||Volturi Castle||



De kamer waarin ik mij bevond oogde groot, breed en ruim. Het steen waarmee het kasteel gebouwd was, was ook vanuit de binnenkant goed te zien. Slome passen maakte ik, plaatste mijn lauw warme hand op de vochtige ijskoude stenen muur. Het voelde ruw maar tegelijker tijd ook zacht alsof het opgeschuurd was zodat je - je niet kon openhalen.
Langzaam haalde ik mijn hand van de klamme vochtige muur en draaide ik mijn hoofd de kamer verder in.
Aan de rechterkant, vlakbij een grijze smalle deur stond een groot uit de kluiten gewassen king size bed. Het prachtige opgemaakte bed, had een donkere Midnightblue gekleurd dekbed en kussens. Twee prachtige oude nachtkastjes met aan weeszijde een schemerlampje. Achter het grote bed aan het voeteneind stond een vreemd soort kastje, dat het bed nog langer deed lijken.
Recht tegenover het bed stond een oud groot bureau met bijpassende stoel. Het houtenblad van het bureau was leeg en onpersoonlijk aangekleed. Geen foto's, posters was er te bekennen in de gehele kamer. Alsof de man geen persoonlijke bezittingen had, leek het eerder kaal en treurig.
Met gefronste wenkbrauwen draaide ik mijn hoofd verder de kamer door.
Naast de grote grijze deur waardoor ik zojuist naar binnen was gedrukt zat een open haard. Een passende oude salontafel met verschillende lades erin verwerkt. En rondom de open haard zond een Midnightblue gekleurd U bank. Achter een deel van de U bank, was een grote lange boekenkast, gevuld met boeken die vanaf de vloer tot aan het plafon reikte. De halve muur, werd door de vele boeken in beslag genomen.
Verderop, naast de boekenkast zat er nog een vreemde smalle grijze deur.
Als ik mij licht omdraaide, keek ik naar de andere kant van de kamer. Recht tegenover de open haard, de U bank en de boekenkast, stond een hoge smalle kleine eettafel met een aantal krukken erom heen. Op de hoge smalle kleine eettafel lag een Midnightblue gekleurd tafellaken. Tegen de wand, waar de hoge smalle kleine eettafel stond, stond nog een frietreinekast, verschillende beeldjes, borden van meer dan honderden jaren terug stonden er op de planken verdeelt. In iedere hoek van de kamer hing een vreemd soort vlammende fakkel.
Voor de rest bezat de kamer enkele smalle lange oude ramen met dikke zware Midnightblue gekleurde gordijnen.
De kamer was jongensachtig, maar vreemd genoeg erg opgeruimd, netjes.
De twee smalle grijze deuren hadden mijn nieuwsgierigheid gewekt.
Achter een van de deuren zou een badkamer moeten zitten, maar achter de andere grijzige deur zou ik niet weten wat ik daar zou aantreffen.
Een zucht rolde vervolgens over mijn lippen.
Ik was moe, uitgeput van het vele reizen, rennen, maar slapen in deze vreemde kamer, bij deze mensen zou ik niet kunnen. Wist niet wat er precies allemaal gebeurt was nadat ik buitenwesten geraakt was. Het laatste beeld, de pijn wat ik mij echt kon herinneren was op het veld, dat opnieuw mijn eten voor mijn neus gestolen werd. Dat we ontdekt waren door, personen die erg belangrijk leken.
Het blonde meisje dat mijn zus vermoorde, dode, om niets.
Tenminste, ik snapte niet waarom ze dat deed. Waarom mijn zus, niet mocht leven.
Er was wat geks met haar, dat wist ik 100% zeker, want ze kon totaal niet nadenken, stelde lastige vreemde vragen, gedroeg zich anders dan haar leeftijd en leek totaal ontspoort te raken wanneer ze bloed proefde. Een vampier was altijd dorstig, maar ik wist dat ze zich ook konden inhouden, dat moest wel anders zou er geen eten meer voor ze op de aarde komen.
Stappend door de kamer van de jongeheer: Dimitri heen, keek ik nieuwsgierig rond mij.
Wat ik precies van dit kasteel, personen moest verwachten wist ik niet.
Of ik ze kon vertrouwen, wist ik ook niet. Maar ze leken mij uiteraard erg goed geholpen te hebben met de artsen die mij zoveel pijn en leed hadden aangebracht.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen