Foto bij 005 • Flashes of History

Emma Lewis pov.

Na een aantal dagen was ik compleet ingetrokken in Hogwarts en het voelde geweldig. Ik had mijn kamers schoongemaakt en ingedeeld en nu alles klaar was, hing er een gezellige, erg Gryffindor achtige sfeer in de kamer. Een glimlach vormde zich op mijn gezicht toen Minerva goedkeurend de kamer in zich op nam, bijna trots en vertelde me dat ze ontzettend blij was dat ik een nieuwe aanwinst was voor de school. Er waren niet veel professors op dit moment aanwezig, het duurde tevens nog drie weken voor het school jaar zou beginnen, maar alsnog was er wel een gezellig sfeer in het kasteel.
Ik liep de lerarenkamer binnen waar de maaltijden gehouden werden nu we maar met zo weinig mensen waren. Dit was de eerste keer dat ik de lerarenkamer binnen liep en mijn nieuwsgierigheid naar deze kamer van alle voorgaande jaren zorgde ervoor dat ik plots stopte waar ik stond. Het was niet zo spectaculair als ik verwacht had, maar zeker niet teleurstellend. Het was een simpele kamer met een grote, ronde tafel met verschillende soorten stoelen overal. Tegen de muren aan stonden kasten en boven een kast hing een notitiebord met allemaal notities nog van het voorgaande jaar.
Nog voordat ik de kans had op verder te lopen hoorde ik een zware stem recht achter me vandaan komen en pakte twee stevige handen ruw mijn schouders vast en werd ik opzijgeschoven.
'Niet iedereen heeft de hele dag om te verspillen,' gromde Snape die langs me stalkte, hij had een duidelijke, minachtende trek rond zijn mond en ik sloot voorzichtig de deur achter me. Het verbaasde me hoe makkelijk hij me beetgepakt had en aan de kant zette als of het niks was. Ik liep vlug naar laatste overgebleven stoel toe en ging zitten, waarna Minerva sympathiek op mijn arm klopte.
'Het is allemaal een beetje overweldigend. Je raakt er vanzelf aan gewend,' zei ze bemoedigend en schoot Snape een waarschuwende blik die met een grijns op zijn gezicht tegen over me zat. Het was duidelijk dat Minerva door had wat er aan de hand was, maar Snape leek zich niks aan te trekken van de waarschuwende blikken die de oudere vrouw hem zond.
Na het ontbijt had ik met Pomona lessen in de kassen en ik keek ernaar uit. Dat was altijd mijn favoriete plek van het kasteel geweest en nu ik er zelf in mocht werken was het alleen maar beter. Ik was klaar met mijn ontbijt en stond te popelen om naar buiten te gaan. Ik had mijn gewaad aangetrokken, een luchtig gewaad want het was op dit moment ontzettend warm. Nogmaals gleden mijn ogen naar Snape toe die methodisch zijn eten naar binnen aan het werken was. Hoe overleefde hij dit warme weer met zo veel lagen kleding?
'Heb je er al zin in?' vroeg Pomona met een brede glimlach en ik knikte, waarna ik het laatste beetje van mijn pompoen sap leeg dronk.
'Ontzettend erg, ik kan gewoon niet wachten,' antwoordde ik. Straks zouden we beginnen mijn eigen green house op te zetten. De grond klaar maken voor verschillende platen, temperatuur en luchtvochtigheid regelen met spreuken, een werktafel creëren en een kast vol hangen met de benodigde spullen. Ik heb nog nooit mijn eigen green house gehad, dit was een droom dat waar kwam. Thuis had ik wel is waar een klein tuintje gemaakt voor een aantal planten, maar dat was lange na niet goed genoeg voor de meeste planten.
Niet veel later liep ik samen met Pomona naar de kassen toe en voelde ik me net een klein kind die een nieuwe fiets zou krijgen.
'De green house die jij krijgt is een green house dat al jaren verlaten is, te weinig handen om het te onderhouden. Ik ben bang dat we eerst alle doden platen en eventuele levende planten eruit moeten halen, de grond bemesten en schoffelen. De houten frames zullen ook een opknap beurt nodig hebben, net zoals het materiaal van de green house zelf, maar ik heb me gisteren in een aantal spreuken verdiept. Dit gaat ons wel lukken,' vertelde ze onder het lopen en ik de verte zag ik de kassen al. Ik kon me inderdaad nog herinneren dat er altijd een kas was die meer privé lag dan de rest en het beste zonlicht verkreeg, maar nooit aan gewerkt werd.
'Dat moet geen probleem zijn,' zei ik, het was namelijk niet al te moeilijk om een kas weer helemaal te repareren. We waren er bijna en ik zag dat de glazenpanelen hier en daar kapotgeslagen waren, waarschijnlijk door de planten erbinnen en de glazen waren groen van de algen. Voor de green house was een mooi stuk land voor planten die beter buiten groeide en ik wist meteen al dat ik van plan was er een hek omheen te zetten.
'Nou, dit is hem dan,' zei Pomona met een grijns en wees naar de deur die nog maar aan een scharnier hing.
'Reparo,' zei ik zacht en de deur schoot piepend en krakend weer terug in zijn frame. De kassen hadden een houten frame en ook die moest hier en daar gerepareerd worden. Tussen de houten balken zaten glazen panelen en er zat een hoog, punt dak boven op. Ook de deur had glazen panelen, waardoor ik de losgeslagen planten zag. Er zaten zeker een aantal tussen die dodelijk waren en we moesten dus oppassen.
'Wil je een aantal planten naar andere kassen verpotten?' vroeg ik, terwijl ik de deur opendeed. Enige vogels vlogen door de deur naar buiten en met mijn stok klaar liep ik naar binnen.
'Alles zit al vol bij de andere kassen en ik ben bang dat deze planten te lang hun gang konden gaan, het is het beste als we ze verwijderen. Meer dan zeventig procent is omkruit dus het zal meevallen,' zei ze en samen begonnen we de planten te verwijderen. Ik begon te werken aan de kapotte glaspanelen en niet veel later waren ze weer schoon en heel. Glimlachend keek ik om me heen en toen mijn ogen op Pomona vielen vergrotte mijn ogen.
'Wacht!' zei ik en liep vlug naar haar toe. Verbaast draaide de korte vrouw zich om en fronste, terwijl ze haar stok liet zakken van de kleine boom die er stond. Naast een houten kast waar allemaal spullen inzaten was een boom gaan groeien, een boom die klein zou blijven. In de boom zaten tientallen bevende bowtruckles die in paniek waren gaan piepen toen ze Pomona zagen. 'Laat deze maar staan,' zei ik en keek fronsend naar de bowtruckles die zich probeerde te verstoppen in hun boom.
'Weet je dat heel zeker? Bowtruckles kunnen erg vervelend zijn,' zei ze en ik schudde mijn hoofd.
'Dat komt wel goed,' zei ik en knikte. De green house had aan alle wanden een soort van tafels staan waar aarde in zat waar de planten in zouden groeien. Ik wist nu al wat ik waar zou planten en hoe en wanneer. De schuine balken aan het plafond kwamen ook van pas, bedacht ik me grijnzend. Ook stond er een brede stook met die tafels met aarde in het midden van de kas plus nog een lege tafel waar ik aan kon werken, staand natuurlijk.
Aan het einde van de lange dag was de green house helemaal nieuw. Het zag er prachtig uit en ik had zoals ik wilde een hek rond de grond buiten de kas geplaatst. Ik was daadwerkelijk kapot, maar tevreden. Het was ondertussen donker en ik maakte vermoeid mijn weg naar boven.

Reacties (2)

  • GossipGirl21

    Fijnne kerst gewenst.

    7 maanden geleden
  • Muizlet

    leuheukkk
    (wat is het nederlandse woord voor bowtruckles?)

    1 jaar geleden
    • RickmanLover

      Dat was een goede vraag! Hahaha, heeft even geduurt voor in het in het Nederlands kon vinden, maar ik heb het. Het is boomtrul. Klik hier om er wat meer over te vinden!
      Heb je de fantastic beast film gezien? Zo ja, een bowtruckle, of een boomtrul, is dat kleine, lieve groene ventje dat Newt bij zich draagt. Echt super schattig vind ik ze XD

      1 jaar geleden
    • Muizlet

      Oooooooooohhh jaaa die zijn echt lief! Maar mijn favoriete fantastic beast is de slang die zich aan zijn omgeving aanpast 😍

      1 jaar geleden
    • Muizlet

      Oooooooooohhh jaaa die zijn echt lief! Maar mijn favoriete fantastic beast is de slang die zich aan zijn omgeving aanpast 😍

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen