Foto bij 014

Woensdag, 18 april

Liz POV.

"Hij heeft het uitgemaakt?" vroeg ik aan Bill toen ik mijn appartement binnenliep. Ik was blij dat ik mijn woonkamer had opgeruimd gisteren met dit onverwachte bezoek.
Ik legde mijn handtas op een van de eettafel stoelen en zette het koffiezetapparaat aan.
"Tess was aan het gillen en Tom probeerde eroverheen te komen, maar ze was zo over de rooie dat Gustav ze uit elkaar heeft moeten trekken."
"Jezus," zei ik zacht. Ik pakte kopjes uit mijn keukenkastje en draaide me toen weer om naar Bill.
"Het was zo raar," zei Bill die op de bank ging zitten. "Maar hij leek zo relaxed toen hij binnenkwam na dat dagje strand."
Bill begon een beetje te lachen toen hij dat zei, maar werd al snel bedroefder.
"Maar toen hij hoorde dat Tess er was leek dat allemaal weer verdwenen te zijn."
Ik zuchtte. Ergens wist ik niet goed wat ik moest zeggen erop. Ik vond het fijn om te horen dat het Tom goed had gedaan om even naar het strand geweest te zijn. Gelukkig begon Bill alweer met praten.
"Het lijkt wel alsof die zo iemand als jij even nodig heeft. Iemand die van alles los staat. Geen familie of iemand die Tess kent. Wij kennen haar al twee jaar en ze komt onze strot uit. Wij kiezen Tom zijn kant en dat weet hij. Dat jij nu zegt dat hij het uit moet maken, dat lijkt voor hem weer nieuwe informatie. Jij kent Tess en de situatie niet. Je gaat dus af op wat je nu weet en ik denk dat Tom het daarom ook nu uit heeft gemaakt."
"Ik hoop dat hij ervan op knapt."
Bill trok zijn schouders op.
"Als Tess uit zijn buurt blijft, dan wel."
Ik pakte de koffiekopjes en zette die op mijn salontafel.
"Zou je het leuk vinden om binnenkort mee naar de studio te gaan? Ik denk dat dat Tom ook heel goed zou doen om zijn talenten te kunnen laten zien aan jou."
Ik moest grinniken.
"Prima," zei ik. "Als Tess er maar niet is."
"Die zal er zeker niet bij zijn."
Ik hoorde mijn telefoon afgaan, die ik erbij pakte.
"Dat is Tom. Hij vraagt of hij langs mag komen."
Bill begon te lachen.
"Geef me tien minuten. Dan drink ik mijn koffie op en ben ik weg."
"Je mag best blijven."
"Nee, joh! Ik moet toch het een en ander doen."
Ik keek Bill vragend aan.
"Zoals?"
"Boodschappen. Dat soort dingen," zei Bill vluchtig die zijn koffie vastpakte.
"Ik geloof je niet," zei ik voorzichtig, omdat ik ergens ook niet zeker van mijn zaak was.
Wat was dat met Bill die het was opgevallen dat Tom blij was na het strandbezoek van ons en dat hij ons nu graag alleen wilde hebben.
"Het is echt hoor," zei Bill zacht die daarna in zijn koffie blies.
Mijn telefoon ging over en zag dat Tom belde.
"Hoi," antwoorde ik snel.
"Kan ik zo meteen langs komen? Sorry, ik rij namelijk bijna de snelweg af, als het niet kan rij ik namelijk door."
"Nee, dat is prima hoor."
"Dan zie ik je zo."
"Tot zo."
Ik hing op en keek naar Bill.
"Hij rijdt bijna de snelweg af," zei ik tegen Bill die direct daarna een slok nam van zijn nog te warme koffie. "Is het zo erg dat hij je hier ziet?"
"Nee, natuurlijk niet."
"Waarom wil je dan zo graag weg?"
"Ik hoop gewoon…" Bill kneep zijn ogen op elkaar. "Dat jullie een super goede vriendschap krijgen."
Ik trok mijn wenkbrauw omhoog. Nu begreep ik er helemaal niets meer van.
"Je boodschappen verhaal was geloofwaardiger."
Bill lachte onzeker en nam nog een slok. Niet veel later was die op en vertrok hij. Het was ook maar twee minuten daarna toen mijn bel ging en ik opendeed voor Tom.
Tom gaf me een knuffel en liep mijn woonkamer binnen. Een beetje twijfelachtig stond hij voor mijn bank waar hij later op ging zitten.
"Waarom wilde je hiernaar toe komen?" vroeg ik toen ik opnieuw het koffiezetapparaat aan zette.
"Gewoon. Gezellig."
Ik knikte en maakte een kopje koffie. Het apparaat was nog warm, dus Tom had geluk dat zijn koffie er binnen twee minuten stond.
"Hoe gaat het met jullie pauze?" vroeg ik alsof ik van niets wist.
"Het is uit," zei hij een beetje twijfelachtig.
"Sinds wanneer?"
"Zondag of zo, na het dagje strand van ons. Ze was opeens thuis."
"Hoe voelt het?"
"Anders," zei Tom bot.
Ik besloot er geen aandacht aan te besteden.
"Maar wat is de echte reden dat je nu hier zit?"
"Ik wilde gewoon even aan iets anders denken. Moet je morgen werken?"
"Om vijf uur," zei ik, terwijl ik hem bleef aan kijken. Nieuwsgierig naar wat hij wilde voorstellen.
"We kunnen een film kijken?"
"Prima idee."

Ik deed de tv aan en zocht naar Netflix, totdat ik me wat besefte. Ik gaf ze de zapper aan Tom, zodat hij wat uit kon kiezen en ik even het een en ander recht kon krijgen in mijn hoofd.
Hier, in Los Angeles, was de bedoeling om mijn vriendengroep klein te houden en een serieus leven op te bouwen. Ik irriteerde me aan alles en iedereen om me heen in Amsterdam en ik had besloten dat niet weer te krijgen hier. Nu betrapte ik mezelf erop dat ik een groep jongens had ontmoet die me nog niet tot last waren geweest. Nog geen moment had ik me geïrriteerd aan het feit dat ze me steeds op zochten. Deze jongens waren misschien wel een goede toevoeging aan mijn leven hier en ik zou maar hard mijn best doen om ze niet uit het oog te verliezen.
Tom had een film uitgekozen uiteindelijk. Een vage comedy, maar ik vond toch alles best.
"Wil je nog wat drinken?" vroeg ik toen net de film was begonnen. "Ik heb nu ik jullie ken weer eens bier in de koelkast staan."
Sinds dat ik de jongens ontmoet had en alcohol daar weleens bij kwam kijken, had ik soms een lekker biertje toch gemist. De laatste twee weken als ik laat moest beginnen de volgende dag, mocht ik van mezelf een biertje. Vandaag dus ook.
"Altijd goed," zei Tom.
Ik pakte twee biertjes, opende die en ging weer op de bank zitten. In Amsterdam was het bijna abnormaal als ik zonder biertje een film aan het kijken was, maar die gewoonte wilde ik ook niet meer. Zo af en toe moest het kunnen en vandaag was zo'n dag.

Reacties (1)

  • Iskuane

    super leuk verhaal!

    snel verder hoor(flower)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen