Foto bij H.69.

Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
‘Gioa, ik beloof je dat je dit niet alleen hoeft te doen.’ zegt hij en bijna geloof ik hem, maar dan herinner ik mijzelf er weer aan dat ik dit alleen wíl doen, dat ik hem er niet bij wil betrekken.
Want ik weet één ding zeker:
Mijn moeder is op oorlogspad uit.
En Evan is mijn zwakke plek.

Het duurt niet lang voordat ik ontslagen word, omdat ze in het ziekenhuis toch niets kunnen doen wat daarbuiten niet ook kan en heel, heel misschien omdat miljardair Evan Maxwell hen een klein beetje omgekocht heeft en dat nooit an mij gaat toegeven.
In ieder geval ben ik opgelucht.
Ik zit constant met het gevoel dat ik mijn moeder verraad, ondanks haar vele waarschuwingen om niet te vertellen wat zij doet, ook al hoef ik mij daar nu geen zorgen meer over te maken.
Het is hét onderwerp in het nieuws.
Iederéén weet het al.
Als we over de parkeerplaats lopen houdt Evan voorzichtig een hand op mijn bovenarm, maar ik schud die weg.
‘Ik kan zelf lopen.’ maak ik eigenlijk vooral mijzelf wijs.
Maar terwijl hij een taxi probeert te regelen, valt mijn oog op een gebouw aan de straat.
Ik begin er naartoe te lopen, heel haastig en wanneer Evan het doorheeft ben ik de weg al overgestoken en krijg ik een voorsprong omdat hij op een nieuwe golf auto’s moet wachter.
Ik ben duizelig en mijn hoofd doet pijn, maar ik loop door, struikel af en toe bijna.
Wanneer ik de deur open zit die vast aan een belletje, wat een hoog geluid maakt wat direct voor een nieuwe pijnscheut door mijn schedel zorgt, maar ik negeer het.
Het moet er vast heel idioot uitzien hoe ik daar naar binnen zwalk, maar dat is mijn minst grote probleem op dit moment.
Dus ik loop naar de balie van de tattooshop en leg mijn hand met daarop de vage achterblijfselen van Ammays getekende bloem op het hout.
‘Tatoeëer dit.’ zeg ik, haast hijgend.
De vrouw kijkt me vreemd aan en begint als een zenuwtrekje aan haar zilveren lippiercing te friemelen.
‘G-gaat het wel? Ben je alleen?’ begint ze te vragen.
Misschien herkent ze me al van het nieuws, of misschien zie ik er gewoon echt zo beroerd uit, maar ik kijk haar smekend aan.
Dan hoor ik opnieuw het belletje.
‘Gioa?’
Het is Evan.
Ik draai me kort naar hem om.
De bezorgdheid druipt haast van zijn gezicht af en hij lijkt in paniek, waardoor ik bijna uit instinct sorry zeg.
Hij loopt naar me toe en pakt behoedzaam mijn schouders vast, mijn hand nog steeds vlak op de balie.
‘Wat is er aan de hand?’ vraagt hij.
Een beetje verward kijk ik hem aan.
Ik kan niet helder nadenken, sta nog stijf van de medicijnen, maar ik weet dat ik die tekening niet kwijt wil, dat ik Ammay niet kwijt wil.
‘Ik wil het getatoeëerd hebben.’ zeg ik, bijna smekend.
Hij lijkt te twijfelen.
‘Je moet eigenlijk thuis gaan rusten.’ zegt hij onzeker.
Ik klem mijn kaken even op elkaar, probeer de tranen terug te dringen.
‘Evan. Alsjeblieft ik... het... dit is het laatste wat ik nog van haar heb. En ik...’ ratel ik en ik haal eventjes haperend ademt.
Dan slikt hij, gevolgd door een weifelende knik.
‘Oké.’



Hey, lezers!

Of het überhaupt iemand opgevallen is, weet ik niet, maar na hoofdstuk 47 lukte het niet meer om aan het begin van de hoofdstukken een foto te plaatsen. Wat het probleem nu uiteindelijk was ben ik nooit achter gekomen, maar ik heb nieuwe foto's weten te vinden en de tekst erin gezet. Zojuist heb ik het werkje afgerond om ze allemaal weer bij de hoofdstukken te zetten (een aangezien ik met schrijven al rond hoofdstuk 90 ben, kun je je wel voorstellen wat een rotwerkje dat moet zijn geweest, zeker met mijn denkbeeldige technische vaardigheden die eigenlijk alleen bestaan in mythes), maar als het goed is gaat het vanaf nu wel weer.
Nog altijd heel erg bedankt voor het volgen!

Reacties (3)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    2 jaar geleden
  • BethGoes

    Weer een tijdje niet op quizlet geweest... maar nu ik dit lees weet ik weer wat de reden is waarom ik toch weer "quizlet.nl" intypte! Het is echt geweldig!

    Ik heb een vraag: dat meisje op de foto... is dat Ammay of Gioa? Plss zeg van nee want anders heb ik ze echt verkeerd ingebeeld...

    2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Het is een foto van hoe Gioa er ongeveer uitziet.xD
      Hie had je ze dan ingebeeld?

      2 jaar geleden
    • BethGoes

      Ben bruine haren en donkerblauwe ogen en normale lengte met overal littekens.... ooit heb ik wel meegekregen dat ze oranje haren had maar dat is vervaagd... 😃😉

      2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Ammay heeft bruin haar en bruine ogen. Evan ook, maar een iets donkerdere tint. Gioa heeft rode haren, heel veel sproeten en en ogen die een mengeling zijn van grijs, groen en blauw. Ze heeft inderdaad veel littekens, maar daar kon ik geen geschikte foto bij vinden. De moeder lijkt precies op Ammay en de vader op Gioa, al heeft hij smaragdgroene ogen.

      2 jaar geleden
    • BethGoes

      Oowwww dan heb ik Gioa en Ammay gewoon door elkaar gehaald....

      2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Oh, kan gebeuren. Ik hoop dat het nu duidelijk is.

      2 jaar geleden
    • BethGoes

      Ja is duidelijk nu 😂

      2 jaar geleden
  • Luckey

    Wel een heel mooi gebaar
    Ik snap wel dat het nu moet

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen