Foto bij 015

Diezelfde dag

Halverwege de film hadden Tom en ik precies twee bier op, maar ik lustte er nog wel eentje. Door het weinig alcohol drinken afgelopen jaar, had ik hem helaas sneller zitten dan normaal, maar voor nu vond ik dat niet zo heel erg.
"Nog eentje?" vroeg ik toen ik mijn bierflesje op tafel zette.
"Hoe ga ik naar huis dan?" vroeg Tom lachend. "Ik ben met de auto, remember?"
Ik fronste mijn wenkbrauwen en trok daarna mijn schouders op.
"Je kan op mijn bank slapen? Of moet je morgenvroeg wat doen?"
Tom schudde zijn hoofd.
"Niet echt."
"Dan zie ik het probleem niet."
Ik liep naar mijn keuken en pakte er nog twee biertjes uit.
"Maar jij moet morgen wel werken," zei Tom.
"Dat komt wel goed, hoor. Ik ga geen hele krat leegdrinken."
Ik hoorde Tom gniffelen. Iets wat ik altijd ergens schattig vond om te horen. Ik zag ondertussen veel gelijkenis tussen Tom en Bill, maar de lach van Tom viel altijd te onderscheiden van die van Bill. Tom zijn lach was zwaar en diep, waardoor het bijna gelijk al een lieve lach was.

Rond 12 uur was de film afgelopen en waren we beiden een beetje lacherig van de alcohol.
"Ik meen het echt. Ik heb nog nooit zo'n blunder mee gemaakt," zei ik terwijl ik daarna wel in de lach schoot.
Tom die nog steeds naast me zat was me al een kwartier aan het uitlachen en de tranen stonden letterlijk in zijn ogen.
"Ongelooflijk," zei hij door het lachen heen.
"En nu jij," zei ik tegen Tom.
Hij haalde zijn schouders op.
"Ik weet het even niet zo goed. Ik maak nooit blunders."
Ik rolde met mijn ogen. "Dat geloof ik natuurlijk niet."
Toen schoot Tom weer in de lach. "Nee oké," begon hij. "Ik weet niet zo'n erge als die van jou. Maar veel van mijn blunders staan ook op YouTube. Bijvoorbeeld deze."
Tom pakte zijn telefoon en zocht wat op. Al vrij snel gaf hij zijn telefoon aan mij en drukte op play. Nog geen twee seconden later lag ik dubbel. Hij gleed superhard onderuit. Op het podium nog wel!
"Ik weet eigenlijk niet waarom ik zo hard hier om moet lachen. Misschien omdat ik jou gewoon niet zo'n type vind die valt. Bij jou gaat alles zo smooth." Ik moest ondertussen een paar keer op adem komen om verder te praten. "Het is bijna schattig."
"Schattig?" Vroeg Tom met dicht geknepen ogen.
"Ja!"
Tom moest weer lachen.
"Ik wist dat jij een lieve kant in je had!"
"Wat?" Vroeg ik. Ik deed Tom na met zijn dicht geknepen ogen van zo even en hij moest weer lachen.
"Gewoon. Je komt altijd zo hard over. Maar dit is het bewijs dat je ook dingen schattig kan vinden."
"Ik vind genoeg dingen schattig!" Zei ik nep beledigd.
"Vertel," daagde Tom me uit
Ik deed alsof ik heel lang moest nadenken.
"Ik neem mijn woorden terug," zei Tom snel.
"Dat vind ik nou teleurstellend."
"Noem dan iets."
"Kittens, natuurlijk. En baby eendjes."
Tom keek me verbaasd aan.
"En jou blijkbaar ook," zei ik. Al werd het daarna wel erg stil. Ik schrok van mijn reactie.
"Je vindt mij nu ook schattig?" Tom kreeg een ondeugende blik in zijn ogen.
"Ik denk het," zei ik met een klein flauw lachje.
Ik hoopte heel erg dat hij dit niet zag als een flirt poging. Anders leek ik net op zo'n wanhopig meisje die gelijk op de jongen afgaat die nog geen drie dagen single is. En dat was natuurlijk niet de bedoeling.
Tom begon te lachen en nam een slok van zijn bier.
Het bleef weer even stil en ik hoorde alleen de auto's die buiten reden.
"Ben je afgelopen jaar nog weleens in Amsterdam geweest?"
Ik schudde mijn hoofd. Ergens hoopte ik dat Tom er niet verder op in zou gaan, omdat ik bang was voor de vragen.
"Maar heb je dan geen familie die je mist?"
"Natuurlijk wel," besloot ik te zeggen, maar het lang ingewikkelder dan dat. Tom hoefde dat alleen niet te weten.
"Waarom heb je ze dan niet opgezocht?"
"Ik heb gewoon geen tijd gehad, joh!" zei ik snel. Ik stond op en zocht naar mijn sigaretten. "Peukie doen?"
Tom knikte en liep met me mee naar het balkon. We staken onze sigaret op en leunde tegen de railing.
"Ik ben al tijdje opzoek naar een ander huis. Meer in de buurt van werk. Ik heb niet zoveel te klagen, maar ik vind dit huis niet zo heel mooi." Ik stopte even met praten om een hijsje te nemen. "Ik vind alleen het uitzicht hier keer op keer mooi. Ik kom hier wel echt tot rust."
"Dat begrijp ik. Maar in de buurt van je werk denk ik dat het uitzicht alleen maar beter wordt."
Ik trok mijn schouders op. Daar zou hij zo gelijk in kunnen hebben.
"Misschien komt het door het idee. Dit was mijn eerste eigen huisje in Los Angeles na lang in hotels en motels te hebben gezeten. Ik had de sleutel net en toen ik binnen kwam ging net de zon onder en liep ik als eerste door naar het balkon. De lucht leek wel in de fik te staan, zo rood was die. Maar dit was wel mijn eerste, echte thuisbasis in een land waar ik nog vreemd van was.
"Het was je eerste veilige plek," zei Tom zacht.
Ik knikte.
Tom gniffelde zachtjes en draaide zich naar me toe. Ook ik keerde me naar hem toe en bekeek hem snel van top tot teen. Tom wist zich goed te kleden en zag er gewoon goed uit. Hij had een goed lichaam, een goede lengte en had een paar ogen waarin makkelijk te verdwalen viel. Ik snapte wat Tess in hem zag, maar andersom niet. Naar mijn idee had Tess al het leven gezogen uit de jongen die hier voor me stond. Volgens mij kon je nog erger verdwalen in die ogen als ze weer hun sprankel hadden. Dat je er continue naar opzoek ging en steeds dieper en dieper in zijn ogen viel.
Tom raakte zacht mijn hand aan waardoor ik weer in de realiteit was. Om het niet al te veel op te laten vallen vroeg ik: "Hoe ga je dat nu met Tess doen?"
"Niets. Het is uit en het blijft uit."
Ik knikte, maar voelde me nog steeds niet heel erg aanwezig.
"Waar je denk je aan?" vroeg Tom die het ook al was opgevallen.
"Niets," loog ik. "Ik word moe."
"Laten we gaan slapen dan."
Ik knikte en maakte mijn sigaret uit. Samen liepen we naar binnen en zorgde ik dat er iets van een deken en een kus op de bank kwam, zodat Tom nog een beetje normaal kon liggen.
"In je volgende huis zorg je er maar voor dat je een tweede slaapkamer heb," hoorde ik Tom zeggen vanaf de bank.
Ik was net de slaapkamer in gelopen en begon te lachen.
"Ruilen?" vroeg ik.
"Nee, dat doe ik jou niet aan."
Ik liep terug de woonkamer in en zag hoe Tom onhandig op de bank was gaan liggen. Zijn voeten half over de bank.
Ik fronste mijn wenkbrauwen.
"Zo kan ik je echt niet laten slapen," zei ik terwijl ik moeite moest doen niet in de lach te schieten.
Ik pakte Tom zijn hand, trok hem uit bed en sleurde hem mee naar mijn slaapkamer.
"Mijn bed is groot genoeg. Dan mag je wel bij mij."
"Vind je dat niet ongemakkelijk?" vroeg Tom.
"Het is maar slapen."
"Maar ik ben net vrijgezel, hè."
Ik keek hem met een vragend blik aan en daarna proestte ik het uit van het lachen. Ook Tom moest er gelukkig om lachen, wat bevestigde voor mij dat hij er niets mee bedoelde.
Ik kleedde me netjes in de badkamer om en kwam toen terug op het moment dat Tom net in bed stapte. Hij had niet veel meer aan dan alleen zijn boxer en zag nog net zijn blote bovenlichaam voordat die onder de deken lach. Ergens voelde ik een schokje door mijn lichaam en zag ik een beeld voorbij flitsen waarbij Tom niet zijn handen van me af kon houden. Die ene tel dat ik dat zag kwam er nog een schokje door mijn lijf en direct probeerde ik het beeld van mijn netvlies te krijgen.
Ik ging in bed liggen en draaide me met mijn rug naar Tom toe.
"Slaaplekker," zei ik nadat ik het licht had uitgedaan.
"Slaaplekker."

Reacties (2)

  • Iskuane

    ohh... spannend...

    en zo leuk!

    snel verder gaan hoor(flower)

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Oh boy
    Het gaat beginnen
    Hihihihi
    Ze zijn zo leuk samen!!
    Ik wil weten waarom ze gevlucht is?!?!
    Snel verder

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen