||Bio-Vam Lab||




De tijd begon te dringen, we waren al een aantal uren bezig met het martelen van de menselijke die iets gekweekt hadden wat verboden was. Er was nu nog maar één man in leven. Dokter Frank Travis, de arts die een Immortal Child op de wereld had gezet. Stil, geruisloos zoals ik van aard ben zette ik mij naast Master Marcus, die nog altijd het half mens / half vampier meisje op zijn arm had.
Ze had haar hoofd in de nek van Master Marcus gedrukt.
Nieuwsgierig keek mijn La tue cantante mij met haar mediumspringgreen gekleurde kijkers aan.
Ik wist niet of het meisje het wel helemaal door had, maar keer op keer wanneer ik naar het wezentje keek, leek ik meer en meer voor haar te vallen.
Master Marcus droeg op zijn rechter schouder over zijn git en git zwarte mantel een vreemde grijze rugtas. Een tas die totaal niet bij de heer hoorde, mijn ogen gleden verder naar het meisje dat in zijn armen hing. Het moest de tas van haar wezen.
Master Caius leek zijn geduld te beginnen te verliezen, keek om de haverklap naar de lucht buiten. Ik snapte wel waar de man zich zorgen om wendde, de zon zou over een aantal uren opkomen. We moesten nog naar het vliegveld lopen en nog voor dat de zon aan de hemel reikte moesten wij in het vliegtuig zitten.
Master Aro liet de hand van de arts na een enige tijd los.
"Dat is niet zo mooi" Sprak Master, fronsend.
Zijn bloedrood gekleurde ogen hield de arts wraaklustig, woest in de gaten.
Master Aro kennende, moest hij zich op het moment inhouden, zijn gezicht probeerde hij zoveel mogelijk in de plooi te houden.
Na even draaide Master Aro zijn hoofd naar Master Marcus.
Master Marcus zette mijn La tue cantante op haar benen voor zijn voeten, verdwaasd niet begrijpend keek ze van Master Marcus naar Master Aro die haar wenkte te komen. Master Marcus gaf haar een klein setje. Sluikse, schuifelende passen maakte het meisje, de geur van haar bloed, zette als het ware gelijk mijn keel weer in vuur en vlam. Het was maar goed dat ik zojuist drie van de vijf heren had mogen nuttigen, anders wist ik niet hoelang ik mij nog zou beheersen.
Het duurde langer dan verwacht, maar het meisje stond eindelijk naast Master Aro.
"Honger" vroeg de man, blikkend van het meisje naar de arts.
De arts begon te rillen, woest zijn hoofd te schudden en zette angstig een paar passen naar achter.
Alec gaf de arts met diezelfde snelheid een set zodat hij op nog geen 3 centimeter van Master Aro en het meisje stond.
Master Aro gebaarde dat ze de man mocht nuttigen, ze fronste haar wenkbrauwen op, kantelde haar hoofd en draaide het vervolgens naar de arts. De man begon angstig zijn hoofd te schudden, te mompelen, tegen te sputteren. Een geknor vanuit de maag van het half mens/half vampier meisje vulde mijn trommelvliezen. Aro keek afwachten toe wat het meisje zou gaan doen.
"Eten" grinnikte het meisje die een stap dichter maakte naar de arts.
Het was misschien vreemd, maar ik was eigenlijk wel heel erg nieuwsgierig of ze zou toehappen.
Als het wezentje zou toehappen, zou ze het zelfde dieet kunnen volgen dat wij volgde, hoefde geen van ons met haar mee te jagen in de bossen.
Ineens vloog het meisje met een snelheid dat mij verbaasde op de man af.
Met een denderende dreun belandde de man op zijn rug en zat het meisje op zijn maag.
Grote wijd opengesperde ogen had de man, het gezicht van mijn La tue cantante stond glimlachend, grijnzend.
Ze likte een keer over haar lippen, Master Aro keek afwachtend toe, knikte nog eens goedkeurend dat ze mocht aanvallen.
"Subject V2, laat dat" begon de arts gelijk te protesteren, te spartelen.
Nog voordat de man een 'nee' kon schreeuwen had het meisje zijn arm an beet en haar tanden in gezet. Gulzig begon ze te drinken van het smakelijke sappige bloed dat door zijn aderen stroomde. Het kloppende hart van de arts ging als een idioot te keer. Op het moment dat het langzamer begon te tikken, stopte het half mens/ half vampier meisje met drinken en trok ze terug.
Met een sprong stond ze naast Master Aro en kantelde ze giechelend haar hoofd naar de arts die haar alleen maar met grote uit puilende ogen aanstaarde.
Verbaasd rees ik mijn wenkbrauwen, haar oogkleur was veranderd naar de kleur: Goldenrod / Orangered. Master Aro drukte mijn La tue cantante richting mij waarop ik gelijk het meisje van de grond af trok en tegen mijn torso drukte.
Verbaasd keek ze van de grond naar mij en sloeg ze grijnzend haar armen rond mijn nek.
Haar mond zat nog onder van het bloed dat ze genuttigd had.
Trillend, rillend keek de man: Frank Travis van zijn creatie naar master Aro, die enkel wat passen naar achter maakte. Master Caius stapte naar voor greep de man zijn hoofd beet en begon te knijpen. Geschreeuw en gegil vulde mijn trommelvliezen. Een 'splets' geluid vulde mijn gehoor, en dat wat het tegen dat de man zijn leven gelaten had. Na wat commando's, hadden we het gehele laboratorium in de hens gezet, inclusief de menselijke die er nog werkte op andere afdelingen. Na een klein kwartiertje gewacht te hebben, zeker er van te zijn dat er geen overlevende zijn, vertrokken we richting het vliegveld.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen