Foto bij 007  Flashes of History

Emma Lewis pov.

Bevend liep ik richting mijn eigen kas en sloeg mijn mantel wat steviger rond mijn lichaam. Ik was zo ontzettend gefrustreerd! De twee uur die ik zojuist met Snape had waren de ergste twee uur in een lange tijd. Mijn hand voelde als of het er af zou vallen en de pijn begon uit te stralen naar mijn elleboog. Ik had uit eindelijk nog geen eens tweeduizend woorden kunnen schrijven en oh wat genoot hij ervan om mij uit pijn te horen hissen. De constante grijns op zijn gezicht bracht mijn bloed tot een kookpunt en ik was nu naar de green house aan het lopen om te ontspannen en wat stoom af te blazen.
Doordat ik binnen de twee uur de vijfduizend woorden niet had kunnen halen, mag ik morgen nog ketels schoon gaan schrobben. Ik brieste kwaad, zelfs als mijn hand geen pijn deed vandaag zou het niet lukken om in twee uur te schrijven. Ik wist geen eens welke potion het was! Hoe moest ik weten wat voor potion het was als het aan de andere kant van het lokaal stond en ik er niet naar toe mocht lopen? De geur was niet sterk genoeg om er een conclusie uit te trekken een de gele kleur past bij ontzettend veel potions.
Met een tik van mijn stok op het slot van de green house ging het open en stapte ik dankbaar naar binnen. Het weer was gisteravond plots omgeslagen waardoor het vandaag de hele dag al koud en druilerig was. Het zou me niks verbazen als het elk moment kon gaan regenen.
Toen ik eenmaal de deur achter me had gesloten nam ik een diepe hap lucht door mijn neus. De geur van planten en lucht stelde me ontzettend gerust en ik voelde de spanning uit mijn lichaam ebben. Ik liep zachtjes door de kas heen en zag dat al de aarde nog steeds leeg was, geen enkele plant of omkruit was teruggekomen. Het enige dat er nog stond was het kleine boompje waar de bowtruckles inzaten. Ik hoorde de beestjes zachtjes piepen en liep naar ze toe. Gisteravond had ik meteen opgezocht wat bowtruckles aten en ze hielden blijkbaar van insecten, zeker houtluizen. Ik pakte een stoel en ging voor de boom zitten, de groene, tak achtige beestjes keken me nieuwsgierig, maar op hun hoede aan. Het gepiep viel langzaam stil toen ze allemaal met grote, bruine oogjes naar me keken. Ik lachte zacht, volgens mij wisten ze niet of ik nou een bedreiging of niet was. Ik stopte voorzichtig mijn hand in mijn zak, rustig zodat ze niet zouden schrikken en haalde het glazen potje met houtluizen eruit. Deze beestjes waren misschien klein en relatief ongevaarlijk, maar ontzettend intelligent. Ze wisten wat ik aan het doen was en wat ik zei en ik vond ze ontzettend schattig. Ik schroefde het potje open en zette het voorzichtig onder hun boom neer, zodat ze erbij konden zonder dat ik te dicht in de buurt was. Meteen hoorde je het nieuwsgierige, enthousiaste gepiep weer en glimlachte ik breed.
Het duurde even voordat er een met zijn pootjes in durfde te graaien, maar eindelijk hadden ze door dat het geen dreiging was. In het begin hadden de brutale, maar angstige bowtruckles andere naar beneden geduwd om te kijken wat er gebeurde, maar de naar beneden geduwde bowtruckle zou vlug weer de boom in klimmen, terwijl hij verontwaardigd piepte.
Omdat ik nog niet ontbeten had, had ik aan de huiselfen een sandwich gevraagd en had deze ingepakt en al mee genomen. Genieten nam ik een hap, terwijl ik geamuseerd de beestjes oogde. Nadat ze allemaal hun buikje volgegeten hadden en hier en daar een voorraadje verstopt hadden in de boom, leek ik hun volgende doel te zijn. Ik schoof mijn stoel voorzichtig wat meer naar voren, maar meteen schoten ze allemaal verder de boom in. Ik zuchtte zacht, ze hadden duidelijk meer nodig dan wat houtluizen om me te vertrouwen. Ik schoof weer naar achteren en stond op, waarna ik de kast naast de boom opentrok en de inhoud bekeek.
Er lagen oude handschoenen in, oude oordoppen en een klein stapeltje boeken. Gereedschap met roest hing aan een spijker en ik liet alles verdwijnen. Ik had mijn eigen spullen, spullen die veel beter, veiliger en nieuwer waren.
'Accio handschoenen,' zei ik en ving de vliegende handschoenen soepel met mijn linkerhand. De pijn in mijn pols begon langzaam wat minder te worden, maar het was nog steeds erg. Langzaam begon ik de kast te vullen met mijn spullen en zodra het vol was, beveiligde ik de kast. Ik had er ook een aantal potions in gestopt voor als er een ongeluk zou gebeuren. Ook had ik allerlei voedingsmiddelen voor de planten opgeslagen in de kast en onder de bakken vol aarde zakken mest neer gelegd. Die zal ik zeker nodig hebben later. Over een aantal dagen zal ik beginnen met planten groeien, maar eerst moet de grond voldoende voedingsstoffen hebben. Grijnzend keek ik over mijn schouder naar de bowtruckles die rond de boom slingerde, terwijl ik voorzichtig voedingsstoffen over de aarde heen sprankelde. Ik zou morgen met het ontbijt vragen aan Hagrid wat bowtruckles nog meer aten, ik had een doel gevonden. Ik wilde dat de beestjes mij zouden vertrouwen. De boom waar ze in zitten heeft een ontzettend goed hout. Hoe ik dat weet? Dat is een eigenschap van bowtruckles. Ze beschermen de boom waar ze in zitten en het werd hun huis, maar de bomen die ze vaak uit kozen hadden zulk goed hout dat het vaak voor toverstokken gebruikt werd. Ik had geen behoefde om hun huisje om te hakken, maar ik wilde ze wel helpen door de boom te onderhouden. Zo nu en dan bij te knippen. Bowtruckles zijn misschien ongevaarlijk, maar zodra je aan hun huis zat werden ze vijandelijk. Ze vechten door met hun scherpe pootjes voor je ogen te mikken, en dat was echt geen pretje.

Reacties (4)

  • GossipGirl21

    Spannend hihi

    3 weken geleden
  • EvilDaughter

    Ik vind het leuk!

    8 maanden geleden
  • Muizlet

    Ahh zo lief! Ik ben door jou helemaal verzot geraakt op die wezentjes!

    Ps een kleine tip: je schrijft onkruid ipv omkruit

    Echt een superleuk hoofdstuk weer! <3

    10 maanden geleden
    • RickmanLover

      Oh dankje wel!(flower)

      10 maanden geleden
    • RickmanLover

      En ja bowtruckles zijn ontzettend aandoenlijk!

      10 maanden geleden
  • Eenhoorn123

    leuk!

    10 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen