gezegd dat zij en Ray niet meer dan vrienden waren, maar toch leek Leonard vaak te zuchten als zij en Ray weer eens stonden te praten.
Lieke besloot meer naar Leonard toe te trekken. Ze was benieuwd naar Leonard. Over wat hij zoal dacht en wie hij echt was. En toen ze vaker met hem om ging, kwam ze erachter dat hij eigenlijk heel lief kon zijn. Vooral tegen haar.
Maar Leonard vond dat zij te lief was. Te makkelijk. Puur omdat hij vond dat ze zich zo snel kon laten pijn doen. Daarom noemde ze elkaar sinds die tijd elkaars tegenpolen.

Tegenpolen die elkaar leuk vonden. Dat zij Sara na een half jaar. En eigenlijk had Lieke daar nooit aan gedacht. Ze vond het gezellig met Leonard. Ze vond het gezellig om samen met hem, Ray en Mick niks te doen en dan naar Leonard te luisteren als hij probeerde grappig te zijn. Het gebeurde ook vaak genoeg dat Lieke uiteindelijk op zijn schoot in slaap viel. Zelfs Ray, die normaal gesproken niet snel iets door had, zag dat Lieke gevoelens had voor hem. En dat het andersom ook zo was. Maar beide wilde ze het niet toegeven.
Ze bleven elkaars tegenpolen, tot dat Leonard een bijna dood ervaring kreeg. Toen, na drie dagen, het zeker was dat Leonard zou blijven leven besefte Lieke dat ze meer voelde voor de man. Dat ze hem nog lang niet kwijt wilde, omdat ze nog veel te veel met hem wilde doen.

"Lieke, Leonard is wakker geworden."
Lieke keek meteen op van haar boek. Sara stond in de deuropening, een glimlach op haar gezicht. Het was een week later en Lieke geloofde het bijna niet.
"Echt?" vroeg ze. Ze stond op en liep meteen richting de ziekenboeg.
Toen ze daar aankwam, zag ze dat Ray bezig was met Leonards gesteldheid. Hij controleerde alles op de schermen, deed af en toe een testje. Toen ze zag dat Leonard zijn ogen echt open had, begon Lieke blij te lachen. Ze had hem oprecht gemist.
"Hey." Leonards stem was zwak, maar Lieke hoorde het maar al te goed. Ray seinde Lieke en meteen liep ze richting het bed. Ze ging aan de andere kant staan en pakte zijn hand.
"Je ziet er niet uit." grinnikte ze.
Leonard keek haar even verbaasd aan, voordat hij lachend zijn hoofd schudde. De zenuwen namen haar lichaam over. Misschien had ze niet verwacht dat dit moment zo snel kwam.
"Nou, bedankt." zei hij toen, maar kneep zwak in haar hand.
Ze keek snel weg, focuste haar blik op Ray, die na een minuut of twee de kamer verliet. Onder het mom dat hij iets moest halen. Lieke wist wel beter.

"Lieke, gaat het?" vroeg Leonard na een tijdje. Ze hadden niet veel gezegd. Lieke wist niet wat ze moest zeggen. Ze was bang voor zijn reactie.
"Dat kan ik beter aan jou vragen." zei ze snel.
Ze boog voorover en ging heel zacht met haar hand over de blauwe plek op zijn wang.
"Ik leef nog." zei hij, terwijl hij met moeite zijn hand op trok. Toen hij door de pijn heen was, pakte hij haar hand vast en verstrengelde ziin vingers met de hare.
Ze keek toe hoe hij moeizaam ademde.
"Lieke, ik moet je wat vertellen." zei hij toen. Zijn ijzig, blauwe ogen die voorheen naar hun handen staarden, keken nu in haar ogen.
Ze keek hem onderzoekend aan.
"Mag dat?" vroeg hij lachend.
"Oh, ja! Ja natuurlijk. Het is alleen dat ik jou ook wat wilde vertellen." zei ze, waarna op haar lip beet. "Maar ga jij maar eerst."
Leonard keek haar zenuwachtig aan. Ze vond het niet fijn als hij zenuwachtig was. Het maakte hem kwetsbaar en ondanks dat ze graag wat meer liefde bij hem wilde zien, wilde ze hem niet kwetsbaar zien. Het was niet des Leonards.
"Je maakt me nieuwsgierig, Len." mompelde ze, terwijl ze zachtjes over zijn handen heen wreef.
"Ik weet gewoon niet of ik er goed aan doe om dit te vertellen.."
"Dat maakt mij alleen maar meer nieuwsgierig." zei Lieke langzaam.
"Oké. Oké!" zei hij. Hij wilde rechtop gaan zitten, maar zijn lichaam hield hem tegen. Zijn gezicht verstrakte en Lieke pakte hem meteen steviger vast.
"Lieke, ik heb gevoelens voor je ontwikkeld." zei hij toen. Haar gezicht was nog maar enkele centimeters van de zijne verwijderd. "En ik wil het niet toegeven. Ik ben bang dat ik je teveel pijn doe."
"Waarom zou je mij teveel pijn doen?" vroeg ze zacht.
"Omdat ik slecht ben. Omdat ik slechte ideeën heb. Omdat ik je ooit pijn zal doen." zei hij.
Lieke schudde meteen haar hoofd. Ze wist dat hij dit zou zeggen. Ze wist dat het hier op neer zou komen.
"Je bent beter dan je denkt." zei ze. Ze zuchtte hard en schudde haar hoofd.
"Luister, je hebt Jax zijn leven gered en je hebt gevochten voor je eigen leven. Je hebt genoeg goeds in je."
Ze liet zijn hand los en drukte heel cliché haar hand op zijn borst. Maar Lieke vond dat hij het moest weten.
"Hier. In je hart." zei ze toen. Lieke keek hem aan.
"En dat is waar ik op ben gevallen. Op dat klein beetje goed. De tijd die we samen spenderen waar je niet de crimineel bent."
Hij keek haar zwijgend aan.
"En ik wil niet meer dat je op de rand van de dood staat, zonder dat je weet wat ik voor je voel. Wat ik voor je ben gaan voelen." zei ze geïrriteerd. "We horen bij elkaar. Juist omdat we anders zijn."

Leonard keek haar een lange tijd aan. Schaamteloos liet hij zijn ogen over haar gezicht gaan en knikte toen. Een glimlach verscheen op zijn gezicht, terwijl hij langzaam zijn hand op tilde en op haar wang legde.
"Mag ik je dan nu zoenen?" vroeg hij.
Lieke begon te lachen en knikte. Ze boog voorover, zodat hij niet naar haar toe hoefde te komen en drukte haar lippen op de zijne. Het was misschien niet het meeste ideale moment. Zijn lippen waren ontzettend droog en hij was snel buitenadem, maar het voelde goed. Het voelde goed om eindelijk haar gevoelens te uiten.
Toen Lieke weer rechtop ging zitten, zag ze dat Mick bij de deur stond. Ze glimlachte naar hem, terwijl haar wangen langzaam rood werden.
Tot haar opluchting begon Mick niet te lachen, maar glimlachte naar haar.
"Ik kom zo wel terug." zei hij toen. En toen was hij weer verdwenen en waren ze weer alleen.
"Ik heb zo het idee dat iedereen behalve wij dit al een half jaar eerder wilde zien." zuchtte Leonard.
"Zij hebben makkelijk praten." antwoordde Lieke, terwijl ze richting de deur keek.
Leonard staarde haar aan. Ze leek zo bezorgd en Leonard wilde er alles aan doen om haar gerust te stellen. Maar tegelijkertijd was hij ook bang dat ze zich zou bedenken. En dat ze dit helemaal niet wilde.
"Lieke, weet je zeker dat dit een goed idee is?" vroeg hij zacht. Lieke keek hem onmiddellijk aan.
"Waarom ben je zo bang dat ik je ga verlaten? We zijn al die tijd heel erg close geweest. Dat gaat niet ineens veranderen." mompelde ze. Ze schoof wat dichter naar hem toe en legde haar wang op zijn been. Hij glimlachte zacht en wreef over haar wang heen. Het was fijn om haar zo aanhankelijk te zien. Voorheen deed ze dat alleen bij Ray. Misschien had ze gewoon een sterke man nodig, vriend of geen vriend.
"Leonard, ik zou je overal naartoe volgen. Ik wil voor altijd achter je blijven staan. To hell and back." zei ze, waarna ze langzaam rechtop ging staan en zijn gezicht in haar handen nam. Lieke benam Leonards adem. Ze zag er prachtig uit en om te weten dat ze het echt wilde.. met hem.. dat maakte hem zo gelukkig.
Ze drukte haar lippen op die van hem. Hij kuste haar terug en kwam zelfs iets overeind om er beter bij te kunnen. Daarna drukte hij zacht zijn voorhoofd tegen de hare en keek haar aan.

"Nu mogen wij!" riep Sara, waarna Lieke meteen rechtop ging staan en op haar lip beet. Ze keek naar de deur en zag de hele crew in de deuropening staan. Sara trok haar wenkbrauw grijnzend op en toen Lieke naar Leonard keek begon ze zacht te lachen.
"Ga je gang." zei ze en deed een stap naar achter. Leonard keek toe hoe haar overgebleven hand de zijne verliet en heel even vonden zijn ogen de hare. Ze glimlachte naar hem en gaf hem snel een knipoog. Daarna voelde ze hoe Rip zijn hand om haar schouders legde en naar Leonard keek.
"Dat heeft lang geduurd."
Ze keek hem aan, waarna Rip begon te lachen. Hij stak zijn armen op en Lieke schudde lachend zijn hoofd. Hij liep richting de monitoren en ging daar staan. Lieke ging op de kruk zitten en keek naar het tafereel voor haar. Iedereen was blij dat Leonard nog leefde.
Maar Leonard was vooral blij dat Lieke bij hem was. Zelfs nu, terwijl al de andere rond hem heen stonden, keek ze hem aan en hij had moeite zich te concentreren op zijn collega's. Lieke trok haar knieën op en terwijl ze met haar hoofd tegen de muur leunde, keek ze verliefd naar de man in het bed.
Ze besefte dat het een lange rit zou worden. Maar ze was ook nieuwsgierig naar wat er ging gebeuren. Ja, Leonard was de bad guy en zij was de goede van de twee. Maar dat gaf geen garantie voor de toekomst. Leonard had genoeg goed in zich. En Lieke.. Lieke was misschien toch niet zo lief als iedereen dacht.
Al met al wist Lieke dat ze niet kon wachten tot Leonard weer kon staan en bewegen en dat ze elke minuut met hem samen kon spenderen.

Reacties (19)

  • Long

    (wbw)

    2 jaar geleden
  • Long

    WOW OMG IK BEN GEWOON KLAAR holy shit!!!!

    2 jaar geleden
  • Long

    ik heb zin om al die andere nu ook terug te lezen maybe i'll do that tbh

    2 jaar geleden
  • Long

    ik klikte per ongeluk hier op bc still struggles met de nieuwe lay out maaR DEZE OS IS NOG STEEDS WEL HEEL CUTE THOUGH

    2 jaar geleden
  • Long

    sad ik kan geen kudo meer geven(no_chears)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen