Foto bij 008  Flashes of History

Emma Lewis pov.

Het was ochtend en alweer zaten we met het kleine groepje docenten in de lerarenkamer te ontbijten. Iedereen zat op dezelfde plek als gisteren en ik had denk ik liever dat Snape naast me zat dan tegenover me. Zijn ogen, ik kon er niet tegen. Gelukkig leidde Minerva me af met een gesprek over quidditch en hoe ze uit legde dat het Gryffindor team Harry Potter als seeker had. Even schoten mijn wenkbrauwen omhoog, terwijl ik een hap van mijn toast nam. Ik had van Harry Potter gehoord ja, maar ik wist niet dat hij in het Gryffindor quidditch team zat.
'Is hij goed?' vroeg ik. Minerva wist dat ik interesse had in de sport en ze wist ook hoe jammer ik het vond dat ik moest stoppen door mijn blessure. Ik heb na de val nooit meer op een bezem gezeten, maar het was wel ontzettend aanlokkelijk nu ik hier weer was.
'Hij is geweldig! Begon in zijn eerste jaar al als jongste seeker ooit,' vertelde ze en ik wist dat je dan wel goed moest zijn. Normaal werd niemand geaccepteerd als eerstejaars.
'Welk jaar doet hij nu?' vroeg ik.
'Het vierde, we hopen dit jaar weer de house cup te winnen,' zei ze glimlachend en mijn ogen werden wijd.
'Weer? Je bedoeld dat jullie vaker de cup gewonnen hebben?' zei ik ongelofelijk en ze knikte enthousiast. 'In de tijd dat ik nog op school zat had Slytherin alles gewonnen, niet terecht natuurlijk, maar ja,' zei ik en daarmee bedoelde ik Snape. Hij gaf altijd punten aan Slytherin en trok alleen maar punten af van Gryffindor. 'Betekend dat dat er eindelijk wat aan gedaan is?' vroeg ik zacht en knikte met mijn hoofd naar Snape aan de andere kant van de tafel. Minerva lachte hard en schudde haar hoofd. Ze legde haar hand op mijn schouder en schudde haar hoofd lachend.
'Nee, ik ben bang van niet. Het is nog erger dan normaal,' zei Minerva zacht. Ik lachte zacht en knikte. Ik keek op van mijn bord en zag dat Albus ons met glinsterende ogen aan keek, terwijl Snape stil zijn eten aan het eten wat. Ik wist niet of hij ons kon horen en ik hoopte het niet. We hielden onze stemmen niet voor niets zo laag.
'Ja dat heb ik gemerkt. Ik mag straks alweer alle ketels schoon schrobben,' zei ik en Minerva fronste diep en nam een slok van haar koffie.
'Nu al?' vroeg ze en ik knikte. Minerva mompelde wat maar ik kon niet uitmaken wat het was, maar ik had het idee dat het niet al te goed was. Ik at snel door toen ik merkte dat de meeste al klaar waren. Ik moest Albus zien te spreken om wat te vragen, dus moest ik opschieten met eten voordat hij ook zou vertrekken. Naast me was Minerva in gesprek gevallen met Pomona en toen ik mijn ontbijt op had, stond ik op en liep naar de andere kant van de tafel toe, waar ik Albus aan sprak die stond.
'Professor?' vroeg ik en hij draaide zich met opgetrokken wenkbrauwen op.
'Zeg het eens Emma,' antwoordde hij rustig en pakte zijn kop thee van de tafel af.
'Ik had een vraag. Aankomende dinsdag is de quidditch world cup en ik wilde als dat kan daarnaartoe. Zou het mogelijk zijn dat ik daarnaartoe ga?' vroeg ik en Albus sipte van zijn thee.
'Ierland en Bulgarije, is het niet?' vroeg hij en ik knikte. Ik wilde super graag gaan, ik had al een lange tijd kaartjes en ik had eigenlijk verwacht pas te beginnen hier als de leerlingen ook zouden beginnen, maar dat was het geval niet. Christie, de vriendin waarmee ik ernaartoe zou gaan, had een plekje geboekt om onze tent neer te zetten voor nadat de wedstrijd over was.
'Dat klopt ja,' zei ik en glimlachte breed.
'Van mij mag je gaan, natuurlijk,' antwoordde hij en ik knikte dankbaar.
'Dankuwel,' zei ik dankbaar en draaide me om zodat ik naar mijn kamer kon gaan om me om te kleden. Ik wilde niet nog meer onnodige straffen krijgen, alle ketels schrobben was al erg genoeg. Ik vroeg me wel af wat hij me zou laten doen nadat alle ketels schoon waren, want in zijn voorraad kasten om alles te sorteren zou hem niet worden dacht ik. Ik grijnsde kort bij die gedachte, nee dat zou hem zeker niet worden. Ik denk dat ik nooit meer zijn voorraden in mag komen.

De rest van de week verliep redelijk soepel en vlot. Ik was begonnen met het groeien van een aantal planten en was erg benieuwd hoe die het zouden doen. Voor de rest was het strafwerk met Snape goed verlopen, hij heeft geen wordt tegen me gezegd en ik was na een aantal uur klaar met de ketels. Nu was het dinsdag ochtend en stond ik te popelen om te vertrekken, maar ik was nog niet klaar. We wisten niet wat voor weer het zou worden, dus ik had een mantel om mijn schouder geslagen en in mijn mantel allerlei spullen gestopt. Christie zou de tent mee nemen waar alle belangrijke spullen in zaten, maar het belangrijkste was er komen. We hadden afgesproken in Hogsmeade en zouden vanaf daar een portkey naar het terrein nemen.
Zodra ik Hogsmeade had bereikt, had ik Christie meteen gezien en liep breed glimlachend op haar af.
'Emma! Je bent er,' zei ze en ze stak haar armen uit voor een omhelzing.
'Wat is het goed om je weer te zien,' zei ik toen we elkaar losgelaten hadden en ze knikte. Christie en ik kende elkaar al jaren, zij was ook een tovenaar, maar zat alleen een jaar hoger dan mij. We konden het alsnog super goed met elkaar vinden en onze vriendschap leek alleen maar sterker te worden. Christie was een beetje een losbol, hield wel van het stappen en leren was niet echt belangrijk, het omgekeerde van mij. Ik was niet iemand die heel erg van het stappen hield, ik en alcohol was geen goede match. Niet alleen was ik bij het kleinste druppeltje alcohol al aangeschoten, ik werd knuffelig aangeschoten. Ik lachte zacht, terwijl we richting de portkey liepen.
'Hoe is het om weer terug te zijn op Hogwarts?' vroeg ze.
'Het is beter dan ik verwacht had. Ze hebben me mijn eigen green house gegeven en zodra het jaar begint zal ik al helpen in de lessen met Herbology. Iedereen is super enthousiast dat ik er ben... nou ja, bijna iedereen,' zei ik en ze keek me met opgetrokken wenkbrauwen op.
'Snape?' vroeg ze en ik humde, terwijl het nare gevoel me weer bekroop.
'Hij gaf me na de eerste les alweer strafwerk. Ketels schrobben,' zei ik en ze grimaste. Na een tijdje waren we bij de portkey en pakte het tegelijk vast, waarna we in een keer weg schoten. Het voelde anders dan verschijnselen en toen we landde moest ik mijn best doen om te blijven staan door de kracht waarmee we neer kwamen.
'Alles goed?' vroeg Christie en ik knikte lachend.
'Ja, dat had ik lang niet meer gedaan,' antwoordde ik en we liepen richting de rest van de mensen die hun tentjes aan het op zetten waren.

Reacties (4)

  • EvilDaughter

    Ik hoop dat ze eens knuffelig aangeschoten word bij SnapexD(lol)

    4 maanden geleden
  • Butterflygirl

    oh my gosh yes yes yes nu komt het!!!

    4 maanden geleden
  • Muizlet

    Spannunddd

    6 maanden geleden
  • Eenhoorn123

    ik ben benieuwd hoe het verder gaat!
    snel verder!

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen